SYMPHONY (Completed)

Part -10

Unicode

"Jungkook table နံပါတ် 9 မှာထိုင်တဲ့အမျိုးသမီးက ဒီနေ့လဲသီချင်း request တဲ့"

Hobi hyung ရဲ့စကားကြောင့် request လုပ်တဲ့ စားပွဲကို အမှတ်မထင် ကြည့်မိတော့ ရင်းနှီးနေတဲ့မျက်နှာနဲ့ အမျိုးသမီး။ မြင်လိုက်တိုင်း မျက်နှာကို
ဝံ့ကြွားစွာ ‌မော့ထားလျက် တစ်လောကလုံးကို
ဂရုမစိုက်တဲ့ သူမပုံစံကဒီနေ့မှ ပိုပြီးအမြင်ကတ်စရာကောင်းနေသလို

"ကျစ်..ဒီတစ်ခေါက်ကရော ဘာသီချင်းလဲတဲ့ hyung"
"As long as you love me တဲ့"
"ဟူး...ok ကျွန်တော်သွားဆိုလိုက်ဦးမယ်"
"ဒါနဲ့ Jungkook သတိတော့ထားဦးနော် ဒီအမျိုးသမီးက မင်းအပေါ်ရိုးရိုးသားသားတော့
မဖြစ်နိုင်ဘူး"
" အင်း...ကျွန်တော်လဲ သတိထားမိပါတယ်"

သိသည်...ဒီမိန်းမ သူ့အပေါ် သာမန်မဟုတ်တာ
သူသိပ်သိတာပေါ့ သူတင်မကဘူး တစ်ဆိုင်လုံးလဲသိနေသည်။ ဆိုင်ကိုလာတိုင်း သူ့ကိုအမြဲတမ်းသီချင်းဆိုခိုင်းသည်။ သီချင်း‌ဆိုရင်
စားပွဲထိုးလခအပြင် Bonus ပါ ပိုပိုသာသာရတာမို့ သူကတော့ မပျော်ဘဲနေမလား။ ခက်တာက ဒီမိန်းမက ရိုးရိုးနားထောင်ချင်လို့ ဆိုခိုင်းတာမှမဟုတ်ဘဲ

ဆိုင်ထဲ၀င်လာရင် အရင်ဆုံး သူ့ကိုရှာသည်။ တွေ့ပြီဆိုရင် ဆိုင်မပိတ်မချင်း ထိုင်ကာ သူ့ကိုမျက်စိဒေါက်ထောက် လိုက်ကြည့်သည်။
ပြီးရင် Jungkook ကိုသီချင်းဆိုခိုင်းမည်။
ပြန်ခါနီးဆို မန်နေဂျာဖြစ်တဲ့ hobi hyung ကိုခေါ်ပြီး သီချင်းဆိုတဲ့ အဖိုးအခဆိုပြီး ပိုက်ဆံတွေ
မတန်မဆပေးခိုင်းသည် ဒီအခြေအနေကို ရိုးရိုးသားသားလို့တွေးရင် ဂေါက်နေလို့ပဲဖြစ်မှာပေါ့

"Jungkook ka မင်းကိုခေါ်နေတယ် သွားလိုက်ဦး"
"ဟာ မသွားချင်ပါဘူး"
"အဲ့လိုတော့မဖြစ်ဘူးလေကွာ သူက customer ဆိုတော့ ငြင်းလို့မကောင်းဘူး"

အဲ့တာလဲဟုတ်သည် customer ခေါ်တာကို မလာဘူးဆိုပြီး ရိုင်း‌ရိုင်းပြပြလုပ်မိရင် ‌သူတို့လို သာမန်စားပွဲထိုးတွေအတွက် ကောင်းလာမှာမရှိ။ ကိုယ့်အခြေအနေကိုတွေးရင်း သက်ပြင်းကိုချပြီး စိတ်လေးလေးနဲ့သာ သွားရတော့သည်

"Jungkook မလား"
"ဟုတ်ပါတယ်"
"ထိုင်ပါဦး တို့ကမင်းကို ကိုက်စားမှာကျနေတာပဲ"
"အလုပ်ချိန်မို့ ထိုင်လို့မဖြစ်ပါဘူး"