Αν όχι τώρα, τότε πότε;

κεφάλαιο 21

'ασε με ρε άνθρωπε να φτιάξω τα μαλλιά μου' φώναξε γ Χρύσα στον Ορεστη που εδώ και μια ώρα της χαλάει τα μαλλιά και δεν την αφήνει να ετοιμαστεί 'Ευαα μάζεψε τον' ούρλιαξε άλλη μια φορά και εγώ λύθηκα σε γέλια για άλλη μια φορά.

'ελα ρε Ορέστη αστη ' ειπα ναζιάρικα και πήγα στη βαλίτσα να δω τι θα φορέσω. σήμερα θα πηγαίναμε σε ενα κεντρο με ζωντανη, ελληνικη μουσικη, κάτι που μου άρεσε αρκετά, αφού αυτά τα τραγούδια μου αρέσουν πολύ. Μετα απο αρκετη ωρα αποφασισα να φορεσω ενα τζιν σορτσακι ξεθοριασμενο ,ενα ασπρο ριχτο πουκαμισο και μια γκρι ζακετα.Ξαφνικα ενιωσα δυο χερια να τυλιγουν τη μεση μου.Τον ειχα ξεχασει αυτον.

'Ασε με να ετοιμαστω 'ειπα μεσα απο τους αναστεναγμους μου , αφου με φιλησε στο λαιμο.

"Αυτα θα φορεσεις;'ειπε με αυστηρο τονο και τον κοιταξα παραξενα.

'Ναι γιατι;' ξεφυγα απο την αγκαλια του και σταυρωσα τα χερια μου.

'Ελα τωρα Ευα ' συνεχισε σοβαρος και αραξε ενα τζιν.Εγω πηρα τα ρουχα που ειχα διαλεξει και τον τραβηξα απο το χερι .Μπηκαμε στη τουαλετα γιατι δεν ηθελα να κανω σκηνη μπροστα στην Χρυσα. Τον κοιταξα με νευρα

'Τι ειναι αυτα που κανεις;'

'Δεν θελω να φορεσεις τοσο κοντο'

'γιατι;'

'Ζηλευω'ειπε και ξεσπασα σε γελια.Τον τραβηξα κοντα μου και τον χαιδεψα .

'Εισαι χαζοο'ειπα και τον φιλησα.Ανταπεδωσε αμεσως και του χαμογελασα.'Ασε με τωρα να ντυθω'

Απομακρυνθηκε και ακουμπησε στο νυπτηρα. Ξεφυσηξα και έβγαλα γρήγορα τα ρούχα μου και έμεινα με τα εσώρουχα. Η αλήθεια είναι ότι πλέον δεν ένιωθα τόσο άβολα μαζί του και αυτό φαινόταν. Τον κοίταξα φευγαλέα να χαμογελάει και δεν μπορούσα να κρύψω το χαμόγελο μου .

Ξαφνικά τον βλέπω να έρχεται κοντά μου και να με σηκώνει στα χέρια του .

'Τι κάνεις' ρώτησα ενώ με ακούμπησε πάνω στο πάγκο του μπάνιου. Εκείνος κοίταξε το ώρα και ύστερα με πλησίασε .

'Προλαβαινουμε ' ψιθύρισε αισθησιακά στο αυτί μου ,αλλά τον απομακρυνα.

'Είναι η Χρύσα απέξω. κόψε '

'Τότε τι με έβαλες να αφήσω το δωμάτιο ;' είπε με παράπονο και έφυγε από κοντά μου.

'Γιατί δεν υπάρχει λόγος να πληρώνεις τζάμπα λεφτά ' είπα και τον τράβηξα ξανά κοντά μου. Τον χαιδεψα στα χείλη και κατέβηκα σιγά σιγά προς τα κάτω. Έπιασα διστακτικά το μόριο του και το χαιδεψα ελαφρά. Ένας αναστεναγμος ξέφυγε από τα χείλη του και χαμογέλασε δειλά. Τον ήθελα και εκνευριζομουν που θυμωνε με το παραμικρό..