Kime Ne?

9 - Aşkın Son Kullanma Tarihi

Babam ayağımı ezdiğinden beri evdeki kaos ortamı duruldu. Kendimi huzur uğruna gazi olmuş olarak görüyorum.  Annem nişanemi de taktı.

-Anne bu ne?

-Kart.

-Kredi kartı olmadığına eminim. Ne bu, neden boynuma astın?

-Hızlandırılmış özel derse giriş kartı. Madem dershanedeki derslerine gitmiyorsun, okul çıkışı bu kursa gideceksin.

-Buyur?

Uzun bi kavgadan gazi Zeynep yenik çıktı. Haftanın iki günü okul çıkışı ve de haftasonları özel ders almaya gitmek durumundayım. Bu cuma durum tespit sınavı varmış, pazartesi de seviyeye göre iki kişilik gruplara ayrılacakmışız, bilmem neymişiz falan filan.

Gerçekten dünyanın en kararsız ve en bedbaht insanıyım.

Ya bir bana sorsanıza okumak istiyor musun canım evladım diye? Bir cevap al, sonra yazdır kursa.

Gerçi annem sormuştu, hayır diyince de terliği ağzıma yemiştim, şimdi hafızam tazelendi.

***

Bugün sınıfa şiş gözlerle girdim. İlk defa uykusuzluktan değil şiş  gözlerimin sebebi. Ağlamak. Arabesk müziklerle hislenip ağlasam belki bu kadar koymazdı bana. Ama ben her şeye ağlayan birine dönüştüm. Önce kursa yazılmama ağladım. Sonra evlilik programında evinde kombi olmadığı için reddedilen amcaya ağladım. Sonra karpuzun mevsiminin geçmesine ağladım. Rosalinda bu kadar ağlamıyordu bir bölüm boyunca.

Böyle mi oluyomuş aşık olunca?

Tenefüste Ömür hemen sıkıştırmaya başladı beni "Bu halin ne," diye. Ondan kaçıp kızlar tuvaletine sığındım.

Tuvaletten çıkarken Can'ı gördüm arkadan. Sınıfa doğru yürüyordu. Çok sevimli gözüküyordu. Yanına gidip sarılmak istedim o masum masum sınıfa yürürken. Sonra Eylül uğursuzu yanına gidip koluna girdi. İçimi kocaman bir mutsuzluk kapladı. Bağıra çağıra ağlamak istedim.

Öyle de yaptım. Koştur koştur tuvalete geri döndüm tabi bunu yapmadan önce. Öğretmenler ziline kadar anca kendime geldim.

Yani ben geldim sanıyordum.

Sınıfa girer girmez tüm gözler bana çevrildi. Sırama geçince Ömür korkarak bana baktı.

-Bu halin ne senin? Dayak mı yedin nedir, söyle artık.

-Yemedim ama atacağım Ömür. Sana.

-Bırak şimdi çemkirmeyi, neyin var söyle?

-Yok bişey ya hadi dersini dinle.

Dersin geri kalanında da sıkıştırıp durdu ama her saldırıyı savuşturmayı başardım. Can en yakın arkadaşlarından olmasaydı söylerdim belki ama bu riski şimdilik göze alamadım. 

Gerçi Ömür'ün en yakını benim ama. Neyse susayım şimdilik.

***

Çıkışta tiyatro provası vardı. İlk ben gidip sahneye çöktüm. Bir kaç kişi daha geldi. Sonra da Can geldi. Hayret ki Eylül yoktu yanında.

-Eylül nerede?

Can bana boş boş baktı. Ben de uzaklardan bir yerlerden kendime boş boş bakıyordum, ruhum beni terkedip uzaktan beni izlemeye başladı çünkü.