Chapter 17: Vanish The Feelings

127 6 0
                                        

"Hey, matutulala ka nalang ba dyan o gusto mong halikan kita ulit para bumalik ka sa ulirat" serysoso yung boses nya ng pagkakasabi nyan pero halatang nang-aasar naman.

Doon naman ako nakabawi na sa pagkatulala. I automatically rolled my eyes on him and that makes him smirked. Jerk. Pervert jerk! At dahil busy sa pagngisi si Impakto, hindi nya namalayan ang paglanding ng paa ko sa gitna ng mga hita nya. You stole a kiss from me, huh? Serves him right.

Kitang-kita ko kung pano ito mamilipit sa sakit. I crossed my arms while giving him a serves-you-right-look. Konti nalang mababaog na 'to dahil sakin.

"Thank you for that kiss nawala yung kalasingan ko" I gave him one more look and smirked at tuluyan na ngang umalis sa kinatatayuan namin.

Then, I heard him shout.

"Hey! Ahh! Sht sht sht!" at paulit-ulit syang nagmura ng parang tanga don.

Hindi ako lumingon at nagtuloy-tuloy lang sa paglakad. Naalala ko na naman yung paghalik nya kanina at otomatiko akong napahawak sa labi at sa dibdib ko. Ugh. Damn it. I don't want this feeling. I can't feel this. I can't be like this. I can't. Not now. Not again. Not anymore.

And because of my frustrations and eagerness as well to vanish this feeling, I decided to go back inside the bar and went straight to the dance floor. Then dance like a crazy slut woman.

Feeling ko bumalik bigla yung pagkalasing ko. I don't mind if this man that I'm dancing with, roaming his hands around my waist. I wrapped my arms around his neck and bit my lower lip while grinding my body against him. Until I heard him moan a little.

"F.ck. You're making me hard" he said with a playful smirk.

I slowly close the gap between us. I can't see his face clearly because my vision is kinda blur now and before I could kiss him, I passed out. Everything went black.


**

Ingay ng alarm clock ang gumising sa natutulog kong diwa. My head hurts automatically when I opened my precious eyes. Ugh. My head. Damn this hangover! Kasalanan 'to ng Imp-- O-okay. Don't ever dare mention his name again in your head, Freya. He's a jerk. He's an ultimate jerk for making you feel that night.

Pinikit ko ang mga mata ko at hinilot-hilot ang sentido ko nang makarinig ako ng katok sa pinto ng kwarto ko. I opened my eyes at galit na mukha at nakapamewang na Sandra ang bumungad sakin habang may dalang tasa na umuusok-usok pa.

Damn gimme that hot coffee, please.

"Alam mo ba kung anong oras na, ha?" kunot noong sabi nito sakin.

Here we go again. Ayan na naman sya sa pagtatanong sakin ng kung anong oras na. Next time na magshopping ako, bibilhan ko 'to ng napakalaking wall clock.

I just rolled my eyes at hindi pinansin ang tanong nya.

"Give me that damn coffee and get out of my room. Lalong sumasakit ang ulo ko sa kadaldalan mo."

Pagsusungit ko dito at binigay nya naman sakin ang hawak na tasa. Dahan-dahan ko naman itong ininom. Like duh? Umuusok ito sa init. Hindi na rin nito pinatulan ang pagsusungit ko at sinabing mauuna na daw syang pumasok. Kwinento nya din na sya ang sumundo sakin sa bar. Someone called her and told her that I passed out. I didn't bother to ask who was that. Like the hell I care. As long as I'm okay and my body parts are still complete, that's the only thing that matters.

Tumango-tango nalang ako bilang sagot. Masyadong masakit ang ulo ko para sagutin pa sya. But before she leaves, those words she said makes me curious..

The School BitchTahanan ng mga kuwento. Tumuklas ngayon