ΣΤΕΦΑΝΟΣ
Καθε βράδυ πήγαινα στο δωμάτιο της ...ήθελα να δω πως ειναι ...
Έχασα τη μισή ζωη μου ...οταν την ειδα να χάνει τις αισθήσεις της στο αυτοκίνητο ...
Νόμιζα πως την έχασα ...για παντα ...
Γιατι ...? γιατι ...να φερθώ τόσο ανόητα ...?
Θόλωσε το μυαλό μου οταν έμαθα οτι θα φύγει ...έχασα τον εαυτό μου ...ποτε στο παρελθόν δεν μου εχει ξανασυμβεί ...η αυτοκυριαρχία και η ψυχραιμία ήταν χαρακτηριστικά της προσωπικότητας μου ...
Μαζι της γίνομαι ένας άλλος ...μου βγάζει τον καλυτερο και τον χειρότερό μου εαυτό ...την αγαπώ τόσο πολύ που πονάω ...
Μπήκα στο δωμάτιο της ...
Τα μάτια της ειναι κλειστά ...ποσο όμορφη ...λιώνω στην όψη της ...
Άγγελος επάνω στη γη ...και εγω ο τυχερός που τον εχω δει ...
Ξύπνα ψυχή μου ...ξύπνα και ολα θα φτιάξουν ...ολα θα γίνουν οπως τα θες ...
Ειναι ανήσυχη ...σαν να βλέπει όνειρα ...ονόματα ψιθυρίζει ...σκύβω κοντα της ...να τη φιλήσω να την ηρεμήσω ..."Αλκη..." Την ακούω να λεει .. "σ αγαπώ" λεει απαλά μετα απο λίγο και χαμόγελα στον ύπνο της ...
Τραβιέμαι απρόθυμα ...
αλλος κυριαρχεί στα όνειρα της ...
αλλος την κάνει να χαμόγελα ...
σε άλλον χαρίζει το σ αγαπω της ...σε άλλον και όχι σε μένα ...
Εγω μονο δάκρυα έφερνα στα μάτια της ..προσπάθησα ...δεν μπόρεσα να την κανω ευτυχισμένη ...εγώ την έφερα σε αυτη την κατάσταση ...εγω την κατάντησα έτσι ...
Πέρασα τα χέρια απο τα μαλλια μου ...συνειδητοποίησα ποσο κακό της εχω κάνει ...
Τύψεις με κυρίεψαν ...τύψεις πως εγω φταίω για ολα ...για ολα εγω ...
Τόσο όμορφη ... οταν γελά ...λάμπει όλη η φύση ...
Χαμογελώ στις όμορφες αναμνήσεις μας ...
Ίσως δεν ήτανε γραφτό ...ίσως να ειναι καλύτερα χωρις εμένα ...
Πρεπει να την αφήσω να χαμόγελα ...πρεπει να την αφήσω να φύγει ...να ειναι ευτυχισμένη μονο θελω και αν αυτο σημαίνει να ειναι με κάποιον άλλο ...με πόνο ψυχής θα το δεχτώ ...
Δάκρυα κυλούν απο τα μάτια μου στο συμπέρασμα των σκέψεων μου ...
Σκύβω και τη φιλώ απαλά στα χείλη ...
Μια τελευταία φορα να γευτώ τα βελούδινα χείλη της ...να κρατήσω μια τελευταία της ανάμνηση ...ενα τελευταίο φιλί ...
"Σ αγαπω ψυχή μου ...παντα θα σ αγαπώ ..." της είπα και εφυγα ...
Έπρεπε να φύγω μακρυά της ...
Θα περίμενα να μάθω οτι ειναι καλά και οτι συνήλθε και μετα θα έφευγα και δεν θα με έβλεπε ποτε ξανά ...υποσχέθηκα σιωπηλά στον εαυτό μου ...
Την επόμενη μέρα μόλις πληροφορήθηκα πως συνήλθε ...εφυγα ...εφυγα μακρυά της ... φοβούμενος πως αν την αντίκριζα θα άλλαζα γνώμη ...
Όχι ...αυτο ήταν το σωστό και ας με πονούσε τρομερά ...δεν θα την έκανα να νιώσει τύψεις και να τη βάλω σε τέτοιο δίλλημα ...
Πήρα τα πράγματα μου και άφησα πισω την καρδιά μου ...αντίο ψυχή μου...
Ο Πέτρος με γύρισε στο σπιτι μου ...σε όλη τη διαδρομή προσπαθούσε να μου αλλάξει γνώμη ...
Δεν τον άκουγα καν ...είχα βυθιστεί στις σκέψεις μου ...
Μόλις μπήκα στο διαμέρισμα μου ...άφησα μια ανάσα που κρατούσα ...
Ένιωσα τόσο μόνος !
Πήρα στα χέρια μου το τηλεφωνο ...κάλεσα τη γραμματέα μου ..."κλείσε μου ενα εισιτήριο για σημερα για το Λονδίνο χωρις επιστροφή ...! " ειπα και το έκλεισα ...
Πήγα στο δωματιο μου και ξεκίνησα να ετοιμάζω τα πραγματά μου ...
Σε λίγο μου ήρθε το μήνυμα με τις πληροφορίες του ταξιδιού μου ...
Πήρα τη βαλίτσα μου ,έκλεισα την πόρτα πισω μου και ξεκίνησα να φύγω ...σε μια ζωη χωρις τη Μυρτώ ...σε μια ζωη μισή !
أنت تقرأ
Απόλυτα δική σου !
عاطفيةΜυρτω και Στεφανος ...απλά μια ιστορια αγάπης Η γνωριμία τους επεισοδιακή , η σχέση τους θυελλώδης ... Θα μπορέσουν να μείνουν μαζι ή ο εγωισμός τους θα ειναι ο μεγάλος νικητής ?
