Bağ

42

* yazarın anlatımı ile

   Belki de her şeyin sonuydu bu, tıpkı başladığını düşündüğü o felaket gün gibi. Yıllar önce daha gençliğe yeni adım atmış iken kendini daha önce hiç görmediği o cehhenemde Büyük Elçi yüzünden başlamış nefret sonucu başlayan savaşın ortasında bulmuştu. Bu savaş fiili bir savaş değildi onun savaşıydı, ileride karderi olacağı o kızın Babası tarafından öldürülen Babasının tahttan düşmesi ile başlayan savaşı. Kim bilebilirdi ki bebeğinin Annesinin müstakbel Babası tarafından bunca acılar çekeceğini? Oysa o Vampirin de bir suçu var mıydı?  Sunulan iki seçenek sonucu Babası kendi kanını tek erkek Varisini korumamış mıydı? Oysa Aidenen Babası, o dönemki kurt Hükümdarı rahattı çünkü iki başka kadından olma oğlu var iken hiç düşünmeden su elementinin emanetçisi oğlunu seve seve feda edebilirdi. Onun Planı beklediği gibi gerçekleşmedi, hatıralarına sızan canlı görüntüler eşliğinde boş ormanda yürümeye devam ederken beklenmedik anılar bir şerit gibi hızlı hızlı zihninde dolanmaya başladı. Konuşmaları yeni yeni, silmiş gibi zihninden canlandırırken adımları usulca durdu.

" onu öldür Büyük Elçi, senin tarafındayım"

  Babasının sesi zihnine usulca sızdığında nefesini vererek sertçe yutkundu, peki ne için bu kadar net bir şekilde rest çekmişti? O lanetli gecede Büyük elçinin " ikinize çocuklarınızı kurtarma şansı vereceğim, seçin sevgili hükümdarlarım" diye bir seçenek sunmuştu. Peki neden o gece o hale gelinmişti? Büyük Elçiye yaptığı yolsuzluklar yüzünden sonsuza kadar hapis kararı verildiği, ve onun yolsuzluklarının ortaya çıkarılmasında o gece birbiriyle çok haşır neşir olan iki imparatorun parmağı vardı. Belki de hayatlarının dönüm noktasıydı o gece, belki de daha farklı bir şey olmaması için verilen kararda iki kral da seve seve onay vermişti. Hikayenin tek bildiği kısmı yatağında mışıl mışıl uyurken kendini küçük bir kapsülde,  muhtemelen gücü emildiği için aşırı yorgun ve bitkin hissederken bulmuştu. Diğer tarafında ise çok sık görüşemese de arada bir görüştüğü dostu Vlad Drakula vardı. O gece ikisi de konuşmamıştı,  sadece kulaklarının o kadar yoğun baskıdan seçebildiği sesleri dinleyebiliyorlardı. İkisi de suçluydu Aiden'a göre, çünkü o yolsuzlukları yaparken ortak oldukları adamı satmış aleyhinde delil sunmuşlardı diğer 5 hükümdara ama bunun sonucu ölüm değildi. Evet bunu düşünüyordu tahtını ceset yığını ile geri alan Alfa, küçük bir çocuk için Babasının ölümü olması gereken bir şey değildi.