Asker Kızı

Ben dövmedim

Yorum ve yıldız atmayı unutmayın lütfen.

Güzel okumalar.

§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§

Evdeki ıssız havayla gözlerimi açtığımda bir saat uyuduğumu fark ettim. En azından kabussuz bir uykuydu.

Yataktan kalkıp Savaş'ı aramak adına etrafa baktım ama evde yoktu.
Bana haber vermeden gitmezdi ama uyuduğum için uyandırmak istemedi galiba.

Dış kapıyı açtığımda yüz yüze kaldığım Washa ile tek kaşımı havaya kalktı.

Yüzündeki yaralar ona çok yakışmış. Daha fazlasını yapmak için sabırsızlanıyordum. Washa nefretle yüzüme bakarken yanındakilere işaret verdi.

Elimi havaya kaldırarak bana yönelen adamları durdurdum. Yerdeki ayakkabılarımı giydim yavaşça.

"Gidelim bakalım"

Onların önüne geçerek ilerlediğimde arkamdan bana şaşkınca bakıyorlardı.

"Dur" Washa bağırdığında sırıttım. Arkamı dönüp yüzüne baktığımda kızarmaya başlamıştı sinirden.

"Senin cezanı vereceğim ama şimdi değil"

"Pardon ceza derken, kendi gerizekalılığına düştün köprüden, hem o sırada vücuduma bir adet yılan sarılıydı ben seni aşağı çekmedim"

Öfkeyle solurken ben çok rahattım. Bana bir şey yapamazdı.

"Ayrıca testi geçenin dokunulmazlığı olur. Eee testi geçtim eğer bana dokunursanız acımam"

Sert sesimle alayla güldü, beni çok hafife alıyordu. Benim çocukluğum eğitimlerle geçti ve bu kadın beni hafife alıyordu.

"Ne yapacak sen ağlayarak Savaş'ı çağıracaksın, sen sadece Savaş'ın kullanıp atacağı bir piyon dışında hiç bir şey değilsin. Eninde sonunda Savaş benim olacak bunu o aklına sok"

Kahkaha attım dediği şeylerden dolayı. Çok komik kadındı ama beynini kullanmıyordu sorun buydu.

"Gelin bakalım ağlayarak Savaş'ı çağıracak olan ben mi olacağım"

Washa başıyla adamlardan birine işaret verdiğinde bana doğru gelen en çelimsiz adama havada dönere tekme attım.

Vay be bayadır yapamıyordum iyi oldu en azından paslanmamışım.
Ağaçların oraya savrulan adam düştüğü yerde kalkamadı.

Diğer adamlar duraksamadan üstüme gelirken tek tek hepsini dövdüm. Biraz fazla vurmuş olabilirim, son kalan adamın kafasını tutup dizime geçirdim.

"Sen, sen"

Washa dehşet içinde konuşurken sırıttım. Dronun burayı çekmesine son bir dakika kalmıştı. Dövdüğüm adamlar zar zor yerden kalıp kaçarak benden uzaklaştılar.

Sadece Washa kaldığında sırıttım.
Burnundan soluyordu kızarmış yüzüyle.

Elindeki koltuk değneğiyle hızla yanıma gelmeye çalıştı. Yüzüme yediğim tokatla yere düştüm. Düşmemden dolayı dizim felan ful soyuldu.

Yanağımı tutarak düşmeme şaşıran kadına baktım.

"Neden vuruyorsun bana, ben sana hiç bir şey yapmadım. Özür dilerim bir daha yaklaşmam Savaş'a. Ama neden her defasında bana zarar veriyorsun"

Dolu gözlerimle konuştuğumda her an ağlayacak gibiydim, ne yaptığımı anlamayan Washa'nın ağzı açılıp kapanıyordu.

"Güneş!"