ရာသီဥတုကအုံ့မှိုင်းလျက် မိုးရွာရန်အစပျိုးနေသည်။ Jungkookသည် ရေချိုးခန်းထဲမှထွက်လာပြီး ကုတင်ပေါ်ရှိလူကိုတစ်ချက်သာကြည့်ကာဘီဒိုရှိရာသို့လျှောက်သွားလိုက်တော့ ရယ်သံခပ်တိုးတိုးကိုကြားရသည်။
မကြားချင်ယောင်ဆောင်ကာ အဝတ်တစ်စုံကိုထုတ်လိုက်တော့ ကုတင်ပေါ်မှသူထံမှအသံထွက်လာသည်။
"အလုပ်သွားဦးမလို့လား ထိုင်နိုင်လို့လား"
"မင်းပါးစပ်ကိုပိတ်ထားစမ်းပါ!!"
ဘီဒိုတံခါးကိုဆောင့်ပိတ်ရင်းပြောလ်ိုက်တော့ ကုတင်ပေါ်မှအဝတ်ဗလာနှင့်ကြောင်ရိုင်းလေးကတဟားဟားအော်ရယ်ပြီး
"အ့..Jimin~~~မြန်မြန်လေး...."
ခပ်အက်အက်အသံဖြင့် မျက်နှာအမူအရာပါသရုပ်ဆောင်ပြနေသောJiminကို Jungkook က သူ၏လက်ထဲတွင်ကိုင်ထားသောအဝတ်တို့ဖြင့်ပစ်ပေါက်ကာ အသံကုန်အော်လိုက်သည်။
"Park Jimin!!!!"
"ဘာလဲ Park Jungkook"
"မင်း!!.."
Jungkookသည် ကုတင်ပေါ်တွင်သူ့အားပြီတီတီမျက်နှာပေးဖြင့်ကြည့်နေသူကို စိတ်ရှိတိုင်းကိုင်ပေါက်ချင်လာသည်။
"မခေါ်နဲ့ အဲ့လိုမျိုး!!"
"ခေါ်မှာပဲ!! Park Jungkookမို့လို့ Park Jungkook ခေါ်တာ ဘာဖြစ်လဲ!!"
"တော်ပြီ သဘောတူထားတာကိုဖျက်တယ်!!"
"ဆုတောင်းလေ!!"
သူတို့နှစ်ဦးလုံးက အသွေးအသားနှင့်တည်ဆောက်ကာအရွယ်ရောက်ပြီးသောယောကျာ်းသားနှစ်ဦးဖြစ်သည့်အတွက် ထိုထိုကိစ္စများနှင့်မကင်းပေ။ အစပိုင်းတော့ ဦးဆောင်သူကတစ်ယောက်ထဲဖြစ်သော်လည်း Park Jiminသည်လည်းအရွယ်ကောင်းသောယောကျာ်းသားတစ်ယောက်ဖြစ်သည့်အတွက် နှစ်ဦးသဘောတူ အလှည့်ကျဖြစ်သွားသည်။သူတို့နှစ်ဦးလုံးသည်အလုပ်တနေရာစီဝင်ရောက်လုပ်ကိုင်နေကြသူများဖြစ်သောကြောင့် အလုပ်ပိတ်ရက်ဖြစ်သည့် စနေနေ့ညကိုသာသတ်မှတ်ရက်အဖြစ်ထားလိုက်သည်။ ဒါမှ တနင်္ဂနွေအလုပ်ပိတ်ရက်ကိုအပြည့်အဝအနားယူနိုင်မှာပင်။
ဒိီတစ်ပတ်တွင်တော့ Jungkookက သူ၏ကုမ္ပဏိီသို့ တနင်္ဂနွေတစ်ရက်အလုပ်သင်အသစ်လေးများနှင့်အစည်းအဝေးပြုလုပ်စရာရှိတာကြောင့် ရက်ရွှေ့ရန်Jiminကိုပြောခဲ့သော်လည်း အခုတော့တကိုယ်လုံးအမှတ်အသားတွေဖြင့်ရဲရဲနီနေပြီ။
