Αν όχι τώρα, τότε πότε;

κεφάλαιο 10

Εύα 

Έχουν περάσει τρεις ώρες από το τελευταίο τηλεφώνημα με τη μαμά του Νίκου και πλέον όλοι τρέχουμε στους δρόμους ψάχνοντας αυτό το μικρό αγγελούδι που αγνοείται εδώ και λίγες ώρες.  Τρέξαμε σε πάρκα,  γήπεδα.  Παντού.  Ο Νίκος είχε φρικάρει.  

"Αν την πειράξει κανείς, θα τον σκοτώσω με τα ίδια μου τα χέρια. Σου το ορκίζομαι"

"Ηρέμησε. Θα την βρούμε" είπα και κοίταξα για πρώτη φορά τον τρόμο στα μάτια του. Φοβόταν. Ο Νίκος φοβόταν.

Πρώτη φορά τον έβλεπα έτσι και ορκίζομαι πώς δεν θέλω να τον ξαναδώ σε αυτή τη κατάσταση. 

"Ρε μωρό μου ποιος να τη πήρε; Απλά θα ξεχάστηκε κάπου ας πάμε να περιμένουμε σπίτι" του ειπα ήρεμα και εκείνος με ακολούθησε. 

Φτάσαμε σπίτι του και άνοιξε 

" Τη βρήκατε; " ρώτησε η μαμά του με αγωνία.  Εμείς κουνησαμε το κεφάλι μας αρνητικά.  Κάτσαμε στον καναπέ και περιμέναμε.  

Είχε περάσει σχεδόν μια ώρα και πλέον η αστυνομία είχε έρθει στο σπίτι 

"Και τι φορούσε;" ρώτησε ένας από τους αστυνομικούς 

"Γκρι φόρμουλα και άσπρο μπλουζάκι.  Και μαύρο μπουφάν" 

"Πιστεύετε ότι υπάρχει περίπτωση απαγωγής;" 

"Να απαγάγουν την Εμμανουέλα;  για ποιο λόγο;  Ούτε πλούσιοι είμαστε,  ούτε γνωστοί" 

"Κυρία Αγγέλου όταν κάποιος θέλει να βλάψει μια οικογένεια δεν σκέφτεται μόνο τα χρήματα" 

"Με δουλεύετε;  Ψάξε το κοριτσάκι μου.  Τώρα"ούρλιαξε.  Οι αστυνομικοί χαιρέτησαν τυπικά και έφυγαν.  Ο Νίκος βγήκε ξαφνικά χάθηκε από το σαλόνι.  Μάλλον θα βγήκε έξω 

Νίκος 

"Μαλακά δεν ξέρω τι θα γίνει.  Θα τα βρω τα λεφτά που θα πάει.  Όχι ρε μην αγχώνεσαι εσύ. Ναι όλα καλά θα πάνε.  Σε κλείνω τώρα γιατί θα πάω στην μάνα μου,  που έχει κόψει φλάντζα.  Οκ και προσέξτε μαλακές"  είπα και έκλεισα.  

Μπήκα μέσα και είδα την μάνα μου πάνω από το τηλέφωνο.  Χτύπα γαμημενο επιτέλους 

"Που ήσουν;" η φωνή της Εύας με ξύπνησε λιγάκι 

"Έκανα ένα τσιγάρο" είπα και έκατσα δίπλα στη μαμά μου. 

"Ήρεμα μαμά θα τη βρούμε"  είπα με απαλή φωνή για να την ηρεμήσω.  Εκείνη μου έσφιξε το χέρι και με κοίταξε βουρκωμενη 

Ξαφνικά χτυπήσε το σταθερό. Το σήκωσα αμέσως 

"Οικογένεια Αγγέλου;" άκουσα από την άλλη πλευρά του τηλεφώνου 

"Μάλιστα ποιος είναι;" ρώτησα αγχωμένος 

"Βάλε ανοιχτή ακρόαση" έκανα αυτό που μου είπε και κοίταξα αμέσως τη μάνα μου 

"Έχουμε την Εμμανουέλα.  Θέλουμε 20000 € σε δύο μέρες αλλιώς δεν θα τη ξανά δείτε. Θα σας ξανά καλέσουμε την Πέμπτη" είπαν και έκλεισαν 

"Το κοριτσάκι μου.  ΝΙΚΟ Η ΕΜΜΑ.  Τον μπαμπά σου γρήγορα" 

Πήρα τον μπαμπά μου και τον ενημέρωσα για το τι είχε προηγηθεί.  

Εύα.

Γύρισα σπίτι μετά από αρκετές ώρες. Εκεί με περίμεναν οι γονείς μου 

"Τι έγινε Εύα;" 

"Την έχουν απαγάγει μαμά" απάντησα και έκατσα στον καναπέ "θέλουν 20000€ μέχρι τη Πέμπτη" 

"Σήκω Γιάννη.  Πρέπει να πάμε κοντά τους" 

Ο μπαμπάς μου κούνησε το κεφάλι του καταφατικα και σηκώθηκε.  

"Μαμά θα τους βοηθήσουμε έτσι;  Θα τους δώσουμε λεφτά" 

"Μην ανησυχείς αγάπη μου"μου είπε και με φίλησε στο κεφάλι.  αφού έφυγαν έτρεξα στο δωμάτιο μου και ξαπλωσα.  Είχε πάει ήδη 2:30 και χρειάζομαι ύπνο.  

.........................................

Αποφάσισα να βάλω ένα μικρό κεφάλαιο.  Επίσης αφού σκέφτηκα την πορεία της ιστορίας αποφάσισα να την τελειώσω και να μην τη σταματήσω και ας τη διαβάσει οποίος θέλει.  Χμμ αυτά. Αν σας άρεσε ξέρετε τι να κάνετε 

Spoiler alert: πραγματικός χαρακτήρας Νίκου -Θύμα Εύα 

Αυτά 

😍😍