The Flawless Bachelors [FB4]

Fb4 - 21

(Unicode)

ဆမ်က ၇နာရီပြန်မည်ဆိုတော့ သူပါ စောစောထရသည်။ ဆမ်နှင့်အတူ ထွက်လာတော့ ဟိုဘက်အခန်းက တစ်ယောက်မှ မနိုးကြသေး။ ဆမ်ကိုယ်တိုင် ကားမောင်းတော့လည်း သူ မတားဖြစ်။ ထိုအစား ဆမ့်အသိုင်းဝိုင်းကို ဘယ်လိုအားနာစိတ်နှင့် ရင်ဆိုင်ရမလဲဆိုပြီး တုန်လှုပ်နေမိသည်။

အင်းစိန်နယ်မြေသို့ ရောက်လာကြသည်။ ဆမ်ဟာ လူနေအိမ်ခြေစိပ်သော ကွန်ကရစ်လမ်းထဲသို့ ကားကို ဖြည်းဖြည်းချင်း မောင်းဝင်သွားသည်။ ဆင်ခြေဖုံးရပ်ကွက်လေးပေမဲ့ ဆမ် ကားရပ်လိုက်သည့်နှစ်ထပ်အိမ်လေးဟာ တခြားအိမ်များထက် ကြီးမားပြီး ခြံဝင်းအတွင်းမှာလည်း သီးပင်စားပင်များရှိပြီး အပွင့်လန်းလန်းရှိသော ပင်ပျိုများအလယ်၌ ဒန်းလေးတစ်ခုရှိသည်။ ထိုဒန်းလေးတစ်ဝိုက်၌ သနပ်ခါးပန်းပင်များလည်း ပွင့်နေ၏။

စွန်း ကားပေါ်မှ အရင်ဆင်းပြီး ခြံထဲသို့ တစ်လှမ်းချင်း ဝင်လာခဲ့သည်။ သူ့ရင်အစုံဟာလည်း တထိတ်ထိတ်ခုန်နေခဲ့၏။ ဆမ်က ကားကို ခြံအပြင်မှာ ရပ်ပြီး သူ့ဘေးနား လျှောက်လာသည်။

" အိမ်ထဲဝင်ရအောင် ကိုကို"

" အင်း ဆမ်၊ မင်း အိတ်တွေ"

" ရပါတယ်၊ ကျွန်တော်ပဲ သယ်မယ်"

" အင်း"

အိမ်အတွင်းအုတ်နံရံများဟာ ကျွန်းညိုရောင်သုတ်ထားသဖြင့် ခန့်ခန့်ထည်ထည်ရှိနေသည်။ စွန်းတို့ ဝင်လာတော့ ဧည့်ခန်းထဲ၌ ရှိနေသူတစ်ယောက်ဟာ သူတို့နား ထလျှောက်လာသည်။ ထိုလူ့နှုတ်ခမ်းများဟာ ပြုံးလျက်။ ရှပ်အင်္ကျီအပြာနုနှင့် ပုဆိုးတစ်ထည်ကို သပ်ရပ်ခန့်ညားစွာ ဝတ်ဆင်ထားသည်။

" ဆမ် ပြန်ရောက်လာပြီပဲ၊ ဦးဦးက မနက်ကတည်းက မျှော်နေတာကွ၊ မင့်ဒယ်ဒီဆွေကတော့ မနိုးသေးဘူး"

" ဟော...အိပ်လှချည်လား၊ ညက အိပ်ရေးပျက်ထားလို့ထင်တယ်"

ဆမ်က သဘောရိုးနှင့် ပြောလိုက်ပေမဲ့ ထိုလူဟာ နေရခက်သွားသလို ရှိုးတိုးရှန့်တန့်ဖြစ်သွားရှာပြီး ဆမ့်လက်ထဲက အိတ်တွေကို လှမ်းယူ၍ ခုံမှာ တင်သည်။ စွန်း လာခဲ့စဉ်တုန်းက စိတ်ထဲစိုးရိမ်ပူပန်နေမိပေမဲ့ ထိုလူ့ကို တွေ့လိုက်တော့ အလိုလို လုံခြုံနွေးထွေးသွားသလို ခံစားရသည်။ ထိုလူကလည်း သူ့ကို ခပ်နွေးနွေးပြုံးပြပြီး ထိုင်ဖို့ လက်ပြသည်။