Messed up

Perfumes And Drinks

• MITCHELL •

Jesus Christ..

Ik dacht dat het me goed deed om een andere vrouw naast mijn zijde te hebben zodat ik niet 24/7 aan haar zit te denken. Had ik dat even goed mis. Ze is veranderd. Haar stem, haar uiterlijk. En niet slecht veranderd, nee, verre van dat.

Samen met Isabella ga ik aan de lange tuintafel zitten. 3x raden wie er tegenover me zit.

Ik geef aan Celine 2 drankjes door en sla een arm om Isabella, waardoor ze zachtjes giegelt. Ik rol met mijn ogen.

Drama queen...

Ik geef mijn moeder, die overigens naast me zit, een kus op haar voorhoofd als begroeting waardoor ze verrast opkijkt en meteen vrolijk begint te babbelen. Waarvan ik trouwens maar de helft meekrijg. Zodra Celine een biertje voor me neer heeft gezet neem ik een gulzige slok waarna ik voor me uit kijk, naar de prachtige dame die voor me zit. Het simpele witte t-shirt laat haar smaragdgroene ogen perfect uitkomen en de suède rok, die nu overigens niet te zien is, maar wat me net is opgevallen past perfect rond haar volle heupen.

Jesus, focus Mitch!

Shit, heb ik weer. Ik zit opgesloten tussen de vrouwen, terwijl de andere mannen daarentegen met elkaar een - zo te horen - grappig gesprek voeren. Lekker ga je Mitch, echt top!

Net als ik mijn mond open wil trekken om een luchtig gesprek te beginnen met Dounia recht ze elegant haar rug en stapt ze op, waarna ze netjes haar stoel weer aanschuift.

Pfoe, nette dame.

Ik hoor haar nog snel iets zeggen tegen Naomi, waarna ze heupwiegend verder onze tuin inloopt. Als ik me wat verder omdraai zie ik dan ook meteen wat haar plan is, ze gaat naar mijn broer Matt, die met zijn zoon en dochter aan het rommelen is in het zand. Nu ik haar er zo.. Hoe zeg ik het netjes? Ah! Aantrekkelijk bij zie lopen, ben ik enorm blij dat ik mijn vrienden niet heb uitgenodigd. Die gasten zouden haar nog net niet meteen aflebberen. Gadver, bij die gedachte bal ik onbedoeld mijn vuisten en zet ik mijn kiezen strak op elkaar.

Als ik na 5 minuten mijn aandacht te hebben gericht aan mijn moeder die weer druk aan het vertellen is, mijn aandacht weer even kort schenk aan de dame voor me zie ik een afkeurende blik. Niet naar mij, maar naar de vrouw naast me. Waarschijnlijk is ze wat te 'bloot' gekleed. Ik ken Dounia en de manier waarop ze denkt wel. Nou moet ik zeggen dat ze bij deze ook gelijk heeft, Dounia daarentegen is sexy gekleed, maar het is altijd elegant en ze zal dan ook nooit meer huid laten zien dan nodig.

Nog geen minuut later staat ze alweer op van de lange tafel en deelt ze mee dat ze 'even weg gaat'. Kort als ze weg is volg ik haar en tref ik haar bij de badkamer. Ze heeft me nog niet door en zet zachtjes neuriënd haar haar in model. Ook zie ik haar aarzelend een flesje parfum pakken.

Mijn parfum.

Maar dat heeft ze later pas door. Ik lach in mezelf, ik was even vergeten hoe ongelooflijk klunzig ze af en toe kan zijn. Als ze dan nog even kort haar lipgloss opdoet, die haar mooie roze lippen nog voller doen laten lijken en uit de badkamer stapt, botst ze vol tegen me op. Ze schrikt, maar herstelt zich minstens net zo snel en geeft me een kort knikje. "Dounia". "Mitchell".

Als we samen naar buiten lopen en ik net doe of ik een gesprek wil beginnen, reageer ik quasi verbaasd dat ze mijn geurtje op heeft. Haar schattige wangetjes kleuren vrijwel meteen rood en ze springt dan ook meteen in de verdediging. "Dit is niet wat het lijkt! Ik wilde parfum opdoen en dacht dat hij van Alice was dus-". "Jaja stop maar". Die woorden kwamen botter uit mijn mond dan ik zou willen en ik voel een licht schuldgevoel.

"Ten eerste, waarom doe je zó kortaf? En ten tweede, sinds wanneer val jij op roodharige die totaal geen zelfrespect hebben?". Ik grijns door het vuur dat nu in haar ogen brand
En neem een stap naar voren, slechts om haar wat te plagen en tik haar op haar schouder, waarna ik wat voorover buig. "Rustig dame".
Boosheid is nu niet het enige wat ik in haar kastanjebruine ogen zie branden, er is nu ongeloof bij gemengd.

Bam.

Haar handen branden op mijn wang en ik voel een lichte tinteling. Dit ga je écht niet menen? Heeft ze me écht zojuist een klap gegeven? Ik lach als een boer met kiespijn. Ookal weet ik zelf dat er onder deze grijns nu een grote donkere wolk hangt.

What the fuck

Voordat ik mezelf niet meer in de hand kan houden loop ik verstandig weg.

In geen enkele situatie een dame slaan - mama.

Beiden nemen we nu plaats aan de lange tafel en sturen we elkaar een dodelijke blik.

-

Het valt me op dat Dounia al een tijdje diep in gedachten verdronken is. Mijn gedachten worden bevestigd als mijn moeder haar al 2 keer een vraag heeft gesteld waar ze geen glimp aan geeft. Na poging 3 schrikt ze eindelijk op.

Wacht wat?!

Zij gaat onder mijn leiding werken?! No fucking way! Nu niet, nooit niet.
Ik ben niet de enige die compleet overrompeld is door die voorstel. Ik zeg dan ook iets wat ik misschien niet had moeten zeggen..
"Dat kan je niet maken mam! Ze heeft nul ervaring of talent!".
Haar gezicht betrekt wat en ik zie een lichte vorm van teleurstelling. "Mitchell let op je woorden" straft mijn moeder me. Mijn ego zit me nu in de weg en het hoge testosteron gehalte neemt de overhand.

"Nee! Ik ga ons familiebedrijf niet weggooien omdat zij zo nodig een baan nodig heeft!".
"Mitchell!".
"Ach donder toch op!" Sis ik.
"Mitchell kappen!" Mengt mijn vader zich nu ook in het gesprek.

Woest storm ik weg van de tafel, waardoor er een glas kapot valt. "Verdomme Mitchell Williams!".
Pa is nu ook boos en niet zo'n beetje ook. Isabella probeert me te kalmeren maar boos sla ik haar weg.

Dom wijf..

Ik rol geïrriteerd mijn ogen en storm naar mijn slaapkamer.

Kusjes