Beguiled Supremacy

SPECIAL CHAPTER: NEW YEAR'S EVE AT VALDERRAMA'S RESIDENCE

Special Chapter: New Year's Eve at Valderrama's Residence

Parties and Invites were the only things that made my new year's alive. I never had any celebration by myself or with someone who I cherished.

But it changed when Lumi and Raz came into my life. We celebrated holidays together just like how I celebrated my holidays before with my parents.

"How about this mom?" Nilingon ko si Lumi.

She was referring to the table that she designed. She put flowers and ribbons with candles in the middle of the table.

"Fancy! Come and put the plates there. I teach you how to do it, right?" I told her.

"Yes po!" Nangiti naman ako at ginulo ang buhok niya.

Lumi is already 10 years old. Tuwid na magsalita at maglakad ng tuwid. Marunong na rin siyang manamit nang hindi na kailangan pa ng o[pinyo ko pero paminsan minsan nagtatanong pa rin naman sakin. Kailangan niya pa rin ng gabay namin ni Ryker.

"Nay, nandiyan na naman po kayo! Sa living room na lang po kayo." Sabi ko kay nanay nang makitang kumikilos na naman siya dito sa kusina.

"Titignan ko lang naman ang niluluto niyo." Sabi pa nito.

"Umupo na lang po kayo dito. Ang tuhod niyo po. Huwag kayong tumayo madalas dahil baka atakihin kayo ng rayuma niyo." Sabi ko kay nanay Celia.

Wala naman siyang nagawa kundi ang umupo dahil siya rin naman ang mahihirapan kapag inatake siya ng rayuma niya. Sila tatay at Ryker ay nasa labas at nag iihaw ng pagkain. Nasa isla kami ngayon and holiday ay nandito kami.

Nanay Celia and Tatay Arisso still don't want to move to Manila. Ilang beses na namin silang kinumbinsi pero ayaw talaga nila. Kahit pa noong pinanganak ko si Aillard sa Manila ay hindi pa rin sila nag stay doon bagkus ay nagstay lang sila ng mga ilang araw at umuwi na rin dito sa isla.

Natigil ako sa pagluluto nang maramdaman kong humilab ang tiyan ko. My god! 2 weeks from now pa naman ang due ko ah bakit ganito na agad ito.

"Ate Ara ikaw muna dito. Humihilab yung tiyan ko eh." Sabi ko kay ate Ara.

"Sige. Tawagin mo ko pag hindi mo na kaya." Sabi nito sakin.

Naglakad ako palabas ng kusina at naabutan ko si Lumi na nag aayos ng table. Marami na siyang palamuting inilagay at may inilalagay pa rin siyang palamuti sa upuan.

"You're doing great, Lumi." Nakangiti kong sabi kay Lumi.

"Thanks, mom!" Magiliw na sabi nito.

Ibinilin ko muna siya sa yaya niya na nasa tabi niya lang din at tinutulungan siyang mag design. Umakyat na ako sa itaas kung nasaan ang kwarto namin ni Ryker. Humiga ako doon pero dahil wala din namana akong gagawin ay nag squats na lang ako.

This is what Ate Ara told me to do when I am near at my due to Aillard. Ngayon ay alam na alam kko na ang gagawin ko dahil pangatlo ko na to and we still don't know the gender of the baby. Palagi na namin iyong ginagawa ni Ryker kahit pa kay Aillard ay ganun din. We just wanted to be surprised for the gender of the baby.

I did squats half of my time in our room and when I felt more relaxed Nagpahinga lang ako saglit saka bumaba na ulit s aliving room. There, I saw Lumi playing with Aillard in his crib with Ryker beside them.

"Mom! Look!" At ipinakita ang ginawa niya sa kapatid niya.

Natawa naman ako dahil nilagyan niya ng ribbon sa ulo si Aillard. He looks cute everytime his sister dress him up with girly things.

Nakipaglaro muna ako sa mga bata habang hinihintaya ng  12 midnight. May mga iilang paputok na din kaming naririnig mula sa bayan. Mamaya ay sila Ryker at Kuya Lane na asawa ni ate Ara ay mag sisindi ng paputok sa labas. 

We waited patiently until the midnight countdown starts. Ryker and Kuya Lane lit the fireworks when the clock strikes at 12 midnight.

Napuno ng makukulay na ilaw ang langit anng sumabog ang paputok. Lumi was giggling and amazed by the lights from fireworks. All of us are inside the house except for Ryker and Lane. Yung usok kasi galing don sa paputok hindi healthy para samin ng mga bata.

