More Little Secrets (Voltooid)

Hoofdstuk 14- het eerste echte baantje

Hai!

Heeft iemand misschien enig idee hoeveel geld je normaal zou kunnen krijgen voor één uur werken in een café? Ik heb er in dit hoofdstuk €6,- van gemaakt, of is dat te weinig? :)x Saar

{Point of View Sam}

Ik sta voor het café waar ik straks ga werken. Mijn eerste 'echte' baantje. Waar ik serieus in ben. Zenuwen gieren door mijn lichaam. Straks vinden ze me niet leuk! Straks kom ik binnen en dan negeren ze me compleet. Aarzelend kijk ik nog even naar achter, naar de drukke straat achter me. "En?" hoor ik Evan opeens. "Hoe gaat het?"

"Ik ben nog niet binnen!" 'Zeg' ik terug.
"Waarom niet?"
"Ik durf niet naar binnen!"
"Meen je dat serieus? Waarom niet?"
"Straks vinden ze me niet aardig ofzo."
"Sam, het is geen school. En daarbij komt dat iedereen jou aardig vindt."
Ik haal diep adem. "Dankje, denk ik. Dan ga ik nu naar binnen."
"Succes, Sam. Als er iets is.. Eh.. Je kan me bereiken."
"Weet ik. Bedankt." ik glimlach onwillekeurig.

"Ik hou van je." zegt Evan.
"Ik eh.. Ik ook van jou." zeg ik zachtjes. Het blijft stil in mijn hoofd. Oké. Ik haal diep adem en doe de deur van het café open. Meteen word ik verwelkomt met allemaal gelach en geklink van glazen. Een radio staat op wat vrolijke geluiden veroorzaakt. Nog steeds zenuwachtig loop ik naar de bar. Ik ga er een beetje tegenaan leunen en wacht op het moment dat er iemand naar me toe komt. Ondertussen bekijk ik het café. Het is een druk maar gezellig café. De tafels staan gezellig door elkaar. Ronde tafels in het midden, vierkante bij de ramen en een lange tafel voor ongeveer tien personen aan de zijkant. En de bar natuurlijk. Overal hangen schilderijen en vrolijke lampjes zorgen er voor dat het café niet al te donker is. Boven de bar hangt een groot krijtbord, waar allemaal aanbiedingen en een menukaart op staat geschreven. Daarboven staat heel groot: 'The Black Horse'. Het is hier al aardig druk, ook al is het pas half drie 's middags. Opeens hoor ik een schorre stem naast me. "Hey, kan ik je helpen?" een jongen van mijn leeftijd staat achter de bar. Hij heeft blond haar, die hij met wax warrig heeft gemaakt.

"Ja, ik had me aangemeld voor een baantje." zeg ik terwijl ik recht ga staan.

"Dan moet jij Sam zijn?" zegt de jongen een beetje vragend. Als ik knik droogt hij zijn handen aan de theedoek die over zijn schouder hangt. "Kom maar met me mee." zegt hij. Hij wenkt me en neemt me mee naar een deur achter de bar. "Hier is het kantoor van je baas, Stephanie. Ze is heel aardig." zegt de jongen. "Oh, en ik ben Jesse." hij steekt zijn hand uit.

"Sam." zeg ik terwijl ik zijn hand schud.

"Woah, jouw handen zijn koud!" zegt Jesse als we elkaars handen loslaten. Even verstijf ik, dan grinnik ik. "Ja, klopt. Het is koud buiten."

Jesse glimlacht naar me. "Nou, succes! Ik zie je zo wel, hè?"

"Vast." zeg ik. "Tot zo!" Ik klop op de houten deur en Jesse vertrekt. Ik bijt op mijn lip en wacht op antwoord. Dan zwiept de deur open en een vrouw van middelbare leeftijd staat voor mijn neus. Ze heeft lila haar en vrolijke lachrimpels om haar gezicht. "Hallo! Jij moet Sam zijn!"

"Klopt ik-"

"Ja, jij komt voor dat baantje, dat weet ik! Kom binnen! Wil je wat drinken?" voor ik antwoord kan geven steekt ze haar hoofd buiten de deur. "Zoë! We willen graag twee thee!"

Ik hoor dat 'Zoë', wie dat ook mag zijn, iets terug roept en Stephanie doet de deur dicht. Meteen is het weer stil. "Zo." zegt ze dan. "Ik hoop dat thee goed is."

Oh god, thee. Thee drinken. Ik vind het echt afschuwelijk! Ik glimlach zonder dat ik het meen. "Helemaal goed." lieg ik. Stephanie glimlacht tevreden en maakt dan een gebaar dat ik op een stoel kan gaan zitten. Zelf gaat ze tegenover mij zitten. "Oh, ik ben me helemaal vergeten voor te stellen! Ik ben Stephanie Musser, je baas." ze steekt haar hand uit.