More Little Secrets (Voltooid)

Hoofdstuk 10- de ruzie

Hier geldt hetzelfde als in The Balloon, fouten verbeter ik graag, dus als je wat ziet (werkwoord, spelling, typefouten etc) dan zou ik het fijn vinden als je dat aan geeft door zo'n comment in de tekst. Doe dat ook als er ergens een scheldwoord of iets in de tekst ziet waardoor jij je niet fijn voelt. Ik wil dat iedereen die dit boek leest zich fijn voelt. x

{Point of view Sam}

"Je best doen?" zeg ik. "Ik wil dat je het beloofd!"

Evan rolt met zijn ogen. "doe niet zo moeilijk, Sam. Je bent een aardige jongen, maar je maakt het jezelf zo ontzettend moeilijk! Geef gewoon toe dat je op jongens valt, en ga verder met je leven. Het is echt geen probleem als je niet op meisjes valt! We zitten in de éénentwintigste eeuw! Nu vind iedereen het normaal, hoor!"

Ik zwijg even. Waarom moet Evan nou zo doordrammen? Hij moet accepteren dat ik er gewoon even over na moet denken! Zo raar is dat toch ook weer niet?

"Hoe wist jij dat je homo was dan?" vraag ik terwijl ik aan mijn t-shirt frunnik.

"Weet ik niet. Ik was gewoon nooit écht geïnteresseerd in meisjes. Ik zoende wel eens met meisjes, of course, maar ik voelde er niets bij. Ik beseft dat ik homo was toen ik Marcel voor het eerst zag. Maar ik had daar voor ook al wel een voor gevoel."

"Vond jij het zo makkelijk dan? Om dat zomaar te zeggen?"

"Nou, ik.. Nee. Ik zeg niet dat ik het niet raar vond, maar ik deed er niet echt moeilijk over,"

"Zoals ik." vul ik hem droogjes aan.

Evan glimlacht naar me. "Zoals jij."

"Het is gewoon.." ik zoek naar woorden. "Ik weet het niet. Ik.. Toen ik jou zoende was het zo.. Vuurwerk gevoel, en als ik met een meisje zoen is het meestal gewoon gewoon, maar maakt dat me dan gelijk gay? Oké, hoe ik het nu zeg klinkt het alsof ik echt homo ben."

"Sam, serieus. Waarom ben je er bang voor? Waarom ontwijk je het?" zegt Evan een beetje boos.

"Omdat het niet hoort! Ik hóór niet met jongens te zoe-" ik word onderbroken door Evans lippen. Ze zijn nog zachter dan ik me kan herinneren en man.. Wat word ik er gek van! Ik kreun even kort en geef me dan over. Ik kruip iets dichter naar Evan toe, en sluit zijn gezicht in mijn handen. Op de een of andere manier zitten we allebei op onze knieën, onze buiken tegen elkaar aan. Evans lippen schuren tegen de mijne aan. Hij likt even met zijn tong over mijn lip, en ik open mijn mond automatisch. Wat is dit een heerlijk gevoel, Evans tong die tikkertje met de mijne speelt, zijn haren die tussen mijn vingers zitten, zijn gespierde buik tegen de mijne, zijn ruwe, maar toch oh zo zachte lippen.. Het maakt me gek. Ik dwing Evan om door te gaan, en niet te stoppen. Evans handen grijpen naar mijn haar, waar hij met zijn vingers door heen woelt. Het gevoel dat ik nu in mijn buik heb is onbeschrijfbaar. Het is geweldig, vlinders fladderen er door heen, en alles tintelt. "Waarom maak je het me zo moeilijk?" gromt Evan. "Waarom geef je niet gewoon toe dat je gay bent?!"

"Ik ben niet gay." zeg ik koppig, terwijl ik diep in me weet dat ik niet de waarheid spreek. Evan legt zijn handen tegen mijn borst en duwt me van hem af, zodat ik op mijn rug op de bank val.

"Sam, wat deed je net?" zegt Evan dwingend.

"Wat bedoel je," probeer ik om tijd te rekken.

"Verdomme Sam,"

"I-ik zoende je?" vraag ik twijfelend.

"En hoe voelde dat?!" zegt hij. Hij begint kusjes op mijn kaak te drukken, waardoor ik me niet kan concentreren. "Sam." zegt Evan schor als ik geen antwoord geef, terwijl hij lager gaat met zijn lippen, hij zit nu bij mijn nek. Langzaam trekt hij verder naar beneden, naar mijn sleutelbeen.