Zit je met je handen in je haar omdat je niet weet hoe je verder moet met je verhaal? Twijfel je over de grammatica en spelling die je hanteert? Of wil je gewoon je schrijfkwaliteiten beter ontwikkelen? Kijk dan niet verder, want Nette komt je te hu...
Ik vind vaak de vraag "Hoe schrijf ik gedachtegangen voor mijn personages?" terug in mijn inbox. Ik merk ook tijdens het lezen van verhalen hier op Wattpad dat het echt iets is waar veel schrijvers en schrijfsters meer worstelen, dus ik zet hieronder mijn tips op een rijtje.
Deze afbeelding leeft onze inhoudsrichtlijnen niet na. Verwijder de afbeelding of upload een andere om verder te gaan met publiceren.
Ten eerste, waarom zou je in godsnaam de gedachten van je personages willen delen met je lezers? Zijn dialoog en beschrijvingen niet genoeg? Nou, ja, dat kan voldoende zijn, maar soms kan het goed zijn om de motivatie van je personage te laten tonen aan je lezers. Ik som even vijf redenen op.
1. Onthul de ware gevoelens van de personage.
Net zoals bij jezelf kan personage wel zeggen "Oh, Lisa, ik zie jou zo graag!" en tegelijkertijd denken dat Lisa een ongelofelijke trut is. Je lezer heeft zowel de uitspraak als de gedachtegang van je personage nodig om te weten hoe de protagonist (= hoofdpersonage) precies in elkaar zit. Ook interne strubbelingen vallen hieronder.
2. Karakterontwikkeling
In het hoofdstuk karakterisering ga ik er veel dieper op in, maar het onthullen van de gedachtes van je protagonist kan helpen om het personage te laten aanslaan bij je lezers of gewoon om het personage meer 'body' te geven. Hoe zit jouw personage echt in elkaar?
3. Sfeer
Een blij personage gaat een bepaalde scène volledig anders beleven dan een personage dat als twee druppels water op de norse en depressieve Heathcliff lijkt. Het helpt om de sfeer van je scène te versterken of je kan een volledige breuk maken: als jouw personage op het punt staat om in tranen uit te barsten op zijn verrassingsverjaardagsfeestje, is dat al een hele andere scène dan als je personage dolgelukkig zou zijn omdat zijn vrienden zijn verjaardag toch niet vergeten zijn!
4. Motivatie
Wat drijft jouw personage? Net zoals jij niet tegen Jan en alleman je meesterplannen uit de doeken doet, kan jouw personage ook zijn geheimen en doelen voor zichzelf houden. Je personage denkt wel na over zijn motivatie - waarom gaat Annelouise samen met die vreemde kerel mee naar huis? Nou, omdat ze denkt dat hij haar prins op het witte paard is!
4. Bouw spanning op
Vooral in thrillers werkt dit goed. De interne monoloog kan ervoor zorgen dat de spanning goed wordt opgevoerd en dat bepaalde handelingen in werking worden gesteld. Het allerbeste voorbeeld hiervan vind je in "The Tell-Tale Heart" van Edgar Allan Poe. Ja, dat is de kerel met zijn raven.
Oké, Nette, allemaal goed en wel, maar hoe doe je het precies? Nou, ik zet de drie simpele bekende technieken op een rijtje en één iets moeilijker, maar die ik zelf heel graag lees.. Er zijn er nog, maar daar ben ik persoonlijk geen fan van.
De eerste is het meest simpele. Je begint je zin met "Personage dacht". Dan krijg je:
James dacht terug aan zijn jeugd. Aan zijn oma die warme appelcake bakte op winderige herfstdagen.
De tweede is ook nog simpel. Je begint gewoon een nieuwe paragraaf of alinea. Dat kan eruit zien als:
"Nou ja, ik weet ook niet meer wat ik met haar moet doen," zuchtte Kyle.
Waarom kon Róisin nou ook nooit naar hem luisteren? Hij was ervan overtuigd dat hij de enige echte man voor haar was. Dat was toch niet zo moeilijk om te beseffen?
De tweede paragraaf is letterlijk wat Kyle denkt nadat hij zijn zin heeft uitgesproken.
De derde is al iets moeilijker, omdat je daar beschrijvingen en gedachtegangen met elkaar gaat mengen. Als je een actie van je personage gaat beschrijven, en je laat daarrond een aantal gedachten van het personage doorschemeren, dan gaat de lezer die gedachten automatisch verbinden met je personage, omdat die zich in de nabijheid bevinden. Ik zet in de onderstaande zin de gedachten van het personage in het vet, zodat het wat duidelijk is.
Het ruimteschip kwam in beweging. Yuna hield zich stevig vast aan de lus die rond haar stoel zat. Ze hoopte maar dat alles goed kwam. Duizenden levens hingen af van dit moment. De tijd was bijna op. Het ruimteschip steeg op.
De vierde is dat je eigenlijk niet de gedachtes van je personage Sofie gaat onthullen, maar dat je een ander personage Peter de gedachtes laat raden door reacties van Sofie te beschrijven. Dit klinkt moeilijker dan het eigenlijk is. Ik ga even het voorbeeldje van het verrassingsfeestje erbij nemen.
"Verrassing!" Vanachter de bank sprongen twee mensen op, compleet met een feesthoedje en slingers in hun handen.
"Oh!" zei Sofie en ze liet pardoes haar tas vallen. Haar mond had de perfecte ronding van de "o".
Peter zag de glimlach die meteen daarna rond haar lippen verscheen, maar haar ogen glinsterden verdacht. De glimlach zag er geforceerd uit. Bijna begon haar mondhoek te trillen.
Doordat Peter uitgebreid de gezichtsuitdrukkingen van Sofie beschrijft, weet je als lezer dat Sofie eigenlijk niet zo gelukkig is met haar verrassingsfeestje.
Wat moet je zeker onthouden?
- gedachtengangen helpen om je personages een diepere laag te geven, of om sfeer in je verhaal te brengen
- begin een nieuwe paragraaf waarin je de gedachten van je personage beschrijft
- meng beschrijvingen en gedachtes met elkaar voor een ongedwongen sfeer
