အေးစိမ့်တဲ့ရာသီဥတုမှာ သူ့ရဲ့ခန္ဓာကိုယ်ကိုဖက်တွယ်ထားတဲ့ နွေးထွေးမှုလေးတစ်ခု၊ ဦးနှောက်ရဲ့လှုံ့ဆော်မှုနဲ့သွေးသားရဲ့တောင်းဆိုမှုကြောင့် လွန်ကျူးနေမိတဲ့ခန္ဓာကိုယ်လေးကို အနက်ရှိုင်းဆုံးထိတိုးဝင်မိခဲ့တယ်။ နူးညံ့တဲ့နှုတ်ခမ်းလေးကိုမက်မက်မောမောနမ်းရှိုက်ခဲ့တယ်။ ပါးပြင်တစ်လျှောက်စီးကျလာတဲ့ပူနွေးနွေးမျက်ရည်စတွေကို သူ့ပါးပြင်နဲ့သုတ်ယူပေးခဲ့တယ်။ ချွေးစို့နေတဲ့ဆံစတွေထဲ လက်ထိုးဖွ၍ တကိုယ်လုံးကိုအနမ်းခပ်ဖွဖွတွေနဲ့နှစ်သိမ့်ယုယခဲ့တယ်။ ခပ်အပ်အပ်ညီးညူသံတွေကြား အဆုံးစွန်ယစ်မူးခဲ့တယ်။
ကျောအနောက်ဘက်မှ အသက်ရှုသံခပ်ငွေ့ငွေ့ကြောင့် အသိအာရုံတို့ကိုအမြန်ကပ်၍မျက်လုံးဖွင့်ကြည့်လ်ိုက်သည်။ ဒါကသူ့အခန်း။ ခါးပေါ်ကအထိအတွေ့တစ်ခုကြောင့်ငုံ့ကြည့်လိုက်တော့ သွယ်လျသောလက်တစ်ဖက်။ ဒါက.....။
"ဟင်!!"
"Jungkook..."
တွန့်ကျေနေသောမွေ့ယာ၊ နေရာအမှန်မရှိသောခေါင်းအုံးနှင့်စောင်တို့အပေါ်၌ ပေကျံနေသောအရာတချို့၊ ဘေးတွင်အဝတ်မပါသောခန္ဓာကိုယ်နှင့်လှဲနေသော ChaeEun။
မဖြစ်နိုင်တာ....။
"Jungkook...ညက ငါတို့အတူတူနေမိသွားတယ်နင်တာဝန်ယူမယ်မဟုတ်လား"
အတူတူနေတယ်.....။
သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှ ခံစားနေရသောခံစားချက်နှင့်အတူ တမေ့တမောနမ်းရှိုက်ပွေ့ဖက်မှုတို့ကိုဝိုးတဝါး ပြန်မြင်ယောင်လာသည့်အခါ သူ့ကိုယ်သူမယုံနိုင်ဖြစ်သွားရသည်။
"ငါ...မင်းနဲ့....တကယ်လား ChaeEun"
ChaeEun က မျက်နှာမဲကျသွားကာသူ့အားအသံခပ်အုပ်အုပ်ဖြင့်ပြောလာသည်။
"နင်နဲ့တအိပ်ယာထဲမှာရှိနေတာကိုတောင် ရတယ်နင်တာဝန်မယူလည်းနေပါ......အခုကိစ္စကိုJiminနဲ့တိုင်ပင်ကြည့်လိုက်ပါမယ် သူကငါ့က်ိုချစ်နေတာဆိုတော့ သူတစ်ခုခုစီစဥ်ပေးမှာပါ....ပြီးတော့မိဘတွေကိုလည်းအမှန်တိုင်းပြောပြလ်ိုက်ပါမယ် "
ChaeEun က ငိုသံတစ်ဝက်ရောကာ သူ့အားတာဝန်မယူတတ်သူပုံစံပြောနေသဖြင့် မသိစိတ်ကနေ မာနလေးက တွန်းထွက်ချင်လာသည်။အထူးသဖြင့် သူနှင့်မှားသည့်ကိစ္စအား Jimin ကိုတာဝန်ယူခိုင်းမည်ဆိုတာက သူ၏မာနကိုအလွန်ထိခိုက်စေသည်။ပြီးတော့ Park Jimin ကရောတကယ်တာဝန်ယူမယ်တဲ့လား...။
