The Flawless Bachelors [FB4]

Fb4 - 24

(Unicode)

ထို့နေ့ကအပြန် ကားပေါ်၌ ဝေနှောင်းဟာ သူ့လက်၌ ထိကပ်လျက် ကိုင်ထားသော ice pack လေးကို တစ်လမ်းလုံး စိုက်ကြည့်နေမိသည်။ ဘယ်အချိန်ကတည်းက သူ့အိတ်ထဲ တိတ်တခိုး လာထည့်သွားသည်မသိ။ " အိတ်ထဲဖွင့်ကြည့်လိုက်" ဆိုသည့် ဖုန်းမက်ဆေ့ဝင်လာ၍ ဖွင့်ကြည့်လိုက်ရာ သူ့ကိုအံ့သြမှင်သက်သွားစေသည့်အရာ။ ယခုအချိန်အထိ သူ့ မျက်နှာပေါ်၌ မဆီမဆိုင်သည့် ပူပူနွေးနွေးခံစားမှုတစ်ခု ရှိနေ၏။ ထိုနေ့ညက နွေးထွေးခဲ့ဖူးသည့်နှုတ်ခမ်းတစ်စုံအကြောင်း ပြန်တွေးမိပြီး အပေါ်နှုတ်ခမ်းအား လျှာဖြင့် တို့လျက် ခပ်ဖွဖွ ကိုက်မိသွားသည်။

ထိုသို့ သူ စီးလာသည့် ဘတ်စ်ကားလေးဟာ တဖြည်းဖြည်းနှင့် သူ ဆင်းရမည့်ကားမှတ်တိုင်သို့ နီးကပ်လာလေသည်။ သူ ကားပေါ်မှ မဆင်းချင်သေး။ ကား၏ရွေ့လျားမှုအရှိန်နှင့်အတူ သူ့မျက်နှာပေါ်သို့ လာရောက်ထိခတ်သော လေနုအေးအေးကြောင့်သာ မဟုတ်လျှင် သူ့ မျက်နှာတစ်ခုလုံး လောင်ကျွမ်းသွားတော့မည်ဟု ခံစားနေရသောကြောင့်ပင်။

သို့ပေမဲ့ သူ ကားပေါ်မှ ဆင်းလိုက်သည်။ သူ့အိမ်ပြန်ချိန်ဟာ ည ၉နာရီ။ မှတ်တိုင်၌ လူအနည်းငယ်မျှ ရှိသော်လည်း သူ့ရပ်ကွက်လမ်းလေးဆီသို့ ချိုးဝင်ရာ လမ်းလေး၌ ဓာတ်တိုင်မီးရောင်မှအပ လူရိပ်လူခြည် မတွေ့ရတော့ပေ။ သို့သော်ငြား လမ်းလေးအချိုးသို့ နီးကပ်လာလေလေ သူ ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်နေသော ပုံရိပ်တစ်ခုက သူ့ မြင်လွှာထဲသို့ ဝင်ရောက်လာ၏။ သူ့ ခြေလှမ်းတွေ ရုတ်ခြည်း သွက်သွားသည်ဟု ထင်ခဲ့ပေမဲ့ သူ ထိုအနားသို့ ပြေးသွားခဲ့မိတာဖြစ်၏။

" ကိုခမ်း! ဘယ်လို လုပ်ပြီး"

ကိုခမ်းက သူ့မျက်လုံးတွေကို ကြည့်ပြီးနောက် ဆက်၍ သူ့လက်တွေအပေါ် အာရုံရောက်လာပြီး အပူလောင်သွားသောသူ့လက်တစ်ဖက်အား ဆတ်ခနဲ ဆွဲယူလိုက်၏။

သည် လက်တစ်ဖက်အတွက်နှင့် သူ့ဆီ ရောက်လာတာများလား။ ထိုသို့ ဆိုရလျှင် ကိုခမ်းက အကဲပိုတတ်သည်ဆိုသော သင်ခန်းစာတစ်ခု ရလိုက်သည်။ ဘာကြောင့် ရောက်လာသလဲဆိုသည့်မေးခွန်းကို သူ ထပ်မမေးချင်တော့ချေ။ အဖြေကို သိပြီးနှင့်၏။