UNRAVEL

Chapter 47

"Harlee! Just calm down."

"I can't. Alam mo namang gusto ko sila mapanood. May Dad is mad." nagtago lang ako sa gilid ng puno.

It's my daughter with her friend. Kakalabas lang nila ng school and I know how frustrated she is. Hindi kasi sya binilan ni Harold ng ticket sa isang concert.

That stupid old man. Gusto ko syang suntukin sa muka. 

It's a classical concert. Sa matagal na pang iistalk ko sa kanya eh medyo may alam na ako sa mga gusto at ayaw nya.

"Where are you going? Wala dyan ang sundo mo. Harlee!"

Hays, medyo rebelde lang talaga. Kanino ba sya nagmana. Sinundan ko nalang sya. Parang batang nagpapadyak pfft. Well, she's still a child. Malapit palang syang mag 14.

Nasa likod nya lang ako. Minsan ay nagsasalita pa mag isa. She's mad with her father.

"Ugh I h-hate y-you dad." Ngumiti lang ako. No you don't. You love him.

"Kung nandito lang si Mom. I'm sure sasamahan nya ko. Hmp. I-m not a child. I can go alone" of course I will.

"W-wait how about aunt Valer- ouch" O.O

"Are you okay?!" Bago pa sya matumba ay nahawan ko na ang braso nya. May siraulo kasing bumangga sa kanya dahilan para ma out of balance sya.

"P-po? O-okay lang po. Salamat" sh** nagulat ako kaya hindi ko napigilan.
She saw me.

Nakatingin lang sya sakin. Umiwas naman ako dahil baka mamukaan nya ako.

"Than- araw s-sorry po. Pwede nyo po ba akong alalayan muna sa gilid" hirap na sabi nya. She's holding her ankle.

"Of course. Come here" Inalalayan ko sya sa isang upuan na nasa labas ng kainan.

"Ahm let's go to the hospital. Kaya mo bang sumampa sa likod ko?"

"Po? Ay hin-"

"No, baka mapano ka. Mabuti ng sigurado. Ahm malapit nalang naman tayo. Tara na"

"Hindi na po ta-"

"Ahm wait magtatawag nalang ako ng taxi. Wait he-"

"Pfft hahahaha" napatigil ako ng marinig ang tawa nya.

"Ahm"

"Okay lang po talaga. Para kang si Auntie Valerie kung magalala. Lagi natataranta. Okay lang po talaga"

"A-are you sure?" Ngumiti at tumango lang sya.

"Tabihan nyo nalang po muna ako. I'll call my Aunt." Mas kinabahan ako sa sinabi nya. Gusto ko ng umalis pero ayoko syang iwan.

Naupo nalang ako sa tabi nya. Pag nakita ko nalang si Valerie eh tatakbo na ako paalis.

"Ahm h-how are you? I. . . I mean how's school?" Basag ko sa katahimikan. Tinignan nya lang ako na parang nagtataka.

"Ayos naman po. Medyo nahihirapan sa ibang subject but I can manage" I'm sure. Ngumiti lang ako. Natahimik ulit kami. Ugh bakit ang awkward.

Pano ba makipag usap sa anak? Dapat pala sumama ako lagi sa lakad nila Marianne at ng anak nya para malaman ko pano sya makipag usap sa anak nya. Parehas kami ng sitwasyon. Tago din sya.

"Ahm love life? Hahaha i me-"

"I'm only 13" fu**

"Sorry" ughh Leigh think. Ano ba. It's your only chance!

"Here! I heard you talking to yourself. Ahm I don't need it so. Sayo nalang" binigay ko ang dalawang ticket para don sa concert.

"Po? Teka hindi ko po matata-"