Matapos ang naging pag-uusap namin ay bandang mga alas onse naman na ako naihatid ni Ruzh sa bahay namin at ngayon ko lang napag-alamang nakatira pala kami sa iisang lugar at ang layo ng bahay n'ya mula sa amin ay mga tatlong bahay lang.
Kaya pala noong panahong nagkaroon kami ng kaunting hindi pagkakaunawaan ni mama ay na andon din s'ya sa store na napuntahan ko, tinanong ko nga s'ya kung bakit anong ginagawa n'ya don noong mga panahong iyon.
Pero, gaya ng sagot nya sa aki'y gusto nya lamang makapag relax at maiwasang isipin ang kanyang mga naging karanasan sa mga nagdaang taon.
Nang maihatid ako ni Ruzh sa bahay ay hinintay ko muna sy'ang umalis bago tuluyang pumasok sa loob ng bahay. I decided to myself that I should take a quick nap but that nap takes a little more longer than I expected to dahil hapon na ng magising ako.
Pagkagising ko ay pupungas-pungas pa akong bumangon, ramdam ko rin ang kaunting pagsakit ng aking ulo dahil siguro na oversleep ako ngayon. Napasarap kasi ang tulog ko.
Nag hilamos na muna ako saglit at syaka napagdesisyonang tumambay na muna sa kusina para kumain dahil labis talaga akong nagutom sa pag ka haba-haba ng naging tulog ko ngayong araw.
Kumuha lang ako ng kanin at tirang ulam namin kaninang umaga, I also make myself a coffee and now I'm currently at the living room. Mataimtim na kumakain habang nanunuod ng random cartoon movies.
I love doing that especially pag ako lang ang naiiwang mag isa rito sa bahay, parang isa na rin s'ya sa nagiging libangan ko rito sa bahay pero sa tuwing na b-bored na talaga ako ay 'yan na ang mga panahong tinatawagan ko na si Addi na eh accompany ako from boredom.
That day didn't have much but I feel my mood's a little bit enlightened. It's enough for me to feel relieved.
—
Dumating ang lunes at pasado alas onse trenta na nang mapagdesisyonan namin nila Riza at Addi na manuod sa practice nila Ruzh at Bianca sa stage. Pinapractice kasi ng bawat representative coming from different grade levels kung paano yung proper walking nila since the show have a similarities with pageants.
It was quiet entertaining dahil may mga estudyante ring interesadong manuod sa pag pa-practice nila, may iba pa ngang nagsisitili dahil na c-cute-tan sila sa nga representatives ng grade level nila at bahagya nila itong ishini-ship sa isa't isa.
Naupo naman kami banda sa gilid ng intablado kung saan kitang-kita ang anggulo ng bawat isang representative na ngayo'y tutok na tutok sa kanilang pag pa-practice.
Mula sa kinauupuan namin ni Riza at Addi ay kitang-kita sina Bianca at Ruzh, Bianca's standing with so much confidence up there and almost catches all the attention when she's walking perfectly on that stage. While Ruzh is also standing handsome and tall filled with confidence beside his partner Bianca, I also notice him being a gentleman with her. Kulang nalang akbayan nya si Bianca eh, grabe kung makaalalay. Akala mo lumpo eh.
But, honestly the two of them look so good together.
Bumagay lamang kay Ruzh ang height ni Bianca at parehas pa silang may hitsura, some of my classmates are praising them when they're together most of the time. And that didn't really give me a peace of mind.
I heaved a sigh after realising my thoughts just right now. I shouldn't think like this, I know they both look good together but I should be happy and supportive.
“Ang lalim yata ng iniisip mo ah.” biglang sabi naman sa akin ni Riza sabay kalabit nito sa balikat ko. Napalingon naman ako sa kanya.
“Hindi naman ata..” sagot ko. Ngumisi lang s'ya sa'kin.
YOU ARE READING
On That Same Year
RomanceIn the tangled web of her teenage years, Iris Dafian's life is a delicate balance of struggles. Academic pressures and fragile family dynamics threaten to consume her, dulling the vibrant spirit that once defined her. But then, fate intervenes, and...
