More Little Secrets (Voltooid)

Epiloog

{Vanuit niemand - twee maanden later}

Sam drukt een kus onder Evans navel, op zijn onderbuik, voor hij weer met zijn hoofd op zijn vriendje's buik gaat liggen. Hij hoort hoe Evan adem haalt. "Dat kietelt." giechelt Evan zacht. Het klinkt schattig. Hij woelt door Sam's bruine lokken en zucht tevreden. De twee afgelopen maanden zijn als een haas voorbij gegaan. Hij en Sam zijn voor een week op vakantie geweest, tegelijkertijd met Rosalie en Stefan. De beide stelletjes wilden er even uit, even rust en tijd om van elkaar te genieten. Het contact met Puck is een beetje verwaterd sinds ze een vriendje heeft. Zijn naam is Robert. Ze hebben elkaar leren kennen in het café, The Black horse. Over The Black Horse gesproken, Sam heeft ontslag genomen. Zoë zat de hele tijd aan hem, sinds het uit was met tussen haar en Jesse. Sam ergerde zich dood aan haar. Hij is naar Stephanie gegaan en is vertrokken. Met Dealorian gaat het goed. Lauriel past op Dealorian in het weekeind als niemand thuis is. Van Rosalie en Dealorian's ouders hebben ze niet meer gehoord. Dealorian is eerst voor één week opgenomen in een soort gastgezin, later is ze verhuisd naar haar huidige pleeggezin. In het weekeind komt ze terug naar haar grote zus. Lauriel, Rosalie, Stefan, Evan en Sam wonen nog steeds samen in één huis. Een lief huisje mídden in het bos. Ze hebben met zijn vijven zo veel mogelijk geld bij elkaar gesprokkeld, waardoor ze nét genoeg haden om voor het huisje te betalen. Ze hebben geen last meer gehad van zwarte mist of vervelende broers. Nee, daar zijn ze van af. Ze hebben eigenlijk een heel saai en rustig leven, als je dat kunt hebben als je een vampier bent.

Sam en Evan zitten bij het meer waar ze hun eerste kus deelden. Daar komen de twee graag samen om te praten over onzinnige dingen. Meestal loopt het uit op wat geknuffel en gezoen. "Ev?" Sam prikt met een grassprietje in zijn vriendjes arm, waar de littekens al langzaam weg beginnen te trekken. "Ik ben blij dat alles nu goed is." Evan komt overeind en trekt Sam bovenop zich. "Ik ook" Hij drukt zijn lippen teder op die van Sam. Het lijkt alsof ze telkens de eerste kus weer herbeleven, zo passievol en intens is de zoen, telkens weer opnieuw. Sam laat zijn tong speels over Evans onderlip glijden, en Evan laat hem maar al te graag binnen. Na een hele tijd laten ze elkaar los. "Dat is een goede kant van vampier zijn." lacht Evan. "Je kan net zo lang door gaan als je wilt, je raakt toch niet buiten adem." Meteen drukt Sam zijn lippen weer op die van zijn vriendje. Na nóg een zoensessie laten ze elkaar los, hun lippen opgezwollen. "Ik wil zwemmen." zegt Sam opeens. Hij begint zijn shirt al uit te trekken. "Laat mij je helpen." zegt Evan gretig. Hij trekt Sam's shirt uit en legt het op de grond. Zijn shirt volgt bijna meteen. Sam staat op en trekt zijn broek uit. Evan kijkt even naar Sam's onderlichaam, en grijnst. Sam geeft hem een duw. "Shut."

Evan lacht vrolijk voor hij opstaat en ook zijn broek uit doet. "Het is frisjes, zo in je ondergoed!" bibbert Evan. Sam vergeet af en toe dat Evan en Lauriel het verschil tussen warm en koud wél kunnen voelen, in tegenstelling van Stefan, Rosalie en hij. In hun boxers staan Evan en Sam aan de rand van het meer. "Zullen we er in één keer in rennen?" vraagt Sam. "Ik tel tot drie en dan beginnen we, oké?" Als Evan knikt begint hij af te tellen. "Drie. Twee. Een. Go!" Hand in hand rennen ze het ijskoude water in. Grind en schelpjes prikken onder hun blote voeten. Ondanks dat het al halverwege mei is, is het water ijs- en ijs koud. "Woeh!" Evan slaakt een oerkreet zodra hij tot zijn middel in het water staat. "Koud!"

"Kom dan hier!" roept Sam, die al halverwege het meer ligt en nergens last van lijkt te hebben. Hij trappelt met zijn benen om zich omhoog te houden. Die uitnodiging slaat Evan niet af. Binnen een paar seconden is hij bij Sam. Sam trekt hem tegen zich aan en kust Evans lippen, die blauw zijn geworden van de kou. "Kom, we gaan er uit." zegt Sam lachend. "Je gaat half dood hier van de kou."

Evan grimast. "Sorry hoor, maar het is hartstikke normaal. Dit water is écht ijskoud, hoeveel ijsblokjes heb je er in gedaan?" Opeens begint hij te gillen. "Pas op! Een vis bij je been!" Hij weet hoe bang Sam is voor vissen. Sam geeft een gil en begint als een gek terug te zwemmen, terwijl Evan kapot gaat van het lachen. Als Sam aan de kant is en achterom kijkt, ziet hij hoe Evan schaterend naar hem toe komt zwemmen. "Niet te geloven dat je dat geloofde!"