Alexis Smith

hoofdstuk 20: just an ordinary life

hoofstuk 20

*_*_*_*_*_*_*_*_*_*_*_*_*_*_*_*_*_*_*_*_*_*_*

Dan

ik drukte haar weg. vandaag had ik even geen tijd. ik was ondertussen al bij het hoofdbureau aangekomen. snel keek ik of iemand me zag en liep het oude pakhuis binnen. tien stappen vooruit en dan helemaal naar rechts. de lift ging al open. Hunter stapte de lift uit. ik haat hem, misschien is dat te globaal maar ja, ik haat hem. sinds de eerste keer dat ik hem zag. geen idee waarom. we keken elkaar strak aan. hij liep expres tegen m'n schouder aan.

''bril nodig?'' zei ik chagrijnig en liep de lift in.

''ik heb geen bril nodig om te zien dat Alexis me niet leuk vind, hoor. jij daarin tegen..'' oké, genoeg. ik hield de lift tegen en stapte uit.

''voor het geval je het nog niet weet, ze word liever Alex genoemd.'' zei ik terug. hij draaide zich ook om zodat we tegenover kwamen staan. hij hield zijn kaken stijf op elkaar.

'' we zien wel.'' zei hij dreigend en liep het pakhuis uit. grommend stapte ik de lift weer in, ja ik weet het zeker; ik haat hem. net toen ik de lift uitstapte zag ik Davis naar de kantine lopen.

ik liep snel naar zijn kantoor en zocht naar de sleutels in de la. wat in niet allemaal in z'n la tegen kom. speelgoedauto's, serieus? ik schudde mijn hoofd. 

concentreer je, Dan.

ik pakte de sleutels van de Seat -zodat ik niet te veel opval- en liep het kantoor weer uit, de lift in en zocht de auto achter het pakhuis. gelukkig stond 'ie vooraan. ik stapte de auto in en scheurde naar de supermarkt. ik hoop dat ik op tijd ben, het was onderhand al vijf voor acht.

ik één keer parkeerde ik de auto in een vak voor de supermarkt en liep door het steegje aan de zijkant naar achteren waar Lauren en Gale zóuden zijn. ik hield m'n pistool al klaar zodat ik hem elk moment kon gebruiken. met mijn geweldige vuurwapen voor me liep ik voorzichtig naar achteren. er was niks te zien behalve Lauren en Gale, of de lichamen van Lauren en Gale. ik liep nog voorzichtig door met nog steeds mijn pistool voor me tot ik bij hen was. ik stopte meteen mijn pistool weg in mijn broek.

''Gale, Lauren?'' vroeg ik zacht. ze reageerden niet. ik voelde aan de polsen van Gale en Lauren. gelukkig, wel een hartslag. ik griste m'n mobiel uit mijn jaszak en belde de ambulance. 

''met het alarmnummer, wat is je noodgeval?'' praatte de vrouw snel achter elkaar. ik was even stil maar herstelde me snel.

''met Dan, ik heb een ambulance nodig, mijn neef en nicht liggen hier, wel met een hartslag maar ze reageren niet.'' ik weet niet waarom ik 'met Dan' zei, vast een gewoonte ofzo, maar doe psychopaat gaat d'r aan. zeker als hij aan een bekende van me komt.

''waar bevind je je?'' vroeg de vrouw nog steeds kalm en rustig.

''achter de supermarkt op de Hoofdweg.'' ondertussen bleef in de hartslag van Lauren en Gale controleren.

''oké, de ambulance is onderweg.'' ik bedankte de vrouw en hing op. ik checkte voor de zekerheid nog even de hartslag. ik weet het nog precies toen we te maken kregen met die psychopaat vorig jaar.

**FLASHBACK**

''ik had een acht en jij een zes, lekker puh.'' zei Alex op een kinderachtige toon. We liepen weg uit het lokaal en waren van plan om in de oude, lelijke kantine wat te gaan drinken. ik vind het niet erg, meestal is het omgedraaid en heb ik een negen en Alex een vijf. ik heb haar bijlessen aangeboden maar nee, mevrouw is weer is eigenwijs.

''oh wacht, ik heb een sms van Davis. hij wilt ons snel spreken.'' ze keek me aan alsof ik moest weten waarvoor Davis ons wilt spreken. ik haalde mijn schouders op en liep naar het kantoor van meneer Davis. de privéschool zit er bijna tegenaan, het zijn maar vijf lokalen maar genoeg voor de TS-sen hier.

''kom je naar mijn verjaardag, aankomende zaterdag?'' vroeg ze terwijl we de drukke gangen doorliepen.

''ja, natuurlijk. heeft mevrouw speciale wensen voor de kado's?'' zei ik op een plagerige toon. ze stak haar tong uit wat me aan het lachen maakte.

''ik wil niet perse iets, maar je weet waar ik van hou.'' chocola dus, als ze chocola ziet begint ze gelijk te slijmen alsof daar een hunk staat. maar volgens mij, als Alex moest kiezen tussen een hunk en chocola zou ze toch voor de chocola gaan. 'chocola is lekkerder'  zou ze dan zeggen.

ondertussen waren we al bij het kantoor aangekomen. ''jou beurt.'' mompelde Alex. we zouden om de beurt kloppen, en meestal hopen dat je geen slecht nieuws te horen krijgt. als je klopt en Davis heeft slecht nieuws heb je een punt eraf, en goed nieuws is een punt erbij. aan het eind van de maand kijken we wie de meeste punten heeft. de winnaar trakteert. het is kinderachtig maar je moet iets te doen hebben in dit saaie leven, toch?

''ik hoop dat het goed nieuws is.'' zei Alex nog snel voordat we naar binnen stapten. we gingen zoals altijd in de stoelen zitten en wachtten tot Davis weer ging praten.

''jongens, ik heb slecht nieuws.'' great!, nog een week en dan het einde van de maand, dat word lekker trakteren, Alex. ik hou van dit soort momenten.

'' mijn team is druk bezig met een zaak over twee moorden die waarschijnlijk door de zelfde persoon zijn gepleegd.'' begon Davis zuchtend. ik kwam dichterbij en deed zijn armen over elkaar. ''dus ik wil jullie vragen om te helpen bij deze zaak. we willen de volgende slachtoffers voorkomen.'' ik knikte en zag Alex ook knikken.

''hier hebben jullie het dossier van de zaak. morgen beginnen jullie.'' zei hij als laatste en gaf ons de dossiers. we stonden op en ik pakte het dossier van hem aan. we zeiden Davis gedag en liepen naar buiten.

**EINDE FLASHBACK**

en sinds dien waren we druk bezig met de zaak. uiteindelijk hebben we hem kunnen pakken door de aanwijzingen die hij gaf op de gele papiertjes. hij kreeg levenslang en man, wat waren we opgelucht toen we dat te horen kregen. 

in de verte hoorde ik de ambulance al aankomen. het geluid was zichtbaar over de hele stad. ik rende het steegje uit en gaf de ambulance het teken dat ze hier moesten zijn.

________________________________

sorry, sorry, sorry!!!!!! kort hoofdstuk (alweer) volgende keer word het een lang hoofdstuk als jullie niet zo snel zo veel stemmen! (grapje, stem maar gerust ;) ) dus voor dit hoofdstuk 10 votes en 5 comments??? moet lukken, I BELIEVE IN YOU GUY'S!!!!!!!

bisous xx

ps, IK ZOEK NOG STEEDS EEN CAST!!!! HELP ME!!!!

pps. ik heb dit hoofdstuk aan Mandyyy opgedragen omdat ze een geweldige fan is :D