ALIVE－Two Worlds Collide

Chapter 26

(Γεια σας cupcakes! Χρόνια πολλά και Χριστός ανέστη σε όλες σας! Ελπίζω να ευχαριστηθήκατε αυτές τις πασχαλινές ημέρες με τους δικούς σας γιατί έρχονται πολύ 'δυνατά' κεφάλαια.. Ακούστε όπως πάντα το τραγούδι σε επανάληψη παρακάτω γιατί ταιριάζει απόλυτα στο κεφάλαιο..και μην ξεχάσετε να μου πείτε την γνώμη σας! Καλό σας διάβασμα λοιπόν! Xx)

*Τραγούδι για αυτό το κεφάλαιο:

Emeli Sande-Read All About It*

______________________________________________

«Σου δίνω δέκα λεπτά. Μόνο δέκα λεπτά για να σε ακούσω. Έλα μαζί μου στο γραφείο μου. Τώρα.» είπε o Harry στην Eva χωρίς κανένα ίχνος συναισθήματος στις λέξεις του και προχώρησαν-πρώτα εκείνος και μετά εκείνη- έξω από το παλιό πλέον γραφείο της.

Μόλις προχώρησαν.. απέξω βρισκόντουσαν μερικοί εργαζόμενοι και η μητέρα του Harry η Anne, η οποία κοίταξε τον Harry με ένα βλέμμα σαν να του έλεγε ‘Στο είχα πει τι πραγματικά ήταν!’ και έπειτα ακολούθησε ένα έντονο βλέμμα την Eva σαν να έβλεπε μπροστά της μια σιχαμένη πόρνη του δρόμου..

Εκείνη την ώρα πολλές σκέψεις πέρασαν από το μυαλό του Harry. Μήπως τελικά είχε δίκιο η Anne; Μήπως έπρεπε να ακούσει εκείνη και όχι την Eva; Απορούσε.. Πως γίνεται να έβαλε μια κοπέλα πάνω από τον ίδιο του τον εαυτό; Πάνω από την ίδια του την μητέρα; Ίσως τελικά τόσο πολύ τον είχε τυφλώσει αυτός ο έρωτας;

‘Ο ψεύτικος αυτός έρωτας!’ διόρθωσε τις ίδιες του τις σκέψεις μες το κεφάλι του. Ήταν τόσο μα τόσο ερωτευμένος μαζί της που δεν άκουγε τίποτε άλλο. Ήταν τυφλά ερωτευμένος μαζί της, τόσο που του είχε πάρει το ίδιο του το μυαλό. Το μόνο που σκεφτότανε ήταν ΕΚΕΙΝΗ. Το μόνο που σκεφτόταν ήταν η αληθινή αγάπη που είχαν, που δεν ήταν και τόσο αληθινή. Αν και τα χείλη της, οι πράξεις της, ο έρωτας που έκαναν έδειχναν άλλα.

‘Ωχ! Σταμάτα να θυμάσαι!’ γρύλισε από μέσα του στον εαυτό του και ξεφυσώντας εκνευρισμένος γύρισε στους υπαλλήλους που ήταν δίπλα του ξαφνικά,

«Στις δουλειές σας τώρα!» γρύλισε σαν σκυλί και αμέσως εκείνοι έγνεψαν τρομοκρατημένοι και έφυγαν,

«Harry..» ακούστηκε σαν έντονος ψίθυρος η φωνή της μητέρας του.

«Μαμά όχι τώρα!» γύρισε και τόνισε το δείκτη του προς το μέρος της,

«Άσε με να τελειώσω ότι έχει ξεμείνει..» είπε έντονα και έριξε ένα μικρό βλέμμα με την άκρη του ματιού του στην Eva που βρισκόταν πίσω του. Γεμάτος ειρωνεία και απέχθεια στα λόγια του. Τότε ήταν που η Eva ένιωθε πως δεν θα πάει άλλο. Τι να τελειώσει; Εκείνη; Τι;