Tomorrow With You

Chapter Thirty Eight

TOMORROW WITH YOU
CHAPTER THIRTY EIGHT
RIE'S POV

Tulad ng sinabi ni Rewd, nag stay ako sa kanila. Naging maganda na din naman ang trato sa akin ng Mommy niya.

Ako lagi nag prepare ng food for him, lahat ng pag aalaga ginagawa ko sa kanya. Habang tumatagal nang hihina na siya kaya nakawheel chair na din siya at lalo siyang pumapayat

"Baby, later I want to saw the sunset together with Kuya" request niya sa akin habang nakahiga siya.

"Sure" nakangiti kong sabi sa kanya habang inaayos ko kumot niya.

"I should rest first so that I have energy for later" nakangiting sabi niya.

"Sige gising kita kapag palubog na yung araw ah" sabi ko sa kanya.

Tumungo naman siya bilang sagot niya, na nakita ko na unti unti niyang pinikit ang kanyang mga mata.

Sa puntong ito bigla ako kinabahan kaya tinapat ko yung daliri ko sa may ilalim ng ilong niya. Naramdaman ko naman ang pag hinga niya na kinaginhawa naman ng loob ko.

Buti naman akala ko talaga na mamaalam na siya.

Dahil sa request niya sa akin pinuntuhan ko si Asul sa kwarto niya. Kumatok muna ako ng tatlong beses pero walang response.

"Hanap niyo ho ba Maam si Sir? Nasa may library po siya" sabi sa akin ng maid nila habang may buhat buhat na mga labahin.

"Ay thank you po" nakangiting sabi ko sa kanya.

Kaya pumunta na ako sa may library, pag bukas ko ng pinto na pansin ko na nagulat naman siya at napalingon sa akin.

Napatingin ako sa buong paligid at napasabi ng wow. Dahil sobrang daming libro dito nakapalibot sa buong kwarto at hanggang third floor.

"Bakit nagawi ang isang dilag dito?" Tanong niya sa akin na may bahagyang pag tawa.

Ako din naman nag pipigil ng tawa dahil sobrang makata niya kahit nasa malayo ako narinig ko boses niya dahil nag bounce ito.

Unti unti ako lumapit sa table na kung asan siya.

"Gusto daw kasi ni Rewd na manood ng sunset mamaya sama ka daw" mabilis kong sabi sa kanya.

"Sure for my brother" mabilis ng payag sa imbitasyon ko.

Napabuntong hininga naman ako at nagulat ako sa biglang pag patong ng kamay niya sa balikat ko, mabilis naman niya din ito tinanggal at na patingin ako sa kanya.

"What bothers you Rie?" nag aalalang tanong niya.

"Feeling ko kasi parang may mangyayareng hindi maganda" sa sinabing kong to bigla tumulo mga luha ko.

"Wag ka mag isip ng kahit ano walang mangyayare okay?" At yakap niya sa akin ng mahigpit. "Rewd, will gonna be fine" dagdag niya ulit at na papunas na ako sa mga luha ko.

Tama si Asul wag ako masyado mag isip ng kahit ano masyado kong iniistress sarili ko.

--

Nung malapit na mag sunset ginising ko na si Rewd kasama ko din naman si Asul. Tinulungan at inalalayan niya ang kapatid niyang umupo sa wheel chair.

At ako naman ang nag tulak, walang nag sasalita sa aming tatlo hanggang sa makalabas kami ng garden pumuwesto naman kami kung saan kitang kita yung araw.

Tinulungan ni Asul umupo ang kapatid niya sa bench, umupo ako sa kanan at si Asul sa kabila.

Magkahawak kami ng kamay ni Rewd habang inaabangan yung pag lubog ng araw.

"Mamimiss kita" sabi niya sa akin na may mapapait na ngiti.

Pinipigilan ko na hindi pumatak ang luha ko, nararamdaman ko na nag papaalam na siya.

"Ano bang pinag sasabi mo?" Pag mamaang maangan ko sa nangyayare.

"I'm happy because you're still here by my side. I just want you know that you're the only woman that I loved for the rest of my life" nag patuloy ang pag tulo ng luha ko.

END OF RIE'S POV

---

REWD'S POV

This is what I am saying I dont want to see her crying for a couple of times because of me. Because its breaking my heart damn much.

I don't want to cry either but its hard to resist, I can feel that my time is already coming.

I held her face and caressed it, I will miss seeing her face next to mine every I wake up.

She's the only woman I loved in this life time and I'm glad because she never gave up with me even I was too bad for her.

"Bro," tawag ko sa kanya sa tabi ko na nakikinig lang sa amin na patingin naman siya sa akin. "If I'm gone, please take good care of Rie." Binitawan ko muna ang pag kakahawak ko kay Rie.

"Ofcourse" maikli niyang sagot.

"I'm sorry because I stole your girl. Siguro kung hindi ako lumabas sa eksena hindi mo bigla iiwan si Rie kayo sana ang nag katuluyan and I think its god's decision so he made this. Para matuloy yung na udlot niyong love story" habang sinasabi ko ang mga realizations ko mas lalong tumulo ang mga luha ko ng tuloy tuloy.

"Don't say that brother, it was all happened because of our choices. Don't be hard to yourself. Don't blame yourself too much, wala kang kasalanan" at tapik niya sa balikat ko.

"Thank you for forgiving me, brother" ngiti naman siya sa akin at tumayo na sa kinakaupuan niya sabay unti unti ng nag lakad pabalik sa loob ng mansion.

"Oo tama si Asul, wag mong sisihin sayo ang lahat." rinig kong sabi ni Rie sa likod ko kaya niyakap ko siya ng mahigpit.

"Nag sisi ka bang ako ang minamahal mo?" tanong ko sa gitnan ng yakapan namin.

Napatanggal si Rie ng yakap niya sa akin "Hindi, loving you is my choice and to stay by your side at this moment still is my choice kahit balik baliktarin pa natin ang mundo. Ikaw pa din ang pipiliin ko at kahit sa susunod na buhay ko ikaw pa din. Masaya ako kasi ako ang babaeng minamahal mo sa puntong ito at wala na akong maihihiling pa. Mananatili ka sa puso ko kahit ano man ang mangyare"  sabi niya sa akin.

Kinapa ko naman ang bulsa ko at inabot ko sa kanya ang isang nakatuping papel bubuksan naman niya ito nung pinigilan ko siya "Don't open yet, just open that if I'm gone" instruct ko sa kanya.

At halik ko sa labi niya, I will keep her in my heart always.

"I love you" sabay naming sinabi.