"There was no possibility of taking a walk that day." I whispered
"Hmm yeah? I’m kind of thankful for that heavy rain yesterday, kept you from walking awa-" I couldn’t wait any longer. I had to know if this was real so I kissed her. These lips…
"Y-you're real. Oh damn you're real. I'm not dreaming right? Xime. Princess tell me you're real. You look exactly the same"
"I don’t want to hear anything right now. Just kiss me, please... Officer." That confirmed it. So I kissed her over and over, desperate for her warmth, her scent, everything about her.
"I. . . I w-waited so long. Damn I want to slap you right now."
"I'm s-sorry. I'm sorry Xime. You can slap me anytime" I kissed her tears, hating every drop again.
"I'll kill you if you leave me again" medyo natawa nalang ako sa narinig. Yeah, she's really my wife.
"Shhh stop na. Don't cry Xime"
"Moron, you're crying too"
"Pfft yeah I am."
"I miss you so mu-"
"Ugh I can't wait anymore. Analeigh! Fucking come here!" O.O
"Aray! O-ouch A-adaline w-wait teka lang masakit" natauhan nalang ako nang may biglang humila ng buhok ko.
"Kakalbuhin talaga kita! Oliver help me here!" Wait. Oliver?
"Pfft Hon kaya mo nayan" Oh sh**
"Teka lang! Calm down Adaline. Let's talk first." Pilit akong lumayo sa kanya. Nagtago lang ako sa likod ng asawa ko.
"Xime she's hurting me oh" paawa ko.
"You deserve it" ouch
"Anyway, can we just calm down first. Let's talk while eating" Sabi ni Oliver. May mga pagkain na pala sa kabilang lamesa.
Hinawakan ko ang kamay ng asawa ko.
"I'm scared" I whispered
"You better be" mas natakot lang ako. Ugh damn hindi ko na alam ano nangyayari.
Kahit takot ay kumain nadin muna ako. Hindi ko padin binibitawan ang kamay ni Xime. Kaya ko naman kumain na isa lang ang gamit na kamay.
"Ugh bitawan nyo nga muna yang kamay ng isa isa. Mas nakaka irita" mas lalo atang sumungit itong si Adaline. Nag puppy eyes ako kay Xime
"Just eat your breakfast Adaline" with that umirap lang si Adaline at nanahimik naman na. Minsan nya lang tawagin si Adaline sa pangalan nya. Madalas kasi Doc
"Ahm so, may mag eexplain ba? What happened?" I asked
"You're smart Leigh. I bet you already know" sabi ni Oliver sakin. Yeah.
"Well gu-"
"Good morning people of the future! Nandito na kami ni little Daddy. La anong ul- O.O oh sh**"
"Y-yeona?"
"Mama! Hug po" At halos sampalin ko na ang sarili ko ng makita ang batang tumawag na Mama kay Adaline.
"How crazy is it? Na yung lalaking pinagselosan ko noon ay anak ko pala. At itong batang nerd na mahilig mag pinta ay apo ko" sabi ni Oliver. Walang halong biro sa boses nya. He's serious.
Jaxson is their son, and Yeona is their granddaughter.
"Tita Analeigh" niyakap ako ni Yeona.
"I miss you p- ouchhhhh Ximenaaaa aww" bigla nalang hinila ni ximena ang tenga ni Yeona palayo. At tinignan nya lang ako ng masama. Bakit?
BINABASA MO ANG
UNRAVEL
Roman d'amour"Stop being curious about my life" "Why not? I love classic books. It just so happens that you're my favourite" Open minded people only pfft GXG story Warning: Wrong grammar and spelling ahead
