Uni
" ဒါဆိုရင် မင်းက ဘာဆက်လုပ်မှာလဲ.."
" မြောင်းထဲ ပို့ပြစ်မယ်.."
" မင်းလူက ရှောင်းအိမ်ရဲ့ သွေးသားနော်..သူလက်ခံပါ့မလား.."
" သူသိစရာမှမရှိတာ...မသိအောင်လုပ်လို့ရတယ်.."
" ထားပါတော့... လင်မုခယ့် လက်ထဲမှာ ကောင်းလေး ဘယ်အတိုင်းအတာ ထိ ထိခိုက်ခဲ့မယ်ထင်လဲ.."
" မမှန်းတတ်ဘူး...ထိခိုက်မှု့ များရင် များသလို ငါလုပ်မှာ.."
" အေးပါ..မင်းဘာလုပ် လုပ် ငါတို့ကိုတော့ မမေ့စေနဲ့.."
" အင်း.."
" ဒါနဲ့ Villa ပြောင်းမလို့ဆို မင်းတို့.."
" အင်း.."
" ဘာလို့လဲ..မင်းတို့နှစ်ယောက်ထဲ ပျင်းစရာကြီး... "
" သူ့ လှုံခြုံရေးကြောင့်ပဲ...ငါမှန်းမိသလောက်ဆိုရင် လင်မုခယ့်က ကောင်လေးကို လက်မလျော့လောက်သေးဘူး.."
" ဒီလူကြီး တော်တော် တဏှာရူးပါလား.."
" အင်း..ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်ငါကာကွယ်မှ ဖြစ်မယ်..မကာကွယ်လိုက်နိုင်ရင် ငါရူးမှာ.."
" မင်း လုပ်နိုင်ပါတယ်... အများကြီး မတွေးနဲ့ Leo..မင်းကိုငါယုံတယ်..မင်းရဲ့ အင်အားနဲ့ မကာကွယ်နိုင်စရာမှမရှိတာ.."
" ကျေးဇူးပါ ကျိုးချန်..မင်း မပြန်နဲ့ဦး..ဟိုက်ခွမ်း နဲ့ယွီပင်းကိုခေါ်ထားတယ်.."
" အေးပါကွာ.. "
နေ့ခင်းလောက်ကတည်းက မြို့ထဲမှထွက်ခဲ့ကြတာဖြစ်သည်...Leo လုပ်ချင်တာတွေက အသက်သိလို့မဖြစ်..အသည်းငယ်တတ်သူက သေချာပေါက်တားလိမ့်မည်...ရှေ့နေဖြစ်သူ ဟိုက်ခွမ်းကတော့ အတော်နဲ့ရောက်မလာ...ယွီပင်း ကိုစောင့်ခေါ်ရန်ထားခဲ့သည်မှာ မှန်လေပြီ...
တောတောင်ရိပ် စိိမ်းစိမ်းတွေကြားမှာ ကမ်းပါးတစ်ခုကို မေးတင်လို့ရှိနေသည့် အနက်ရောင်တိုက်ကြီးကတော့ ညဆည်းဆာရောင်အောက်မှာ ငြိမ်သက်နေသည်...ကျီးငှက်သံနဲ့ လေတိုးသံသဲ့သဲ့ရှိသလို.. သစ်ကိန်းချင်း ပွတ်တိုက်သံကပါ ကျောချမ်းစရာ လိုလို...
YOU ARE READING
ချစ်မိကြတဲ့အခါ
عشوائيအချစ်ရဲ့ နောက်ဖက်စာမျက်နှာမှာ ပိုင်ဆိုင် လိုခြင်းတွေရှိတယ် မောင့် အသက်
