Halikarnas'ta Bir Gece | Gecedeki Aşk Serisi - I ღKİTAP OLDU!ღ

⚝ Halikarnas'ta Bir Gece | 37/1

-37/1-

❝Lâl❞

Yüzümde kurumak üzere olan kil maskesiyle banyodan çıktığımda Valentino aynanın önünde gömleğinin yakalarını düzeltiyordu. Beni görünce birkaç saniye tuhaf bakışlar sergiledikten sonra "Bu da nedir?" diye sordu.

"Kil maskesi. Cilt bakımı yapıyorum şuan."

"Çıkar şu komik şeyi yüzünden Tanrı aşkına. Sanki çok ihtiyacın varmış gibi."

Güldüm. Valent biraz böyleydi, bazen iltifat mı yoksa hakaret mi ettiğini çok anlamıyordunuz ama hoşunuza da gidiyordu. Reklam çekimi için günübirlik İstanbul'a gidecektim bugün. Hazırlanmak için daha zamanım vardı, sabah benden beklenmeyecek şekilde erken kalkmıştım. Birkaç gündür pek uzun bir uyku çekemiyordum. Aklımdaki düşünceler buna izin vermiyordu. Maskemi yıkayıp odaya döndüğümde Valent çoktan hazırlanmıştı. Bense kıyafet dolabımın önünde ne giyeceğimi bilemiyordum. Giymek istediğim hiçbir şey bana yakışmıyordu sanki. Zaten uzun zamandır spor yapmama rağmen bir türlü kilo veremiyordum. Aynanın karşısına geçip siyah askılı atletimi sıyırarak belime ve kalçama bakarak söylenmeye başladım. "O kadar spor yapıyorum, hâlâ doğru düzgün kilo veremedim."

Arkamda aynadan bana bakan adam ise o her zamanki kendine güvenen çok bilmiş edasıyla yanıt verdi. "Verilecek fazla kilon olmadığı için olabilir mi?"

"Sen öyle san." Yediklerime dikkat ettiğim hâlde istediğim sonucu elde edemediğim hiç olmamıştı, buna hayıflanıyordum. "Tabii o dar kotları giyip reklam çekimine sen gitmeyeceksin sonuçta."

Kollarıyla belimi sararak aynadan bana baktı. "Bebeğim, sen her hâlinle güzelsin. Ayrıca kilo aldığın falan da yok. Kuruntu yapmayı bırak."

O biraz gönlümü aldıktan sonra sakinleşmiştim. Dolapta ilk önüme gelen kırmızı askılı ince kumaş elbisemi giydim. Saçlarımı da tarayıp hafif dalgalı bir biçimde şekillendirdikten sonra çantamı alıp çıktım. Kapının önünde bizi bekleyen araçlara binmeden önce Valentino'yla öpüşüp vedalaştık. Kısa bir vedaydı bu, akşam dönecektim. "Akşama görüşürüz." dedim yalnızca.

"Görüşürüz, güzelim."

Şoförün kapımı açmasıyla arka koltuğa yerleştim. Haldun abiyi arayıp yola çıkmak üzere olduğumu haber verdikten sonra koltuğa yaslandım. Mesaj sesiyle telefonuma odaklandım. Mesajın sahibi Valentino'ydu.

"Kahvaltı yapmayı unutma."

Tebessüm ederek "Tamam." yanıtını yazıp gönderdim mesajı. Beni düşünmesi hoşuma gidiyordu. Kahvaltı edecek vaktimiz bile olmamıştı bu sabah. Valentino'nun da önemli bir toplantısı vardı, Palermo'da kendisini bekleyen Luigi ile katılacağı önemli bir toplantı olduğunu söylemişti. Yalnızca bu kadarını biliyordum. Tabii işleriyle ilgili detaylı sorular sormayı pek tercih etmiyordum. Onun da bundan memnun olduğuna emindim.

İstanbul'a vardığımda kahvaltı tamamen aklımdan çıkmıştı, reklam çekiminin yapılacağı mekâna geçtik vakit kaybetmeden. Şoför kapımı açmak için uzandığında engelledim. "Teşekkürler." Haldun abi reklam yönetmeniyle oturmuş sohbet ederken gidip ben de onlara katıldım. Biraz sohbet ettikten sonra reklamdaki partnerim geldi.

Haldun abi "Hah, partnerin de geldi!" diyerek adamı selamlayıp omzuna dokundu. "Sizi tanıştırayım."

Haldun abinin sözünün hemen üzerine "Lüzumu yok." diyerek elini bana uzattı. "Taylan Sergen. Bu projede birlikte çalışacağız." Karşımda kendine güvenen hatta belki de biraz ukalâ, flörtöz bir adam duruyordu. Her konuda olduğu gibi Valentino'nun bu konuda da haklı olmasına sinir oluyordum. Erkekleri benden daha iyi tanıdığı bir gerçekti. Çekimlerde de bunu daha iyi bir şekilde görmüştüm. Taylan'ın rahat tavırları biraz şımarık biriyle muhatap olduğumu gözler önüne seriyordu.