Olmayan Hayat

-Geçmişin lekeleri-

Evet, geçmişten alıntılar olan bölümümüz geldi!

Bu bölümde tamamıyla
Aleda ve Urazın geçmişlerinden
alıntılar olacak.

Boll yorumlarla okuyunn:)

.

Aleda, yaş:7
Uraz yaş:4

Küçük ellerinden destek alarak ayağa kalktı küçük kız. "Abla! Abla!" Küçük kızın arkasından koştuğu abla durarak ilk başta küçük kıza, sonra üzerindeki kirli kıyafetlere ve en son elinde tuttuğu neredeyse solmuş güllere baktı ve yüzünü buruşturdu, kızın bu haline acımıştı.

Küçük kız ablanın onu süzmesi ile üzerindekilere baktı ama bu bakışlara hep maruz kaldığı için umursamadan gülümsedi ve elindeki gülleri karşısındaki güzel bayana göstermek amaçlı uzattı "Gül ister misin abla" Küçük kız içinden dualar etmeye başlarken ablanın dudaklarından dökülecek cümlelere odaklanmıştı.

Abla kızı tekrar bir süzüp haline acıyarak cüzdanından eline gelen bir kaç kağıt parayı küçük kıza dokunmamaya özen göstererek verdi ve arkasını dönerek alış verişine devam etmek için hareketlendi.

Ablanın hareketlendiğini gören küçük kız "abla!" diye seslendi peşinden koşarken.

Kızdan büyük olan abla daha fazla para istediğini düşünerek cüzdanını açtı ve yere bir kaç kağıt para daha fırlattıktan sonra "al git. Bırak peşimi" diyerek kızı peşinden savmaya çalıştı.

Küçük kızın kalbi kırılırken evde onu bekleyen küçük kardeşini düşünerek gülümsedi "yok ondan değil. Gülünü almadın diye seslenmiştim" karşısındaki abla kıkırdayarak "napayım ben o gülleri. Gelme peşimden" dedi ve arkasını döndüp gitti.

Küçük kız günlerine baktı üzgünce. O kadarda kötü değillerki diye geçirdi içinden. Kendi küçük elleri ile dikip büyütmüştü onları.

Havanın kararmasına az kaldığını farkeden kız yerdeki paraları alıp cebine sıkıştırdı ve koşarak sürekli gittiği markete doğru gitti.

Hızlı hızlı koşan küçük kız bir bedenin ona çarpması ile yere düştü. Avuç içlerini yere sürtmesinden dolayı elleri acırken gözleri dolmuştu küçük kızın.

Küçük kız kafasını kaldırdığında ona çarpan kadının, çarpıştıklarında elinden düşen gülleri topladığını gördü.

Kadın gülleri toplayıp kızın yanına geldi ve yere diz çökerek elindeki gülleri uzattı "afedersin, görmedim" küçük kız kadının yumuşacık sesi ile gülümseyerek ayağa kalktı. "Bende görmedim" dedi sonra.

Kadın gülümsedi küçücük boyu ile ona tebessüm eden tatlı kıza. "Bu güzel gülleri satıyor musun?" Küçük kız gözlerini büyüttü "Güzeller demi?" Diye sordu mutlulukla. Birinin güllerine güzel demesi onun için o kadar büyük bir kutluluktuki. İşte, küçük bir çocuğu mutlu etmek bu kadar kolaydı aslında.

Birisi onun diktiği gülleri beğenmişti ve bu onun için çok büyük bir mutluluk sebebiydi.

Kadın gülümsedi ve kafasını aşağı yukarı salladı "ne kadar bunlar? Hepsini alabilir miyim?" Kadınının her cümlesi ile dahada mutlu olan küçük kız "alabilirsin" dedi dudaklarındaki gülümseme ile.