Part 1 : CREEP PERVY | Complete

Chapter 43

"Oh ayan lahat ang kakailanganin nyang inumin na gamot. Ikaw na ang bumili nyan Wrytt, may responsibilidad kana kaya umayos ka, aalis na ako" Sabi ng Auntie nya at may binigay na papel. Reseta iyon para sa dapat inumin ng buntis.

Nanatili parin akong naka upo dito sa gilid ng kama. Para bang panaginip lang ang lahat.

Pero hindi kasi ilang beses ko nang pasimpleng kinukuro ang sarili ko at nakaka ramdam ako ng sakit.

Nang kaming dalawa nalang ang natira sa kwarto, nilamon kami ng katahimikan.

Napa himas ako sa aking tyan. Ganoon pala ang senyales ng isang buntis.

"Clarissa..." Narinig kong tawag nya sa akin. Hindi ko sya nilungon. Naiyak ako.

Hindi ako nakapag tapos dahil sakanya, oo nag aaral ako ket naka kulong sa kwartong ito.

Pero mas gusto ko munang makapag tapos at makapag hanap ng magandang trabaho at maka bawi sa Tiya at Tiyo ko.

Pero ngayong buntis ako. Hindi ko na magagawa iyon. Natigilan ako ng lumuhod si Wrytt sa harap ko.

Hinawakan nito ang kamay ko at malamlam ang matang tumingin sa akin.

Para din itong desidido. Bumuntong hininga ito at pinunasan ang luha ko gamit ang palad nya.

"Don't cry.. i know it's all my fault. I know you don't like what's life you have right now in my hands, but Clarissa.." Lumunok ito.

"Do you.. trust me? I want you to trust me." Sabi nito.

Hindi ako sumagot mas lalo lang akong umiyak. "Clarissa.. let's get married. Gusto kong panagutan ka. I don't care if you don't want, I don't care if you're going to push me away, I don't care if you slap me right now- Fuck!" Hindi nito natapos ang sasabihin ng sampalin ko sya.

Ang tagal ko nang gustong gawin iyon sakanya. Gulat itong napa baling ng tingin sa akin.

Pero agad ko rin syang sinampal sa kabilang pisngi para mapa mura ulit sya.

Aminado akong mabigat ang kamay ko. Pero ang satisfying masampal sya ng dalawa beses.

Sinampal ko ulit sya sa kabila at sinampal ko nanaman sya sa kaliwa.

"F-fuck it..." Sasampalin ko pa sana sya ng makita ko ang na mumula nyang pisngi.

Bakat na bakat doon ang palad ko. Bahagya rin itong naka pikit dahil inaantay ang palad ko na lumapat sa pisngi nya.

Ibinaba ko ang kamay ko at umiyak nalang ng umiyak.

Ilang oras ata akong nasa ganoong sitwasyon bago ako tumahan. Hindi umaalis sa tabi ko si Wrytt.

Aalis lang sya kapag oras na ng kain. Buong araw ko syang hindi kinakausap.

Hanggang sa sumapit ang dalawang linggo. Hindi ko parin sya kinakausap.

As in wala talagang boses ang lumalabas sa akin kapag sya na ang kaharap ko.

Kahit pa nanlalambot ang puso ko tuwing na kikita ko ang mapait na ngiti nito.

Ay mas minabuti kong hindi sya sagutin. Lunes na at kakatapos lang ng pag tuturo sa akin.

Kahit buntis ako ay pinag bigyan parin ako ni Wrytt na mag aral.

Bumukas ang pinto at pumasok si Wrytt. Ngumiti ito sa akin pero hindi iyon umabot sa mata.

"I will take you home." Natigilan ako. May bahid ng kaseryosohan ang sinabi nito pero may halong pagka lungkot.

"B-bakit?" Yun ang tanging lumabas sa labi ko. Napa yuko ito. Wala nang sinabi pa at inalalayan ako nito patayo.

Hindi ko alam kung anong mararamdaman ko ngayon. Kung malulungkot ba ako kasi iuuwi na nya ako o magiging masaya kasi makakabalik na ako kanila Tiya.

Naging tahimik ang byahe. Pati ako habang tahimik ang byahe ay nilalamon ako ng malalim na pag iisip.

"We're here." Kalmadong ani nito na syang nag pukaw ng attention ko.

Ngayon ko lang napansing naka rating na pala kami. Napa tingin ako kay Wrytt. Ngumiti lang ito sa akin. Pero may kakaibang emosyon na makikita sa mata.

Hindi ko masabi kung dahil lang iyon sa lungkot o may iba pa. Nag salita ito na nakapag pa tigil sa akin.

"Mag bibigay ako ng araw na makapag isip-isip ka muna."

TBC