လုံယွဲ့ အိပ်ပျော်နေရာမှ နိုးလာလေတော့ အခန်းတွင်းကိုဝေ့၀ဲကြည့်လိုက်သည်.။ဖွင့်ထားသည့် အခန်းတံခါးရှေ့နားက စားပွဲလေးပေါ် ပုရင်က ခေါင်းလေးမှောက်အိပ်ပျော်နေပုံရ၏။ ရှောင်ဟုန်ယွီကတော့ ရှိမနေ.။သူမ လူးလဲထလိုက်ရင်း ပုရင် ဆီသို့လာခဲ့လိုက်သည်.။
“ပုရင်~~ပုရင် ထတော့.ညနေတအားစောင်းနေပြီ.”
“အင်~ မင်းသမီး နိုးလာပြီလား.”
“ရှောင်ဟုန်ယွီ ရော.”
ပုရင် ခေါင်းခါပြလိုက်သည်.။ သူ့ကို မင်းသမီးအနားစောင့်စားရန်မှာခဲ့ပြီး ရှောင်ဟုန်ယွီကတော့ ဘယ်ဆီနေမှန်းမသိ.။
“သွားရှာကြမယ်လေ. ငါ အချိန်သိပ်မရဘူး ပြန်ရဦးမှာ.။သူများက သူ့ကိုတွေ့ချင်လို့လာတာကိုး ငါးစုတ်~~”
ဆူပုတ်ပုတ်နှင့် ခပ်သွက်သွက်ထွက်သွားလေသော မင်းသမီး နောက်သို့ ပုရင် ခမျာလည်း ခေါင်းလေးကုတ်လိုက်ရတော့သည်.။ ခန်းမဆောင်ဘက်က ရေမှော်ပင်တွေဘက်အရောက် ရှောင်ဟုန်ယွီ ကိုမြင်တော့ ၀မ်းသာသွားသည့် လုံယွဲ့သည် မြင်ကွင်းကြောင့် မျက်မှောင်ကြုံ့သွားရသည်.။
ငါးမင်းသားက အဘယ်ကြောင့် အစေခံငါးမလေး ရဲ့ လက်ကို တယုတယကိုင်တွယ်နေရပါသနည်း.။
“ဘာလုပ်နေတာလဲ ”
“သြော်~~ ယွဲ့အော်..ဒီမှာလေ..သူ ကျောက်စွန်နဲ့ခြစ်မိသွားလို့ ငါ့ရဲ့ဒဏ်ရာပျောက်ဆေး နည်းနည်းပေးနေတာ.”
“ဟုတ်လား ?? ပေးပြီးရင်လည်း အဲ့လက်ကိုလွှတ်လိုက်တော့.”
ရှောင်ဟုန်ယွီ၏ ဒဏ်ရာပျောက်ဆေး ရွှေမှုန်ရောင်လေးများက အစေခံငါးမလေး၏ လက်ထက်တွင် တောက်တောက်ပလျက်.။
“နင်က ခုထိမသွားသေးဘဲ လာရပ်လုပ်နေတာလဲ.။”
လုံယွဲ့က ခပ်နက်နက်စိုက်ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်တော့ အစေခံငါးမလေး က ကြောက်ကြောက်လန့်လန့်ပြေးထွက်သွားသည်.။ တင်းမာနေသော လုံယွဲ့ ၏ မျက်နှာသည် မာန်တစ်မျိူးဖြင့် ထည်ဝါနေသည်.။
“ဘာဖြစ်တာလဲ ယွဲ့အော် ရာ..သူများကြောက်သွားပြီ.”
“စိတ်မကြည်လို့လေ.။ငါ့ နိုးလာကတည်းက နင့်ကိုရှာနေတာ ဘယ်သွားနေတာလဲ”
ESTÁS LEYENDO
မိုးမြေရေးသည့် ဖူးစာ
Ficción histórica#ကိုယ့်စိတ်ကူးထဲက ဇာတ်ကောင်လေးတွေကို ပုံဖော်ထားတာပါ မြစ်ထဲက ငါးကလေး ကရော အချစ်ကို ထိတွေ့လို့ မရဘူးလား ? မိစ္ဆာ လို့ သတ်မှတ်ခေါ်ဝေါ်လေ့ရှိသော လူသားလောကမှာ လူသားတစ်ယောက်ကို မေတ္တာသက်ဝင်မိသော ငါးကလေးရဲ့ ချစ်ပုံပြင်က အဆုံးသတ် ကောင်းပါ့မလား ? ချစ်ခြင်းမ...
