All about love

CHAPTER 17 (unicode)

"အား ကျွတ် ကျွတ် ကျွတ်"

၁၀ပေါင်တူနဲ့ ထုရိုက်ခံထားရသဖွယ် ခေါင်းတွေကိုက်တာဆိုတာ တဆစ်ဆစ်

ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံးလည်း တစ်ယောက်ယောက်က ကိုင်ရိုက်ခံထားရသည့်နှယ်

မျက်လုံးအစုံကို အ‌လင်းရောင် မနဲ အားတင်းဖွင့်ကာ memory recall လုပ်နေမိသည်

အတင်းကြိတ်မှိတ်စဉ်းစားကာမှ ကျောင်းကအပြန် ဇဝါနဲ့တူတူ bar သွားခဲ့တာ ရေးရေးလေးမှတ်မိလာတော့သည်

"ငါ့ကို ဘယ်သူပြန်ပို့ပေးတာပါလိမ့်"

"ဇဝါ! အင်း .. ဇဝါ နေမယ်

shit! ချမ်းလိုက်တာ"

ရုတ်တရက် ချမ်းစိမ့်စိမ့်ဖြစ်လာသလိုရှိမှ ကိုယ့်ကိုကိုယ်ငုံ့ကြည့်လိုက်တော့

အားးးးးးး

သူမ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှာ စောင်တစ်ထည်ခြုံထား သည်မှအပ ဘာအဝတ်အစားမှ ရှိမနေခဲ့

လုံးဝ ဗလာနတ္ထိ

ရှက်လိုက်တာ ကိုယ့်ဘာသာတောင် နောက်တစ်ခေါက်ပြန်မကြည့်ရဲသည်ထိ

ကိုယ့်ဘာသာပဲချွတ်မိတာလား? ဒီလိုပုံစံတော့ အိပ်မိမယ်မထင်

တစ်ယောက်ယောက်ကတော့ အိမ်ထဲထိ အလင်းကို လာချွတ်ပါ့မလား

အရက် အရက် တော်တော် မကောင်းတဲ့ အရက်ပါလား

ဒါနဲ့ Z, Z များလား?

ဟင့်အင်း သူနဲ့ 2ပေထက်ပိုမကပ်ဖို့‌ တောင်ပြောထားသည့်သူမို့ Z တော့ မဖြစ်နိုင်

ဟာ ဘာတွေလဲကွာ

ဘယ်လိုပဲ စဉ်းစား စဉ်းစား သူမ ညက အဖြစ်မပျက်တွေ ဘာတစ်ခုမှကို မမှတ်မိတော့

"ကျစ်...ဇဝါ ဇဝါ"

ချက်ချင်းပင် ဇဝါဆီဖုန်းခေါ်ရတော့သည်

"လင်း နိုးပြီလား နေကောင်းလား"

"ဇဝါ နင်... နင်... ငါ့ကိုပြန်လိုက်ပို့တာလား"

"ဟုတ်တယ်လေ ဘာလို့လဲ"

"ငါ့အဝတ်စားတွေရော"

"ဟမ် ဘာကိုလဲ" အလင်းရောင် အမေးက အူကြောင်ကြောင်မို့ တအံ့တဩ ဇဝါ ပြန်မေးရသည့် အထိ