Chapter 28

223 7 0
                                        


Hindi ko alam ilang minuto o oras akong nagkulong sa bathroom ng condo ni Leo. I remembered I was panicking real hard. Hindi pantay ang paghinga, nanginging ang kamay, nanghihina ang tuhod, namamawis ang katawan. Nagpabalik balik pa ako ng lakad hoping to ease myself. My mind keeps on swirling, pilit na ipinapaisip sa akin na malapit na akong mabuking. Now that Harden knows Ocampos are innocent, it's only a matter of time before he knows it was me and my parents. Anong mangyayari sa akin kapag nangyari yon? Will he forgive me? 

Paglabas ko ng bathroom ay pansin niyang namumutla ako. Sinabi kong hindi maganda ang pakiramdam ko kaya inaya niya akong umuwi na kami. During our drive, pilit niyang hinuhuli ang tingin ko kapag nasa may stopover kami pero hindi ako makatingin. I feel like he could read my mind and if I look him in the eyes, I'm screwed. 

I remembered how I instantly felt at ease when I'm out of his sight. When he stopped in front of our house, hindi na ako nag paalam at agad nang lumabas. Nang isasara ko na ang pinto ay nakita ko sa peripheral vision ko na nakatitig siya sa akin. 

"Baby!" he interrupted before I could close the door. My heart skipped at that. 

Shit! Alam na niya? 

I heard him sigh. "Baby, are you okay?" His voice is lace with gentleness. Kaya siguro kahit kabado ako ay napatingin ako sa kanya. 

I fake a smile. "Y-yes. Masama lang ang pakiramdam ko." I trailed off. "Uhm… I'll go ahead!" 

He shouldn't get out of his car! Kaya nga nagmadali akong bumaba para hindi na siya bumaba pero bumaba parin. Now I'm holding my breath as he walks near me. 

Bumaba ang mata ko sa paanan niya nang nasa tapat kona siya. He even close the door for me dahil hindi ko na magawa gawa sa panlalamig. He then holds my neck, inspecting if I'm hot. 

"I'm okay, Harden. I don't have a fever." 

"Eleanor," he called. Hindi ako tumingin. Nakababa parin ang mata ko. I bit my lower lip. I could feel his stabbing stare. 

I heard him sigh. Naramdaman kong hinawakan niya ang baba ko at saka inangat para mahuli niya ang tingin ko. 

"What is it? What's bothering you?" Concern lace in his tone. I swallowed hard. Naninimbang ang tingin niya. 

"Wala nga! I'm just… I want to rest! 

He almost rolled his eyes. Dahil hawak niya pa ang baba ko, he titled his head, crunched a little and captured my lips. It was a reassuring kiss. A kiss that somehow made me relax. 

"Whatever you're thinking, it's not it," sabi niya nang umahon siya. A smile crept on his face when he saw me pouting. 

"Bakit? Alam mo ba ang iniisip ko?" hamon ko. 

Kung alam mo lang! Baka kamuhian mo pa ako! 

He chuckled. "Nope. Ano ba ang iniisip mo? Hmmm?" 

I glared at him. "See, how can you say it's not it when you didn't even know it!" 

He kissed me again. Napaawang ang labi ko. When he rose again, may nanunuya na siyang ngiti. I glared at him again. 

"Tsss.. You should rest. Naghahanap ka lang ng away," he mocked. "Ihahatid na kita sa loob." May panunuya pa sa tono niya. He then glance at our not so big house. 

Bahaygang nanlaki ang mata ko. "No!" agad at bayolente kong sigaw. Agad nangunot ang noo niya. "Your house is probably as big as a castle. Ours is just… simple. Wag na. Dito ka na lang sa labas." 

Umatras ako at agad na tinakbo ang gate. I then immediately closed it when I'm inside. "Sige na. Magpapahinga na ako." Pumasok na ako ng hindi siya nililingon. My heart was pounding hard. 

Hating Him (COMPLETED) Tahanan ng mga kuwento. Tumuklas ngayon