Always Mine [unedited]

CHAPTER 14 - COMFORT

"Fabiana!"

Napahinto ako sa paglalakad nang marinig na may tumawag sa pangalan ko.Kunot noo akong lumingon sa likod para tignan kung sino ito.

Agad bumungad si Marky na tumatakbo papunta sa akin.Siya ba 'yung tumatawag? Malamang.

"Fab.."Napahinto siya sa harapan kk habang humihinga ng malalim.

Mukhang napagod sa kakatakbo.

"Marky?"Nagtatakang tanong ko.

Huminga pa siya ng malalim bago ngumiti sa akin.Nakita ko nanaman ang cute niyang dimple!

"Kanina pa kita tinatawag.."

"Kanina?"Ang naalala ko ay isang beses niya lang ako tinawag.'Yung narinig ko lang.

Kumamot siya sa ulo."Oo..tinawag kita noong nadaanan mo'ko pero nilampasan mo lang ako at naglakad na parang walang naririnig.."

Napanganga ako sa sinabi niya, so kanina pa nga niya ako tinatawag? Totoo kasi na wala akong narinig. Marahil siguro sa mga iniisip.

'Yung pinag-usapan namin ni attorney kanina.

Hindi na mawala sa isip ko 'yung napag-usapan namin.Kung paano niya itanong sa akin kung gusto ko ba raw siya.

But of course, I know, I don't like her.Alam ko sa sarili 'yon kasi bakit ko naman siya magugustuhan? Babae siya, babae ako, so why?

I always teased her but it doesn't mean that I like her na. It was all a joke for me, no special feelings.

And I'm out of her league.

"Fabiana?" natauhan ako noong pumitik 'yung daliri ni Marky sa harapan. Napakurap ako habang nakatingin sa kaniya."You were spacing out again."

He was right.

"I'm sorry...what is it again?"

"Sabi ko, okay ka lang ba? Mukhang ang lalim kasi ng iniisip mo."Nag-aalalang tanong niya.

Hinawakan pa 'yung kaliwang kamay ko at pinsil 'yon.

Napangiti ako."Yup,bmay inisip lang...about acads."

I lied.

Pero iniisip ko naman talaga 'yung pag-aaral pero hindi 'yun ang rason kung bakit ako nagkakaganito.

Bakit nga ba ako nagkakaganito? Nagkaliwanagan lang naman kami pero...bakit ang bigat? I don't know how to explain kasi pati ako hindi alam kung ano 'to.

"Really? Bakit ang tamlay mo?"Napakurap ako habang nakatingin sa kaniya.Nakatitig naman siya sa akin ng mariin na parang sinusuri ako."If you have a problem, you can talk to me, Fab."

Dagdag niya nang mapansing nakatitig lang ako sa kaniya.Napangiti ako dahil doon bago pisilin 'yung kamay na nakahawak sa akin.

"Can you give me a hug?"

Kailangan ko ng comfort ngayon, hindi ko alam kung para saan pero...I feel tired for no reason.

Nakita kong nagulat siya dahil doon. Lumaki pa nga 'yung mata at napanganga habang nakatingin sa akin, hindi makapaniwala.

"If you don't want it, it's-" I was stopped when he pulled me closer to him and wrapped his arms around my waist.

I was surprised for a moment before I came to my senses and leaned my forehead on his shoulder. I felt him caressing my back to comfort me.

I smiled to myself,

This was not the comfort I was looking for. I want something...someone, specifically.