liliကျောင်းတက်ခါနီးမှ အခန်းထဲသို့ ဝင်လာခဲ့ သည်
liliခုံရဲ့ မျက်စောင်းထိုး ခုံမှာ ထိုင်နေသည့် jenကို ကြည့်မိတော့
နားကြပ်လေး တပ်ပြီး စာဖတ်နေသည်လေ
jenရဲ့ အမိန့်ဆန်တဲ့ အပြောတွေ ကြောင့် lili ကျောင်းမှာ သူငယ်ချင်းရယ် လို့ မရှိ ၁ယောက်ထဲသာ ထိုင်သည် ၁ခါ၁ရံ အထီးကျန်ပေမဲ့
ကိုယ့်ကိုကိုယ်သာ နှစ်သိမ့်ရသည်
"jen နေ့လည်စာစား ချိန်ရောက်ပီ ကန်တင်း သွားကြစို့ နင်ဗိုက်ဆာနေတယ်မလား" လို့
somiက ပြောလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်
"အင်း သွားမယ်လေ "
jenနဲ့ somi အရင်ထွက်သွားတာမို့ liliလည်း နောက်မှ လိုက်လာလိုက်သည်
"jen လာလေ lunch box သွားယူမယ်"
jen ထိုင်နေရာက မထ ပဲ
"lisa နင် ငါ့ အတွက်ပါ တခါထဲ ယူခဲ့"
"...."
somiနဲ့liliလည်း တူတူ ထပြီး သွားယူ ကြသည် jenကတော့ ခုံမှာပဲ
ထိုင်စောင့် လျက်ပေါ့
"lili နင် jenကို ဘာလို့ အမြဲ အလျော့ ပေးနေတာလဲဟင်"
"ဒီလိုပါပဲဟာ ငါကိုက ဒီ အမိန့်တွေကြားမှာ ပျော်နေတယ် ထင်ပါရဲ့"
"အေးပါ နင်က Jen စကားတိုင်း နားထောင်တယ် ခု အထက်တန်းတောင်
ရောက်လာပီ သူငယ်ချင်းက မယ်မယ်ရရ မရှိဘူး လိုက်လည်း လိုက်ပါတယ် လိုက်လည်းလိုက်ပါတယ်" ဟုsomiက သက်ပျင်းလေးချကာ ပြောလိုက်သည်
liliကတော့ ဘာမှ ပြန်မပြောဖြစ် အပြုံးလေးနှင့်သာ တုံ့ပြန်လိုက်သည်
jen ထိုင်ခုံမှာထိုင်နေရင်း somiနဲ့ lili စကားပြောနေသည်ကို ကြည့်နေမိသည် ဘာကြောင့်မှန်းမသိ ဘာတွေ ပြောလည်းဆိုတာ သိချင်သည်
သူနဲ့ ဆို မရယ်တက်တဲ့ liliက somiကို ပြုံးပြနေသည်ကို မြင်ရတော့
ဒေါသထွက်မိပြန်သည်
somiနဲ့ liliလည်း lunch boxလေးကို ယူကာ jen ထိုင်နေသော
ခုံသို့ ပြန်လာခဲ့ သည်
lunch boxကို jen ရှေ့ပေးတော့
YOU ARE READING
Jealous
De Todoကိုယ့္စကားဆို အၿမဲနားမေထာင္တက္တ့ဲ ကိုယ့္ရ႕ဲ နွလံုးသားႀကီးက ခုလည္း မင္းမွ မဟုတ္ရင္ခ်စ္မေပးနိုင္ဘူးဆိုၿပီး ဆႏၵေတြျပေနေလရ႕ဲ...
