Sumru, Deliler Hastanesi'nin terasında dururken, gözleri uzaklara dalıyordu. Geçmişi düşünüyordu, tıpkı burada yaşadığı sayısız anı gibi. Bir yandan da geleceğe dair umutları vardı. Gökyüzü, bir başka güzel günün başlangıcını müjdeliyordu.
Sumru: (İç monolog) Her şey değişiyor. Ama bu değişim, yeni fırsatlar ve yeni başlangıçlar demek. Kadir, ailem, dostlarım... Hepsi hayatımın değerli parçaları. Ve şimdi, yeni bir yolculuğa çıkma vakti geldi.
Farah, oturma odasında Sumru'ya karşı otururken yavaşça açıklamalara başlar. Gece lambası hafifçe aydınlatılmıştır, bu anın hüzünlü bir atmosfer yaratır.
Farah: *(Duygusal bir şekilde) Sumru, yıllardır içimde taşıdığım sırları sana açıklamak istedim. Ailemizin ve ilişkilerimizin arkasındaki karmaşıklığı anlamalısın. Bu sırları açığa çıkarmak zorunda kaldım çünkü artık gerçekleri bilmelisin. Ve belki, bu açıklamalarla bizler de yeniden başlayabiliriz.
Sumru, akşamüstü güneşinin altında deniz kenarında yürürken Kadir ile karşılaşır. Denizin huzur veren sesi, bu anın romantikliğini artırır.
Kadir: *(Gülümseyerek) Sumru, seninle konuşmak istediğim bir şey var.
Sumru: *(Dikkatlice) Tabii, Kadir. Ne söylemek istiyorsun?
Kadir, Sumru'ya olan duygularını anlatırken, ikisinin arasında geçmişte yaşadıkları ilişkinin hatırlatıcılarına bakarlar.
