CHAPTER 10 (unicode)

655 67 20
                                        

"ကိုကို့ dinner တော့ Zan အဆင်ပြေရင်လာတက်ပေးနော် ကိုကိုစောင့်နေမယ်"

ဖုန်းကို ဆေးရုံကုတင်ပေါ် ပစ်ချလိုက်ရင်း သက်ပြင်းချလိုက်သည်

ဆေးရုံဆင်းဖို့လုပ်နေသည့် Zan.ဆီ ကိုကိုမှ message ပို့ခြင်းပင်

"ဘာတဲ့လဲ"

"dinner တက်ဖို့ ကိုကိုစာပို့တာ"

သော်ကကတော့ ပုခုံးတွန့်ပြပြီး သိမ်းစရာရှိတာတွေ ဆက်သိမ်းနေသည်

"လာမယ့်ဘေး ပြေးသာတွေ့လိုက်ပါတော့ Zan
တစ်အိမ်ထဲ နင်ရှောင်နေလို့မှ မရတာ"

"အင်းပါ... ဒါပေမယ့်..."

"ဘာ ဒါပေမယ့်လဲ"

"ငါသူ့ရှေ့မှာ ဟန်ဆောင်နိုင်ပါ့မလား မြတ်"

"Zan ရယ်"

မျက်ရည်လေးတွေဝဲပြီးပြောနေတဲ့ မြတ်သူငယ်ချင်းကို မြတ် ဖက်ထားလိုက်သည်

အချစ်နဲ့ပတ်သတ်ရင် ကြံ့ခိုင်ပါတယ်ဆိုတဲ့ စစ်သူကြီး‌တွေ ဘုရင်ကြီးတွေ ယောကျာ်းရင့်မာကြီးတွေတောင် မျက်ရည်ကျကြသေးတာပဲမဟုတ်လား

Zanက ဘာ မလို့လဲ? ဘယ်လောက်ပဲ မာကျောပါတယ်ပြောပြော Zan လည်းနှလုံးသားရှိတဲ့ ပုထုစဉ်လူသားပဲလေ

မြတ်ရင်ခွင်ထဲမှာ တသိမ့်သိမ့်ရှိုက်ငိုနေသည့် Zan.ကို သော်က အမြင်ကတ်လာကာ Zan.ပုခုံးနှစ်ဖက်ကို ဆွဲကိုင်လှုပ်ရမ်းပြီး

"နင်ပဲ ခုန ဆင်ဖမ်းမယ် ကျားဖမ်းမယ်ဆိုပြီး

ဟိုက နင့်ကို လုပ်ရက်သွားတာလေ

နင့်ကိုအမှန်တော့ ဟိုမိန်းမက $ ........

Shit! ငါမပြောလိုက်ချင်ဘူး ခုထိအသိတရားမရနိုင်သေးဘူးလား ဟမ် Zan"

သော်က က ဆဲလည်းဆဲ ဒေါသတကြီး Zan.ကို လက်ညှိုးတထိုးထိုးနဲ့ကျိန်းပါတော့သည်

"သော်က"

မြတ် ‌လေသံမာမာဖြင့် သတိပေးလိုက်တော့မှ
အဟုန်ပြင်းပြင်းထတောက်နေသည့် သော်ကရဲ့ ဒေါသမီးတွေ အညွှန့် ကျိုးသွားတော့သည်

"Sorry Zan ငါဒေါသကြောင့် နည်းနည်းလွတ်သွားတယ် ငါသီးမခံနိုင်ဆုံးက လူမှုရေးဖောက်ဖျက်မှုပဲ အဲလိုလူတွေ ငါအရမ်းရွံတယ် Zan ရာ"

All about loveDonde viven las historias. Descúbrelo ahora