Asker Kızı

Savaş

Yorum ve yıldız atmayı unutmayın lütfen.

Güzel okumalar..
.
§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§

İzlediğim ormandan gözlerimi çektim. Nasıl bir durumun içine düşmüştüm.
Arkadaşlarımın hala yaşıyor olması için dua ediyordum ama elim kolum bağlıydı işte.

Ben ilk defa kendimi çok güçsüz hissediyordum. Bütün gardım inmişti, ne yapacaktım. Nasıl Konsüle girmeyi başaracaktım, bir yolunu bulmam gerekti.

Beni kurtaran o adam sabaha karşı üzerime kapıyı kitleyip gitmişti. Bu yaptığının benim kaçmamam için değil dışardan biri girmemesi için yaptığını söylemişti.

Galiba ona güvenebilirdim, tabi bu değil ki gerçekleri anlatacağım anlamına gelmiyor. Sadece burdan gidene kadar beni koruyabilir.

Ne kadar buraya ait biri olsa da başka çarem yoktu.
Tuba da burdan kaçmanın imkansız olduğunu söylemişti defalarca. Ki kaçmaya çalışsam bile nereye kaçabilirdim, hiç bir yer bilmiyordum denizden korkuyordum.

Her yanı denizlerle çevrili bir adadaydım ve çıkış yoktu.

Anahtar sesi duyduğumda hızla oturduğum koltuktan doğrulup ayağa kalktım.
İçeri elinde poşetlerle giren adamla rahat nefes aldım.

Beni ayakta görünce bana bakıp mutfağa ilerlemeye başladı. Amerikan mutfak tarzındaydı, ortada ada tezgahı vardı.

Oturma odası küçüktü ama gayet sade döşendiği için geniş duruyordu.

Boydan uzun bir cam vardı ormana bakan, balkonu da vardı ama çıkmadığım için incelememiştim.

"Gelen olmadı dimi"

Kulağıma dolan kalın sesiyle başımı ona çevirdim ama o bana bakmak yerine dolaba getiriği poşetteki malzemeleri yerleştiriyordu.

"Hayır kimse gelmedi"

Başını ağır ağır salladı, gözlerimi odada gezdirdim rahatsızca.
Üzerimde hala onun verdiği gömlek vardı üstelik o yokken banyo da yapma fırsatım olmuştu. Ne kadar beş dakikalık kısa bir banyo olsa da olsun.

"Yemek yemedin dimi"

Başını benden tarafa çevirince başımı iki yana salladım. Onun eviydi, izinsiz dokunmam doğru olmazdı.

"Makarna yer misin? Hoş başka bir şey yapmayı bildiğim pek söylenemez"

"Yerim, sorun değil"

Biz dağda neler neler yedik makarna çok lüks kaçardı galiba.

"Tamam şimdi yaparım ben sen kapının oraya bıraktığım poşetleri odaya götür bir kaç temel malzeme aldım başka ihtiyacın olursa çekinme"

Yine konuşmadan sadece başımı salladığımda iç çekerek önüne döndü. Bende kapıya ilerleyip poşetleri elime alıp yatak odasına geçtim.

İçine baktığımda diş fırçası,iç çamaşırı, ped ve bazı kremler vardı.
Kremler yaram içindi galiba ama böyle şeyleri düşünmesini beklemiyordum.

"Giysi yoktu depoda, vardı ama sana uygun yoktu şimdilik benim giysilerimle idare edeceksin"

İçerden sesini biraz yükselterek konuştuğunda gülümsedim. Galiba gerçekten de bana zarar vermeyecek biriydi.
Burdan gidene kadar güvenebilirdim, hem başıma en fazla ne gelebilirdi ki.

Ailem dışında ilk defa birine güvenecektim sadece.
Ne yapacak öldürecek mi? Emin olun ölüm beni korkutmuyordu.

"Teşekkür ederim, sorun değil"