Part-31
“အကို ခ်ိဴင္-”
“ပုရင္ သတိရလာျပီလား။ဘယ္လုိေနေသးလဲ”
ပုရင္ က ႀကိဳးစားျပီး ထ ထိုင္ေနတာျမင္ေတာ့ လံုခ်ိဴင္ ျပာျပာသလဲျဖင့္ကူတြဲကာ ပုရင္ေနာက္တြင္ဝင္ထိုင္လ်က္ သူ႕ရင္ခြင္တြင္ ပုရင္ကို မွီေနေစလုိက္သည္။
“ကြ်န္ေတာ္ အဲ့ေလာက္မဟုတ္ပါဘူး အကုိခ်ိဴင္ကလည္း။သက္သာေနပါျပီ။ ေရွာင္ဟုန္ယြီ ေရာ ဟင္”
လံုခ်ိဴင္ က မသိမသာအႀကည့္လႊဲသည္။သူ႕ကိုမွီထားရင္းကေနပုရင္ေခါင္းေလးလည္ျပန္ႀကည့္သည္။ခ်က္ခ်င္းဆုိသလို စုိးရိမ္ထိတ္လန္႕ရျခင္းေတြ တိုးလာရကာ ကုတင္ေပၚမွ ခ်က္ခ်င္းဆင္းဖုိ႕ႀကိဳးစားေတာ့၏။
“ပုရင္ ဘာလုပ္တာလဲကြာ-”
“သူ ျပႆနာတက္ေနျပီမလား.။ကြ်န္ေတာ္သြားရွာမွာ ဖယ္-”
“ကုိယ္လည္း ေရွာင္ဟုန္ယြီ ကိုညီငယ္တစ္ေယာက္လိုသေဘာထားတာပါပဲ.။ဒါေပမယ့္ခုက သူ အျပစ္လုပ္မိတာေလကြာ”
လံုခ်ိဴင္ ဆြဲသိမ္းဖက္ထားေသာ္လည္း ပုရင္ က ရုန္းဆဲပင္ျဖစ္သည္။ စြမ္းအင္နည္းပါးေနေသးသည္မုိ႕ သိပ္မလႈပ္ႏိုင္ ျဖစ္ ေနေပမယ့္ တစ္ကိုယ္လံုးရုန္းသည္။မ်က္ရည္ေတြလည္းပိုးပိုးေပါက္ေပါက္က်လာရေတာ့၏။
“ဟင့္အင္း. သူက ကြ်န္ေတာ့္အတြက္ဘယ္လိုျဖစ္တည္မႈမ်ိဴးလည္း သိလား။ ငယ္ကတည္းက ကြ်န္ေတာ့္အေပၚ အေကာင္းခဲ့ဆံုးေသာသူ။ ကြ်န္ေတာ့္အတြက္ဘာမဆိုျဖည့္ဆည္းေပးတတ္တဲ့သူ. အဲ့ဒါေတြအကုိခ်ိဴင္ သိရဲ႕လား။သူ မရွိရင္ ကြ်န္ေတာ္လည္း လိုက္ေသလုိက္မွာ.။အကုိခ်ိဴင္ကိုလည္းအေရးမလုပ္ေတာ့ဘူး။”
“ပုရင္ ရာ-”
သူတုိ႕ႏွစ္ဦးႀကားက နက္ရိႈင္းသည့္ ေမတၱာကိုျမင္ေနရေတာ့ လံုခ်ိဴင္ သက္ျပင္းခ်မိသည္။ တဇြတ္ထိုးႏိုင္ေနသည့္ ပုရင္ကို ထိန္းဖက္ထားရင္းက တံခါးအျပင္ဘက္က အသံႀကားလာရသည္။
“ဘယ္သူလဲ”
“အကိုလံုခ်ိဴင္.. ကြ်န္ေတာ္ က်ိဴရန္ပါ။ အထူးတမန္ေတာ္ ျပႆနာအႀကီးႀကီးျဖစ္ေနျပီဗ်. ခု နဂါးေလွာင္အိမ္ထဲမွာ”
ESTÁS LEYENDO
မိုးမြေရေးသည့် ဖူးစာ
Ficción histórica#ကိုယ့်စိတ်ကူးထဲက ဇာတ်ကောင်လေးတွေကို ပုံဖော်ထားတာပါ မြစ်ထဲက ငါးကလေး ကရော အချစ်ကို ထိတွေ့လို့ မရဘူးလား ? မိစ္ဆာ လို့ သတ်မှတ်ခေါ်ဝေါ်လေ့ရှိသော လူသားလောကမှာ လူသားတစ်ယောက်ကို မေတ္တာသက်ဝင်မိသော ငါးကလေးရဲ့ ချစ်ပုံပြင်က အဆုံးသတ် ကောင်းပါ့မလား ? ချစ်ခြင်းမ...
