Isa na namang napaka,napakaboring na araw ko ngayon.Hindi ko pa rin mahanap ang phone kong missing in action,ewan ko don lumayas na ata.
”Hey!”napapitlag ako ng may kamay na pumitik sa harapan ko.Tiningnan ko kung sino ang may-ari no'n at yong classmate ko palang lalaki na di ko maintindihan ang ugali niya.
Nandito kami ngayon sa classroom at nakapangalumbaba ako sa mesa ko habang hinihintay ang Professor namin.Boring na nga ang araw ko dinagdagan pa ng gagong katabi ko.Usually,free lang tong katabi kong upuan pero sadyang tumabi lang siya,feeling close diba?
”Is there any problem?You look tired and...............never mind!”may pabitin pang nalalaman.Ano nga ulit pangalan ng lalaking ito?Ayy ano ba yan?matanda na nga ako!Ehh 16 pa lang ako eh ang engot huhu.Ewan ang gulo ko,promise.
Walang gana ko siyang tininan.Tsaka,inirapan at tumingin sa board kahit walang nakasulat.”Ang sungit mo talaga!”feel ko pang nagpout siya,aba ang gago.FC,feeling close.”Pwede ba,wag mo ako guluhin marami akong iniisip kaya wag ka na dumagdag!Upakan kita diyan.heh.”marami akong problema ngayon nak ng tokwa.Stress ako ngayon sa pagkawala ng cellphone ko.Hindi ko nahanap kanina kasi late ako bumangon.Kaya ayun,para akong daga sa bilis kumilos.
”Gusto ko lang naman makipagfriend sayo kasi akala ko hindi ka masungit ang malala amazona ka pala!”nilingon ko siya ng nakataas ng kilay,aba namumuro natong lalaki nato baka gawin ko itong ibon na walang pakpak kaya bumaba ang lipad!Tumagilid ako paharap sa kanya at ginawa kong pantukod ang kamay ko sa ulo ko.Sa mesa lang siya nakatingin,problema nito?
At ano raw?Ako?Amazona?Takot nga ako sa ahas eh.Tumingin naman siya sa akin na nakapout at nagtataka ang mga mata.Ngumiwi ako,bahala na.
”Ah ano nga ulit name mo?Nakalimutan ko eh.”napakamot ako sa ulo ko gamit ang isa kong kanan na kamay.Bali nakaharap ako sa kanya at pabor rin sa isang pinto sa unahan.Dalawa kasi ang pinto rito.”God,one month na tayong magkaklase pero hindi mo pa ako kilala?Grabe ka ah.”feeling close ka nga.”I'm Jonas,Jonas Hishima!”dugtong niya.Ibig sabihin..................”Yeah,obvious naman sa surname ko na hapon ako but hindi puro.My Dad is a pure Japanese and my mom is a pure Filipina.So I'm a half Japanese ang a half Filipino pero hindi halata sa mukha ko ang pagiging hapon.Parang pinoy na pinoy diba? ”napangiwi ako sa tinuran niya at ang gago nagpogi sign pa sa harap ko saka kumindat.
”Tinanong ba kita?Name mo lang ang tinanong ko sayo hindi history ng pamilya mo,gago.”mabait naman pala to.”Aray ah,binara mo pa talaga ako!”sagot pa niya,mas ok nato di na boring ang araw ko.”Marjorie Barreto,right?”tinaasan ko siya ng kilay.”Joke lang kaw naman,Marjorie Vargas,right?”lihim akong napairap.”Yap!”tinanggap ko ang kamay niyang nakalahad at nagshakehands kami pero para kamingnaglalaro,nagpapalakasan ng pagyugyog sa kamay kaya tawa lang ako ng tawa gayon din siya.I almost forgot na marami pala akong problema.
Nanatili pa rin kaming nagyuyugyugan ng mga kamay at tumatawa ng pabalibag na bumukas ang isang pinto malapit sa board at naging dahilan talaga yon ng pagtigil naming lahat sa aming ginagawa at napatingin sa sumipa ng pinto,ang sakit sa tenga.
Para kaming nafreeze lahat.Nang tumingin kami sa pinto ay nakasalubong ko ang mga matang singlamig ng yelo walang ibang emosyon kundi galit.Nakapamulsa siya at always namang may lamay sa kanya kasi lagi nalang siyang nakaitim.
Nakatitigan ko ang kanyang mga mata kaya biglang nanumbalik ang takot ko.Naalala ko ang mga ginawa niya sa akin noong mga nagdaang araw.Hindi kailangan ko na yong kalimutan.Napagkamalan lang ako,period.
Binawi ko ang kamay ko na hawak pa rin ni Jonas at nagmamadaling inayos ang gamit ko sa mesa na pinaglaruan ko kanina.Mga notebooks pero pag minamalas ka nga naman,dumating pa si Sir balak ko nalang sanang magcutting kesa makasama sa isang room ang taong kinamumuhian ko.
