More Little Secrets (Voltooid)

Hoofdstuk 8- de Kus

"Natuurlijk? Hoe kan ik zulke dingen vergeten?"

"Maar zullen we dat doen?" vraagt Evan terwijl hij me opgewonden en enthousiast aankijkt.

Ik steek mijn duim op. "Doen we, gezellig!"

Evan grinnikt even, maar zijn glimlach verdwijnt als sneeuw voor de zon als Sam binnenstapt.

-

{Point of view Sam}

Evan negerend loop ik de kamer door naar de computer. "Ik ga me gelijk opgeven voor die baan!" zeg ik vrolijk.

"Welke baan?" vraagt Laruel.

"We zijn een flyer in de stad tegengekomen of er iemand was die voor een maar maanden achter de bar ozon kunnen werken in café The black Horse, net aan de buitenrand van de binnenstad," leg ik uit, terwijl ik de computer opstart. Hij maakt een romend geluid, net alsof hij boos is dat ik hem uit zijn slaap heb gehaald. Ongeduldig tik ik met mijn vingers op de tafel.

"Krijg je betaald?" vraagt Lauriel, terwijl ze naast me op een keukendoek ploft. Ze doet haar handen tussen haar knieën, en kijkt me vanaf de zijkant aan.

"Eh, ja dat lijkt me wel logisch," mompel ik terwijl ik even met de muis over het bureaublad ga. Ik klik op mijn mailbox. "Stefan, wat was dat emailadres?" ik kijk om. "Hé, waar is Evan?" zeg ik teleurgesteld, als ik merk dat Evan de kamer uit is gelopen. "Hij is naar buiten gelopen, om te roken," zegt Stefan. "En het e-mailadres was," hij kijkt even op zijn hand waar hij het als geheugensteuntje had opgeschreven. "Aanmeldingen@CaféTheBlackHorse.nl" zegt hij. Ik type het over in de adressenbalk, en begin dan met de email:

"Hallo,

Ik ben Sam, en ik ben eenentwintig jaar. Ik zag jullie flyer over het baantje in The Black Horse en ik wil me graag aanmelden voor de baan. Ik kan elke dag werken. De rede waarom ik graag zou komen werken, is omdat ik graag iets wil doen. Ik ben klaar met de middelbare school, en heb zin in iets nieuws.

Ik hoor graag van u,

Met vriendelijke groet, Samuel"

Ik kijk hem nog even na op spellingsfouten, ben druk dan op verzenden. "Cool!" zegt Lauriel. "Dan komen we vaak op bezoek!" '

"Als ik de baan krijg, hè!" zeg ik, waarschuwend.

"ja, ja! Maar die krijg je vast!" zegt Lauriel. "Hé! Waar is Evan?" vraag ik opeens verbaasd. Iedereen kijkt op naar de plaats waar Evan net zat. "Ik denk dat hij even aan het roken is," zegt Lauriel.

"Hij is wel vaak buiten, hè?" vraagt Rosalie nieuwsgierig, terwijl ze Stefans had vasthoudend aan tafel gaat zitten. Stefan gaat naast haar zitten.

"Ja, dat doet hij graag. Vooral sinds hij en zijn ex-vriendje uit elkaar zijn gegaan," Lauriel slaat meteen haar smalle hand voor haar mond.

"Vriendje?" vraagt Stefan. "Is Evan.. homo?"

"Vergeet wat ik heb gezegd!" roept Lauriel met haar handen omhoog. "Evan wil niet dat ik het zeg, want hij .. ja, weet ik veel wat hij vindt. Hij wilde het niet tegen jullie zeggen. Hij was het in ieder geval niet van plan!"

Verward kijk ik haar aan. "Valt hij echt op jongens?"

"Ja, is dat zo raar?" zegt Lauriel verdedigend.

"Nee! Nee, helemaal niet, zelfs. Maar dat had ik niet verwacht!" zeg ik vlug. Evan is homo, zeg ik steeds tegen mezelf. Hij is homo! Ik krijg een steeds blijer gevoel in mijn buik. Het past helemaal in het plaatje die ik van hem heb! Mijn gedachten worden verstoord door een "pling" van de computer. Het betekend dat ik een e-mail heb. Ik schiet overeind. "Ik durf hem niet te openen!" zeg ik zenuwachtig, als ik zie dat het een mail is van The Black Horse. Rosalie gaat op mijn schoot zitten en opent de mail. "Dan doe ik het!" zegt ze vrolijk. "Ik lees hem even voor: Hallo meneer dikzak. Wij vinden dat u te dik- HÉ!" gilt ze als ik met mijn vinger in haar zij prik. "Stom wicht!" zeg ik grijnzend. "Lees nou eens voor wat er echt staat! Anders doe ik het zelf!"