schrijftips met Nette

voorbeeld dramatic mode of camera-eye mode

Ik heb dit stukje ooit geschreven als een extreme vorm van showing (meer daarover later). Zoals ik al in het vorige hoofdstuk uitlegde, is dramatic mode of camera-eye mode een extreme vorm van showing (dus niets vertellen en alleen maar laten zien). Ik ben er niet zeker van of het allemaal zuiver DM/CEM is, maar het geeft wel een goed idee wat het precies inhoudt. Het allerbeste voorbeeld is Ernest Hemingway. Gewoon even googelen: Ernest Hemingway short story en je komt er wel. 

°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°

De eerste lichtstralen vielen op geelbruine bladeren. Rook steeg op uit het huisje dat in de schaduw van de bomen stond.

Een man stond achter het fornuis met een keukenschort aan. Het spek siste toen de man het omdraaide in de boter. In een kamer verder stond de televisie aan, waar een nieuwspresentator de kleine schilderijen van de zee die boven een afgesleten leren sofa hingen enthousiast toesprak.

En nou de samenvatting van de Oscars! Rick, wie zijn de grootste winnaars van de avond? – Nou, Jeff, het grootste prijsbeest was natuurlijk de remake van de Ilias! De cast en crew mochten onder meer de beeldjes binnen rijven voor Beste Kostuums, Beste Scenario, Beste Montage, Beste Cinematografie, Beste Mannelijke Bijrol en Beste Vrouwelijke Hoofdrol, die werd verzilverd door de jongste Oscarwinnares in de afgelopen twintig jaar...

Met een ruk keek de man op van zijn spiegelei. Zijn ogen werden groot en de pan die hij nog in zijn handen hield, trilde lichtjes. De knokkels van zijn hand zagen wit voordat de man de koekenpan losliet.

Langzaam maakte hij de keukenschort los. Gestommel klonk op de bovenverdieping, maar de man liep vastberaden naar het televisietoestel.

Een knappe jonge vrouw in een zwarte avondjurk werd overladen met kussen. In haar hand hield ze een Oscar. Haar gezicht, omringd met donkerblond haar, lichtte op door een spot die op haar werd gericht. Haar lichtblauwe ogen glinsterden.

"Luke?"

De man draaide zich snel om. "Euh, ja, eh, Hailey?" hakkelde de man. Zijn handen stak hij achter zijn rug, waar hij nerveus met zijn vingers speelden.

Het bleef even stil. De vrouw trok haar wenkbrauwen samen. Haar blik nam de man langzaam op en bleef hangen op het televisiescherm, waar de Oscarwinnares net een oorverdovend applaus kreeg.

"Wat ben je aan het doen?" De stem schoot op het laatste uit.

De man staarde naar de top van zijn versleten sneaker. "Naar het nieuws aan het kijken." Het kwam er maar heel zachtjes uit.

Hailey sloeg haar armen over elkaar. Ze perste haar lichtroze gestifte lippen op elkaar. Op de achtergrond verdween het blonde meisje uit het beeld en werd er geswitcht naar de nieuwsstudio.

Het commentaar van de presentator en de beide hartslagen van de twee mensen was het enige dat de oorverdovende stilte verbrak in de kleine woonkamer.

"Zo." De man keek op bij het horen van de kalme toon van haar stem. "Dat is ze, nietwaar?"

De man zei niets. Zijn ogen staarden in de ogen van de vrouw.

Hailey knikte. "Mooi," ze pauzeerde even om haar handtas van de geruite fauteuil te plukken. "Ik zocht toch al een reden om te gaan. Tot de volgende zitting." Ze tikte met haar hand op haar voorhoofd, zoals een soldatengroet. Een lichte, sarcastische glimlach speelde om haar lippen voordat ze het huisje verliet.

De man bleef voor de televisie staan en keek met nietszeggende ogen naar de deuropening waar de vrouw door was verdwenen.

°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°

Je ziet dus dat ik enkel maar laat zien wat de personages doen en dit eigenlijk gewoon registreer. Ik laat als verteller niet zien wat de personages voelen, denken of willen bereiken. Je hebt geen idee waarom Hailey het opeens zo erg vindt dat Luke naar het nieuws aan het kijken. Je hebt als lezer ook geen idee waarom Luke opeens een bijna-toeval krijgt als hij hoort dat de remake van Illias het prijzenbeest van de Oscars is. Je krijgt als lezer enkel mee wat de personages doen en dat is het. Jij mag beslissen wat je met die informatie doet. Het is een perfecte manier om suspense op te wekken: de lezer heeft zoveel vragen en wilt weten waarover het precies gaat. Wat is er aan de hand?