THE CAMPUS HEARTTHROB

TCH 32 (Dom and Mitch)

"Oh? Mitch? What are you doing here?" Nakangiting salubong ni jet sa akin

"Hmp. Nasan si ivan?" Tanong ko rito

"Bakit?" Napalingon ako sa boses na iyon ni Ivan

"Wews. Lovebirds! Hahaha!" Pangaasar naman ni jet sa amin, tinitigan ko sya at inirapan pero agad ko ding binalik ang tingin kay ivan.

"Oh?" abot ko rito ng paper bag, inabot din naman nito iyon kay jet.

"Woah? Brownies? Akin na lang to' ha?"

"Mitch! Lets talk" biglang sabi nito at hindi na ako nakakibo dahil sa ginawa nitong paghatak sa akin

"Hoy Jerk! Stop it! Bitawan mo nga ako. Grabe ka naman nandito ako para magsorry at magpasalamat sayo tas kakaladkarin mo lang ako? Aba ayos.." bago ko pa matapos ang sasabihin ko nagsalita na siya.

"I already told him!" Pagkakasabi niya noon ay ang bigla na lang ako napakunot ng noo.

"Ha? Sino? Told him what?" Nagtatakang tanong ko sa kanya.

He gave me sign and talk again.

"I already told dom that you like him!" Lintanya niya..

"Ahh.. HA? Are you insane? Damn you ivan, bakit mo naman yun sinabi ha?" Pagmamaktol ko naman.

Shit lang? Ano bang pumasok sa isipan niya at sinabi niya yun? Okay na sana na wag na lang eh! kasi mas madaling magmove on pero wala na!

Nagpapanic na ko napapahawak na ko sa noo ko at hinihilot ito.

"Calm down mitch okay?" Iritableng saway naman ni ivan sa akin

"How am I supposed to calm down? Alam mo okay na sana eh, mas okay pa yung hindi niya alam para hindi ako mahihirapan pang makalimutan siya!" sigaw ko sa kanya na may kasamang pagduduro..

Naiinis ako sakanya. This is the first time na nagalit ako ng ganito katindi kay ivan.

"Tanga ka ba o tanga ka talaga?" Sigaw naman niya sa akin. Buti na lang kami lang ang tao dito sa parking lot kaya walang nakakarinig..

Sinampal ko siya ng dahil sa sinabi niyang iyon..

Bigla naman akong naiyak dahil ito rin ang kauna unahang panahon na nasampal ko siya. Nasampal ko ang Bestfriend ko.

"I-im sorry.." tuloy tuloy ang agos ng luha ko. Napaupo na ko sa sahig at patuloy sa pagiyak..

"Mitch! Please lang! Mas okay ng malaman na niya para naman kahit paano mas madali para sayong malaman kung may pag-asa ka ba o wala." mahinahon niyang sabi kasabay ng pagupo niya sa tapat ko at pagpapatahan sa akin.

"A-alam ko n-naman na wa-wala na eh.." umiiyak na sabi ko sa kanya..

Damn. Bakit ba this past few days lagi na lang ako umiiyak? Shit.

"Pero mas okay naman na diba? Harapin mo na lang ang mga mangyayari mitch." tugon naman niya sa akin.

Ano ng gagawin ko ngayon? Hindi pa nga kami close awkward na ka agad at isa pa paano ko siya haharapin?