CHAPTER 26

11 3 0
                                        

"H-help me... I need you... Damn! Faster... I... I need them... BULLSHIT!" Patuloy ang pagbulong ko habang tinatanggal ang mga kadena gamit ang nanginginig kong mga kamay.

"Travis! Xenon! Deian! Help me!" Hindi ko mabuksan ang naka-kandado sa kadena dahil sa panginginig ng kamay ko at hindi ko na din alam ang gagawin ko kaya naman nagsi-sigaw at kalampag na lang ako sa pinto.

"V-Victoria! Is that you? Why? What's happening?" Rinig kong turan ni Deian mula sa kabilang bahagi ng pintuan. Mayamaya ay narinig ko na din ang kaniya-kaniyang kumento ng mga baliw.

"H-help me!" Bigay todong sigaw ko habang kinakalampag ang pintuan.

"Move! I'll break that fvcking door!" Rinig kong galit na galit na sigaw ni Travis.

"H-help!" Sigaw ko habang tinititigan ang nanginginig kong mga kamay.

Damn... Bakit, bakit ayaw tumigil? DAMNIT!

"Fvck you, Mondreel!!"

"I'll kill you, Mondreel! You're a bastard!"

Rinig kong sunod-sunod na sigaw ni Travis habang pilit binubuksan ang pintuan. Rinig na rinig ko ang pagtama sa pintuan ng katawan nila.

"Princess, wait for us!"

"Anong nangyayari, Sam?!"

"Flemara!"

Rinig ko din na sigaw nina Deian, Xenon at ng iba pang mga baliw.

"I...I need you..." I whispered. Wala na akong lakas. Nakatitig na Lang ako sa nanginginig kong mga kamay.

"Flemara, hija!" Napatingin ako sa direksyon ng nagsalita—si tatay Ramil. Ang kaninang nanginginig na kamay ko ay mas nanginig at ang mga luha ko ay para nanamang gripo sa aking mata.

Madaming katanungan ang nagpa-paikot-ikot sa aking isipan at hindi ko alam kung kaya ko ba na ito ay itanong at ituran.

"Ayus ka lang ba? Anong nangyayari dito?" Ani tatay Ramil nang makalapit na sa akin ng tuluyan.

"Bakit ka umiiyak at nanginginig, anak? Anong nangyari?" Bakas ang pagtataka at pag-aalala sa mukha at boses ni tatay Ramil.

Hindi ko alam kung sasabihin ko ba sa kaniya na ako ang anak niyang matagal ng nawawala... Hindi ko alam ang gagawin ko...

"P-please...o-open...the...d-door..." My voice is cracking and it's almost a whisper. I don't know if this is right or what! Nababaliw na ako!

Nagtataka man ay sinunod ni tatay Ramil ang hiling ko dahil na din siguro sa pag-aalala. Mabilis niyang binuksan ang pintuan nang matanggal ang mga kadena at dali-dali akong tumakbo papasok.

"Samantha!"

"Plem!"

"Oi!"

"Lahhh!!"

Kaniya-kaniya sila ng tawag sa akin. Bakas ang pag-aalala at kaguluhan sa mga mukha nila.

Inilibot ko ang paningin ko sa paligid para hanapin sila Travis, Xenon at Deian. Wala na akong pakealam sa iba pa na mga taong naririto! Para bang titignan ko lang ang gusto kong makita at ipagsa-sawalang bahala ang mga ayaw koMalabo na ang paningin ko dahil sa sunod-sunod na luhang naka-imbak sa mata ko.

"Princes—" Hindi na natapos ni Travis ang sasabihin niya nang dali-dali ko silang nilapitan at niyakap. Mabuti nalang at magkakatabi silang tatlo, hindi ako nahirapan.

Nagsimula akong humagulgol sa mga bisig nila at halos paghagulgol, hikbi at pagsinghot ko na lang ang naririnig sa paligid.

"Shhh, it's okay, princess. You're safe now. You can cry, we're here." Deian hushed while caressing my back using his one hand. (isa na Lang naman talaga ang kamay niya)

The Last Light of Firefly Stories to obsess over. Discover now