Always Mine [unedited]

CHAPTER 08 - CONFUSING?

Pagkapark ko pa lang ng sasakyan ay agad na akong bumaba pero hindi ko pa rin nakalimutan na isarado 'no? Baka mamaya pagbalik ko ay hindi na buo, e.

"Excuse me,"

Bakit ba ang daming students ngayon!? Of course, ang lalaki ba naman ng mga buildings dito kaya maraming students.

Late na kasi ako nagising kanina kasi nga pagkasundo ko kay mama sa mall kahapon ay sinabihan niya ako na mag-lunch sa bahay pero hindi ko naman alam na pati dinner at doon na rin pala ako matutulog!

Medyo malayo kasi ang bahay namin dito sa school at sa minamalas malas nga ay na late pa ako ng gising kaninang umaga.

Hindi na nga ako nakapag-almusal at nakakahiya man pero naka limang buhos lang ako ng tubig sa pagligo.

Nakakairita pa kasi ang daming nakakalat na studyante ngayon.Wala ba silang pasok? Kung wala silang pasok ay magpapasok naman sila, aba!

Napahawak ako sa ilong dahil kahit sa elevator ay punuan, may mga nakapila pa. Seriously? Napabuntong hininga ako at medyo napalakas pa kasi 'yung iba ay napatingin sa akin.

"Lalim nun, ah."Napatingin ako sa gilid nang may nagsalita."Fabiana."

"Oh, Marky! Hindi kita nakilala ah."Nagpagupit yata siya. Hanggang kilay na lang 'yung buhok niya e. Noong huling kita ko hanggang pisnge niya pa 'yun." Ang pogi natin, lodi!"

He chuckled softly. Nagpa-pogi sign pa siya kaya natawa ako.

"Oo nga pala, bakit parang inis na inis ka kanina?"

Right! Late na pala ako! Napatingin ako sa relo at nakitang 20 minutes na pala akong late. Hindi ko alam kung papapasukin pa ako ni....Shoot!

Nanlaki ang mga mata ko. Si Eira nga pala 'yung prof namin ngayon!

"Okay ka lang? Namumutla ka."Napatingin ako kay Marky.

Nag-aalala naman siyang tumitig sa akin.

"Late na kasi ako ng 20 minutes... ewan ko kung papapasukin pa ako."Lalo na't strict 'yun si ma'am!" Teka nga pala, bakit nandito kapa?  Late ka rin 'no?"

"Hindi ah, wala kasi kaming prof kaya ayon."

Kaya pala. Siguro mga 3rd year din 'yung mga studyanteng nakakalat kanina.

I looked at the elevator when it finally opened. I was about to walk when Marky grabbed my hand and it was too late to react because he pulled me into the elevator. I smiled because he pushed me so we could enter. I laughed softly because some people complained that they were going in, pero mas nauna kaming nakapasok.

"Kakatransfer mo pa lang pero mukhang may kagalitan ka na."Natawa lang siya sa sinabi ko.

"Para paraan lang kasi 'yan."

As the elevator went up, he told me he was waiting in the cafeteria on Saturday. shoot! I forgot we were going to meet at the cafeteria. I apologized but her said it was fine. I can't help but feel guilty.

Why did I choose to hang out in the room instead of the cafeteria?

As soon as the elevator opened on our floor, I immediately ran. I even pulled Marky because he was still holding my hand. I didn't pay attention to that, the important thing was, I was late!

Si Eira pa 'yung prof namin!

"Hoo..." I said breathlessly. We are in front of our room. It was closed and the windows were closed. "Thank you, Marky."

I faced him with a smile. He immediately smiled. Gosh, bakit ba ang pogi nito? His eyes disappear when he smiles or laughs, that's why he's so cute.

"Okay lang 'yun pero.."Napakamot siya sa ulo niya. Deja vu? Ganito rin ako kay Miss Fleur kahapon."May isa sana akong favor."