Asker Kızı

Kardeşim

Yorum ve yıldız atmayı unutmayın lütfen.

Güzel okumalar.

❄️❄️❄️

Elimdeki kağıda uzun uzun baktım. Kardeşimdi, Arda benim kardeşimdi. Bunun kanıtı ise şuan elimde tuttuğum kağıttı.

Buldum anne, kardeşimi buldum. Küçük oğlunu buldum. Ağlayarak kağıdı bıraktım sonunda kenara.

Arda'm, benim minik kardeşim. Ailemin heyecanla dünyaya gelmesini beklediği ferdiydi.

Şimdi karşı binada bir odanın içindeydi. Savaş bu gerçeklerle onun da yüzleşmesi için elimdeki DNA testi sonuçlarının olduğu zarftan ona da götürmüştü ama hala gelmemişti.

Allah'ım nolur kabul etsin beni. Benim kardeşime çok ihtiyacım var benim Arda'ma çok ihtiyacım var.

(Savaş'tan devam)

Geldiğim evin zilini çalıp beklemeye başladım. Güneş'i zorla sakinleştirmiştim ama ben evden çıkar çıkmaz tekrardan ağlamaya başladığına emindim.

Sonunda açılan kapıyla saçı başı dağılmış çocuğa baktım. Güneşim babama benziyor diyor da kendine de benzediğinin farkında değildi.

Beni görünce irkilen çocuğun hareketlerini inceledim.

"N.ne istiyorsunuz"

Korktuğu halde soru sormasına gülümseyip en azından içini rahatlatmak istedim.

"Biraz konuşabilir miyiz Arda"

Ne kadar emin olamasa da başını sallayıp sadece biraz araladığı kapıyı açtı. Ayakkabılarımı çıkarıp içeri girdiğimde beni salona yönlendirdi.

İki gün önce olan olaydan dolayı evde kimse yoktu hepsi hala nezarethanedeydi.

Koltuğa oturduğumda karşıma geçip oturdu.

"Ne için geldiniz"

Derin nefes alıp elimdeki zarfı ortamızda yer alan sehpanın üstüne koydum.

"Bu senin ve Güneş'in DNA testi"

Gözleri kocaman aralandığında yine ablasına benzemişti. O da şaşırdığında gözlerini kocaman açıyordu.

Titreyen elleriyle zarfı alıp açtı. O okurken ben onu inceledim. Çok zayıf ve çelimsiz bir bedeni vardı.
Yaşına göre durmuyordu, sanki bilerek hasta ediyorlarmış gibi.

"B.bu bu gerçek mi?"

Başımı onaylarca sallayarak dirseklerimi bacağıma yaslayarak öne doğru eğildim.

"Bak Arda, biliyorum senin için kolay değil hiçbir şey ama Güneş yıllardır seni arıyor. Bir gün bulurum umuduyla yapmadığı şey kalmadı. Biliyorum geçen gün yaptığımız şey doğru değildi özür dileriz ama Güneşi de anla"

Gözleri dolmuştu, yutkunarak halıyı izlemeye başladı.

"A.asıl ben ö.özür dilerim, öyle yapmamalıydım. B.bilmiyordum"

Tebessüm ettim bu masum haline. Bir insan başlı başına nasıl ablasına benzerdi ki ayrı ayrı büyüdükleri halde.

"Bizde bilmiyorduk ki, sadece tahmin vardı. Seni o halde görünce dayanamadı Güneş"

Bakışları hızla bana döndüğünde hayret belirdi yüzünde.

"Y.yani kardeşi olduğumu bilmiyor muydu g.gerçekten"

Başımı aşağı yukarı salladığımda daha da şaşırdı.

"A.ama ama beni korudu, kardeşi olduğum için değil miydi?"