UNI....
မနက်အိပ်ရာမှ နိုးလာတော့ ခေါင်းတစ်ခုလုံး အထုခံရသလို ကိုက်ခဲနေသည်။မျက်လုံးတွေကို အားယူပြီး ဖွင့်ကြည့်လိုက်တော့ ပြတင်းပေါက်မှတစ်ဆင့် ကျရောက်နေသည့် ခပ်စူးစူးနေက ကျွန်တော့်မျက်လုံးတွေကို နာကျင်စေသည်။မျက်လုံးတွေပေါ် လက်တစ်ဖက်တင်ကာ အုပ်ထားလိုက်သည်။
«နေက အရမ်းစူးတာပဲ »
ခေါင်းကိုက်တာအပြင် မျက်လုံးတွေပါ နာကျင်လာတာကြောင့် စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် ညီးတွားလျက် နောက်နေ့ လိုက်ကာတွေပိတ်ပြီး အိပ်ဖို့ တွေးလိုက်မိတယ်။
«ရော့»
အသံကြောင့် အုပ်ထားသည့်လက်တွေကို ဖယ်လိုက်တော့ အစောနကလို နေစူးနေတာမျိုး မဖြစ်တော့ဘဲ အမြင်အာရုံတွေ ကြည်လင်လာသည်။ကိုကိုက ကျွန်တော့်ရှေ့မှာ ရပ်နေတာကြောင့် စူးနေတဲ့နေကို ကာကွယ်ပြီးသား ဖြစ်နေသည်။
«ဘာကြည့်နေတာလဲ။ယူလေ»
«ကျေးဇူးတင်ပါတယ်»
ထိုးပေးသည့် အမူးပြေအချိုချည်ကို ယူလိုက်ပြီး
ကျေးဇူးတင်စကားပြောလိုက်သည်။
«ရတယ်။မလိုဘူး။အဲ့အချိုရည်က Date ကုန်နေပြီ။လွှင့်ပစ်ရမှာ နှမြောလို့ မင်းကို ပေးတာ»
Expired Date ကိုကြည့်လိုက်တော့ ကိုကိုသည့်အတိုင်း Dateက ကုန်နေပြီ။
«ရပါတယ်။(၂)ရက်ပဲ ရှိသေးတယ်။ကျွန်တော် သောက်လိုက်မယ်»
«ငါ အတင်း မတိုက်ဘူးနော်။မင်း ဘာသာ သောက်တာ။တစ်ခုခုဖြစ်ရင် ငါ တာဝန် မယူနိုင်ဘူး»
ဘောင်းဘီအိပ်ကပ်ထဲ လက်နှစ်ဖက်ထည့်ကာ ပြောလာသည့်စကားက ပုံမှန်ထက် ပိုအေးစက်နေသည်။ကျွန်တော်က ကိုကို အဆိပ်တိုက်ရင်တောင် သောက်မဲ့အကောင်ပါ။
«ဟို...ကို *»
အဆုံးထိ မခေါ်ရသေးဘူး။အလိုမကျဖြစ်သွားသည့်မျက်နှာကိုမြင်တော့ အောက်နှုတ်ခမ်းကို ဖိကိုက်လိုက်မိသည်။
«အ့ !»
ညက နှုတ်ခမ်းတွေကို တစ်ချိန်လုံး ဖိကိုက်ပြီး အပြစ်ပေးထားတာကြောင့် ကျွန်တော့်အောက်နှုတ်ခမ်းက အထိမခံနိုင်ဖြစ်နေသည်။
