Reakcje Stray Kids

30

Kiedy widzi Cię w samym ręczniku.

T/I- twoje imię
„Jego myśli"

Bang Chan
Wstałaś rano i poszłaś ogarnąć się do łazienki.
Wzięłaś prysznic, i będąc w samym ręczniku zeszłaś na dół do kuchni, ponieważ zachciało Ci się pić.
Ku Twojemu zdziwieniu Chan już nie spał, i był w kuchni robiąc naleśniki na śniadanie.
-Ojej, kochanie nie zimno Ci?- zapytał uśmiechając się przytulając Cię.
-Teraz już nie.- zaśmiałaś się.
-W takim razie już Cię nie puszcze.- przytulił Cię jeszcze mocniej.
-Chan, mogę się napić?
-Oczywiście słońce.
Chłopak puścił Cię i nalał Ci wody w szklankę.
-Dziękuje.- uśmiechnęłaś się, i poszłaś do pokoju ubrać się.
Dla niego ten widok był piękny, i chciałby byś tak częściej chodziła.
Niestety nie mógł wykorzystać tej okazji bo niedługo musiał iść do pracy, w której chłopcy z zespołu pytali dlaczego chodzi od rana taki szczęśliwy jak nigdy dotąd.
„Najlepszy poranek."

Lee Know
On widząc Cię w samym ręczniku po prostu zaczął obserwować Cię.
Kiedy poczułaś jego wzrok na sobie poczułaś się niezręcznie, i jak najszybciej chciałaś uciec z jego pola widzenia.
-Nie krępuj się kochanie możesz nawet go zdjąć.- powiedział chłopak.
-S-słucham?- zapytałaś robiąc wielkie oczy.
-To dobrze, że słuchasz mnie zawsze trzeba słuchać.
Popatrzyłaś na niego dziwnym wzrokiem, i chciałaś pójść do sypialni, ale niestety poczułaś, że ktoś łapie Cię za rękę.
-Gdzie idziesz?-zapytał chłopak.
-Do sypialni.
-Mam nadzieję, że ubierzesz się bo inaczej różnie to się może skończyć.-zagroził.
Szybko uciekłaś do pokoju i ubrałaś się.
Siedziałaś w sypialni jakieś 2 godziny bo nie chciałaś wpaść na Minho, ale on sam przyszedł.
-Widzę, że się słuchasz.- rzekł patrząc na Ciebie jakby miał Cię zjeść swoim wzrokiem.
-Przecież nie będę chodziła cały dzień w ręczniku.- przewróciłaś oczami.
-Mi to by wcale nie przeszkadzało.- zaczął całować Twoją szyje.
-Tobie to nic nie przeszkadza nawet gdyby robaki Cię zjadły byłbyś zadowolony.- prychnęłaś i wyszłaś z pomieszczenia zostawiając zawiedzionego chłopaka.
„Niewdzięcznica."