"ကဲကဲ အေမာေျပ သံပုရာေလးေသာက္လိုက္ဦး ၿပီးရင္ အခန္းထဲ နားနားေနေန သြားေနေနာ္သမီး"
ေဒၚႏွင္းဆီ Za တို႔ကို ခရီးဦးႀကိဳၿပီးေနာက္
မ်က္ႏွာရိပ္မ်က္ႏွာကဲျဖင့္
"Za ခဏ"
"အေျခအေန ဘယ္လိုလဲ သား အလင္းေရာင္က တစ္သက္လုံး အဲလိုေမ့သြားေတာ့မွာလား"
"သားလည္း ဟိုမွာ အကုန္စစ္ခဲ့တာပဲ damage တစ္စုံတစ္ရာေတာ့ မ႐ွိဘူး ေမေမ
ခုထိ သားကို သူမမွတ္မိတာ တစ္ခုပဲ
ထူးဆန္းတာက သားနဲ႔လက္ထပ္ခဲ့တဲ့ ျဖစ္စဥ္တစ္ခုလုံးသူေမ့ေနတာ"
"ဒါဆို ေမေမတို႔ကိုေရာ"
"မေျပာတတ္ပါဘူး ေမေမရာ ေနာက္အပတ္မွ သား ဆရာေတြဆီေခၚသြားၿပီး ျပန္စစ္ၾကည့္ဦးမယ္"
ေမေမသက္ျပင္းသဲ့သဲ့ေလးခ်လိုက္ေပမယ့္ Za ၾကားျဖစ္ေအာင္ၾကားလိုက္သည္
လူႀကီးေတြလည္းစိတ္ပူ႐ွာမွာေပါ့
ဒါေတာင္အလင္းတို႔ဘက္က ျပႆနာ႐ွာမွာစိုးလို႔
မေတာ္တဆ ေခ်ာလဲတယ္ဆိုၿပီး ဖုံးဖိထားရေသးသည္
"Zan ဖုန္းဆက္ေမးေသးတယ္ဆို အဲတုန္းက ေအးေဆးပဲ ဘာမွ မျဖစ္ဘူးလို႔ ဘာလို႔ညာေျပာရတာလဲ"
"တစ္အိမ္လုံး ဘာမွလည္း လုပ္မေပးႏိုင္ဘဲ စိုးရိမ္ေနၾကရမွာစိုးလို႔ပါဗ်ာ"
Zaနဲ႔ေမေမ kitchen ထဲ တိုးတိုးတိုးတိုးေျပာေနတုန္း အလင္းေရာင္ေရာက္လာကာ
"ဟို...ကြၽန္မ တျခားအခန္းတစ္ခုရမလား အန္တီ
ကြၽန္မ Za နဲ႔ ခုေလာေလာဆယ္ တစ္ခန္းထဲ မေနခ်င္လို႔ပါ ကြၽန္မကိုနားလည္ေပးပါေနာ္"
ေမေမက Za ကို ဘာလုပ္ရမွာလဲ ဆိုတဲ့အၾကည့္နဲ႔လွမ္းၾကည့္ Za ေမေမ့ကိုေခါင္းၿငိမ့္ျပလိုက္သည္
"ေလွကားနားကအခန္းေတြ႕လား အဲမွာ သမီးေနလိုက္ေနာ္ Zan လည္းမေန႔ကမွ ေျပာင္းသြားတာဆိုေတာ့ Zan.အခန္းသမီးယူလိုက္ေလ"
Za တအံ့တဩျဖစ္သြားကာ
"Zan ကဘယ္လို"
"သူတစ္ေယာက္ထဲ သီးသီးသန္႔သန္႔ေနခ်င္လို႔တဲ့ သားရယ္
CZYTASZ
All about love
Romans528 နဲ့ 1500 လွန်ဆွဲပွဲမှာ ဘာကိုမှ မငဲ့ကွက်ဘဲ စိတ်ထဲ ရှိတဲ့အတိုင်း တုံ့ပြန်ခွင့်ရရင် ကျွန်တော်ကတော့ အလင်း ကိုပဲ ရွေးမိမလားပဲ Z