"Happy New Year!" Sabay sabay naming sigaw.

Ngunit sa sabay sabay naming pag sigaw na iyon ay siyang pagtili ko dahil sa sakit ng tiyan ko.

"Ate! Ate! Oh my god!" Sigaw ko.

"Ive!" Sigaw ni Ate Ara.

"Manganganak na ata ako Ate!" Sabi ko.

Parang unang beses pa lang akong manganganak dahil  ansakit naman talaga kapag nanganganak. I have a low tolerance in pain when it comes to this, it makes me a weakiest human in earth.

"Ryker, iho! Pumasok kayo rito! Bilis!" Rinig kong pagtawang ni nanay Celia kila Ryker na nasa labas ng bahay.

Hindi ko na sila napagtuunan ng pansin dahil inalalayan na din ako ni Ate Ara papuntang sofa sa living room. Nakahawak naman sa damit ko suot ko si Lumi na nag aalala din.

"Are you okay mommy? Is my sister okay?" Nag aalalang tanong ni Lumi sakin.

"Yes, baby. Your sister will come out so stay here okay? And pray for a great delivery okay?" Sabi ko sa kanya at tumango naman ito.

"Manganganak na ba siya?" Naghihikahos na tanong ni Ryker.

"I will check her at the basement." Sabi naman ni Ate Ara.

"Okay."

Huminga ako nang malalim at pilit na kinakalma ang sarili sa sakit na nararamdaman. Binuhat ako ni Ryker pababa ng basement. May binuo kasing maliit na operation room si Ryker doon para sa panganganak ko and for emergency purposes.

Marahang ibinaba niya ako sa surgical table. Napasignhap ako nang maramdaman ko na naman ang sakit. 

"Doon muna kayo sa labas. I'll check her first. Baka she's still in labor pa lang naman." Sabi ni Ate Ara sa kanila ni Kuya Lane.

Tinapik ni Kuya Lane ang balikat ni Ryker at hinila ito palabas ng operating room. Ate Ara did check ups on me while I was bearing the pain that I am going through right now.

"You need 2 inches so that the baby will get out easily. Mag lakad lakad ka muna dito. I'll check you again in 10 minutes." Sabi sakin ni Ate Ara.

"Sige. Patawag na lang si Ryker." At lumabas na ito ng operating room.

"Hey. Are you okay? Does it hurt?" Tanong ni Ryker nang makapasok siya.

"Yeah. Tulungan mo kong tumayo. I have to take a walk to make an easy delivery later." Sabi ko sa kanya.

Tinulungan ako ni Ryker na tumayo at inalalayan sa paglalakad. Kada sumisigid ang kirot sa pagitan ng hita ko at hindi ko kinakaya ay napapatigil kami sa paglalakad. Ngunit hindi pa ata nakakalipas ang limang minuto nang biglang manakit ng sobra ang tiyan at ibabang parte ng katawan ko.

"T-Tawagin mo si Ate! Bilis!" Utos ko sa kanya nang maibaba niya ako ulit sa kama kung saan ako nakahiga kanina.

"S-Sige. C-Calm down okay?" Sabi pa nito sakin saka lumabas para tawagin si Ate Ara.

Habang hinihintay sila ay sigaw ako ng sigaw dahil sa sakit na nararamdaman ko. Hindi ko talaga alam kung bakit sa tama ng baril ay hindi ako gaanong nasasaktan pero dito sa panganganak na to ay parang hihiwain ang katawan ko sa kalahati.

Nang dumating si Ate ay inasikaso na agad niya ako. Kasama niya si nanay na mag a-assist sa kanya. Nasabi din kasi ni nanay na may experience siya sa pagpapaanak noon kaya hinayaan na siyang mag assist ni ate.

Sa oras na nagdaan ay panay sigaw at pag iri ko lamang ang naririnig sa kwarto. Hindi ko lama kung ilang beses akong umire para lang mailabas ang baby ko. With this third time deliver my baby, I came to realized that every mother were just an inch away from their grave.

"Girl! It's a girl!" Galak na sabi ni Ate Ara nang mailabas ko ng tuluyan ang bata.

"A-Aciel Chiara. That's her name." Sambit ko bago ako tuluyang mawalan ng malay.

May bago na naman kaming prinsesang magpapasaya sa buhay namin. I am sure that she will be loved and cherished by the world. If not then we will make the world love her because my children deserve to be loved by the world.