Gözlerimi araladığımda babam ve Filiz hanım benim odamda konuşuyordu. "Nasıl bir şey bu travma?" "Öfke, acı, nefes alamadığını hissetme ve yaşamdan zevk alamama duygusunun saplantı haline gelmesi gibi karmakarışık duyguların içinden çıkılamamasının bir sonucu 'aldatılma travması'... Türkiye'de de bunun tedavisini yapan bir merkez var. Davranış Bilimleri Enstitüsü."
"Kabul etmeyeceğini biliyorum başka bir tepkileri olacak mı?" Dedi babam sakin sesiyle "Bunların yanında uykuya dalmakta güçlük, mide bulantısı, baş dönmesi, titreme, nefes alamamak, şiddetli baş ağrıları gibi fiziksel şikayetlerin yanında konsantrasyon güçlüğü, kızgınlık, ajite olma, aşırı kaygı, korku, yoğun şüphe, dalgınlık, umutsuzluk, çaresizlik gibi duygular ortaya çıkabilir."
"Ona iyi baka bilcek misiniz?" Dedi Filiz hanım. "Bakacağım." Dedi babam emin sesiyle. "Beni tekrardan arayabilirsiniz." "Teşekkürler ben sizi yolcu edeyim." Dedi babam kibar olmaya çalışarak.
Odamın kapısının kapanma sesi duyuldu gözlerimi açtım. Midem aşırı derecede bulanıyordu bir an yataktan kalktım ağzıma gelen kusma isteğiyle kusmaya başladım.
Bayadır düzenli yemek yemediğim için midem iflas etmişti yediklerimi de dışarı çıkarmıştım.
Odanın kapısı açılınca iki büklüm beni görünce babam koşarak yanıma geldi. "Nefes iyi misin kızım?" Dedi telaşlı sesiyle.
"Hemen doktora gidiyoruz." Diyerek beni kucakladı. Tepki veremeden babama uyum sağladım migdem çok kötü bulanıyordu nefes almakta güçlük çekiyordum.
Babam arabanın arka koltuğuna yatırdı beni yavaşça hemen sürücü koltuğuna binip hızlıca sürmeye başladı.
Gözlerimi yumdum canım yanıyordu küçücük bedenim bunlara katlanmak zorundaydı.
En son hatırladığım şey ise beyaz bir sedyenin üstüne yatırılıyorum sonrası yok.
**
Peri'den,
"Nikahımız 3 gün sonra sevgilim hiç heyecanlı değilsin?" Dediğimde suratsız bir şekilde cevap verdi. "İçimde bir sıkıntı var." "Neyin var canım iyi misin?" Suratıma bakıp güldü.
"Yok bir şey." Dedi yine soğuk haline bürünürken. "Herkesin orda olmasını istiyorum çok güzel olmalı." Dedim ellerimi birbirine kenetlerken.
Uran bir şey demedi. "Sen kimseyi çağırmadın?" Dedim "İstemiyorum." Dedi Yanağına yaklaşıp bir öpücük koydum ardından kucağına oturdum tam öpecekken beni kucağından indirip tekrardan oturttu koltuğa.
"Bana dokunmuyorsun?!" "Çok fazla el var üzerinde." Dedi iğrenir gibi "Yapma." "Kaç kişiyle yattın?" Dedi buz gibi sesiyle "Uran lütfen." Dedim sıkıca çenemi sıktı.
"Bilmiyorum." Dedim bağırırken. Güldü elini çekti. Bir şey demeden kapıya doğru yürüyüp evden çıktı.
Uran peşimde köpek gibiydi böyle olması canımı sıkıyordu ama 3 gün 3 gün sonra benim olacaktı ve aklında ki şeyi unutturacaktım ona.
Tüm davetiyeleri hazırladım en önemlisini de en üstüne koydum korumalardan birine uzatarak "Hepsi tek tek elden teslim olacak en üsttekini sıska kıza vereceksiniz." "Nefes Hanıma mı?" Diye sordu.
"O kıza hanım dediğini duymayacağım." "Peki efendim." Dedi yanımdan ayrılırken. Bu işimi kolaylaştırırdı.
**
Babamın zorla yedirmeye çalıştığı yemekleri yemeye başladım. "Hepsi bitecek." "İyi bir baba olmaya mı karar verdin?" "Nefes lütfen kendimi affettirmeye çalışıyorum yardımcı ol babana."
ŞİMDİ OKUDUĞUN
SON NEFES
Action"Şuan uyuyorsun cennet kapım ben başına gelmiş seni izliyorum nasıl olduğunu anlamadığım bir kazaydı bu güzelim. Oysa ne mutluyduk dimi balayımıza giderken. Ömrümün son gecesiymiş meğer karşıdan gelen arabayı gördükten sonra anladım gerçekten de son...
