I woke up in a dark room. Tanging liwanag mula sa veranda ang nakikita ko.
Mukhang gabi na pero teka asan ba ako at paano ako napunta dito?!
Umupo ako sa kama.
Ang huling naaalala ko ay nasa stadium ako tapos may babae then . . . ugh hindi ko na alam!!!
Napunta ang atensyon ko sa pintk na unti unting bumubukas. May anino tapos biglang nagbukas ang ilaw.
Napapikit ako dahil sa liwanag.
Unti unti akong nagmulat hanggang sa masanay ang aking mata sa liwanag.
Nakatayo ngayon sa harap ko ang isang babae. Mas bata sakin at maganda.
Hmm pamilyar siya.
Ahh siya ata yung babae kanina sa stadium. Iyon pa rin ang suot niyang damit katulad kanina.
"Don't tell me hindi mo ako nakikilala?" nalipat ang mata ko sa mukha niya at halata ang amusement sa kanyang ekspresiyon.
Nagdulot naman ng kalituhan sakin ang sinabi niya.
Sino ba siya?
Tumawa ito "Grabe ka Ate Cess, gumanda lang ako hindi mo na ako nakilala."
Ha?
Pinagmasdan kong mabuti ang mukha niya.
O___O
"E-Emmie?!"
"The one and the only." she said with a big smile on her face.
Agad akong lumapit sa kanya at inakap ito ng mahigpit.
How I missed this kid!
Kumalas ako sa yakap. Hanggang tenga ko na siya. "Gosh you're all grown up at sobrang ganda mo pa!"
She flips her hair "I know! hahahaha." muli siyang yumakap "Sobrang namiss kita Ate!"
"Ako din! Sobra pa sa sobra."
Naghiwalay kami "Sigurado akong magugulat si Ate Eden kapag nakita ka!"
I felt the excitement. After all this years, walang nagplano o kung ano man but we met! Wow. Talk about destiny huh?
Inilibot ko ang paningin sa buong kwarto. It's still the same base from what I can remember.
Then a realize something . . . .
If I am here in her room then I'm here in their house which is . . . .
OH MY GOODNESS!!!!
*Beep, Beep*
We heard a honk and I guess it's from outside.
"Sakto! Tara Ate!" hinawakan niya ang braso ko at hinila ako palabas.
"H-Ha?!" gusto ko mang protesta pero wala eh kinaladkad na niya ako pababa.
"Ate Eden, look who's here!!!" - Emmie
Natigil ito sa may pinto. Mukhang kadadating lang.
"Ate Cess?"
I smiled sheepishly "Hi."
"Oh my it's you!" sinugod ako nito ng yakap. Muntik pa akong mabuwal sa pwesto ko dahil sa pwersa.
"Hey, easy hahahaha." ganting yakap ko.
"I miss you so much." usal nito.
"Namiss din kita."
At sa hindi malamang dahilan, napunta ang atensyon ko sa pinto. Isang pamilyar na pigura ang nandoon.
BINABASA MO ANG
Run, Princess! Run!
Teen FictionThis is the story of how I found my not so Damsel in distress.
