4

4.6K 459 11
                                        

ကျောင်းတော် အနား မရောက်ခင် လူတစ်ဖက်စာလောက်သစ်ပင်ကြီး ၏ အောက်တွင် မြင်လိုက်ရသော အရိပ်လေးကြောင့် ချူးဟန် ပြုံးသွားမိသည်.။ သူက အိမ်တော်နှင့် ကျောင်းတော်ကို အမြဲတမ်း လမ်းလျှောက်လာတတ်သူမို့ ဝေါယာဉ်စီးလေ့မရှိ.။ယခု အဘယ်ကြောင့်များ မိန်ရွှယ် က တစ်ယောက်တည်းရှိနေပါလိမ့်လေ ။

“ချူးဟန် လာပြီလား ??”

သူ့ကိုတွေ့၍ ပျော်ရွှင်သွားသော မျက်ဝန်းတို့သည် တလက်လက်တောက်လျက်.။

“ဘယ်လိုလုပ်ဒီနားရောက်နေတာလဲ.”

“ကျောင်းထဲ ရောက်ပြီးပါပြီ.။ဒီနားလာစောင့်နေတာ.ငါ ချူးဟန်ကို ပြောစရာရှိလို့.”

ချူးဟန် ကပါ သစ်ပင်ကြီးအောက်နားထိ အတူဝင်လိုက်သည်.။ မိန်ရွှယ်ကိုထပ်မံကြည့်မိလေတော့ အနီရောင်သမ်းသည့် ပန်းရောင်ဝတ်စုံလေးနှင့် ပြုံးနေသည့်မျက်နှာသည် အသက်ဝင်နေသည်.။

“ကဲ ပြော.ငါ ဘာလုပ်ပေးရမလဲ.”

“ငါ -ငါ မြင်းစီးသင်ချင်တယ်.”

“အမ် ~~~ ဟိုတစ်နှစ်နွေတုန်းက ငါ သင်ပေးမယ်ဆိုတော့ နင်ပဲ မြင်းဖြူလေးကိုကြောက်လို့ မစီးချင်ဘူးဆို.”

“အာ--ပြိုင်ပွဲနေ့ကစီးတဲ့ မြင်းနာမည်က မြင်းဖြူလေး     လား ”

နှစ်လိုစွာပြောနေသည့် သူမကို ချူးဟန် တအံ့တသြကြည့်မိသည်.။ အထူးအဆန်းတွေ ပြောနေပါလား.။

“မိန်ရွှယ် ဘာဖြစ်နေတာလဲ.မြင်းဖြူလေးကို မသိတဲ့လူလိုမျိူး.”

“အော် ငါ ရုတ်တရက်မေ့သွားလို့ပါ.။ အဲ့ဒါထား ချူးဟန် ငါ့ကို သင်ပေးမှာလား ဟင်.”

ချူးဟန် ၏ လက်တစ်ဖက်ကို ဆွဲလျက် ခပ်ချွဲချွဲ ပြောလာသော မိန်ရွှယ်၏ အပြုအမူအောက်တွင် စိတ်နှလုံးတို့ နူးညံ့ရသည်.။ မဟုတ်ရင်လည်း သူက သင်ပေးဖို့ ဆန္ဒရှိပါသည်.၊

“ဒါပေါ့. နင် သဘောကျရင် ငါသေချာပေါက်သင်ပေးမှာပါ.”

“တကယ်?? ကျေးဇူးပဲ.ဒါဆို ကျောင်းဝန်းနောက် က မြက်ခင်းပြင်ရှိတာသိတယ်လား.။ အဲ့မှာ ညနေကျတွေ့မယ်နော်.သြော်.ငါမြင်းစီးသင်တာကို ဘယ်သူ့ကိုမှ မပြောပြရဘူးနော်.”

မိုးမြေရေးသည့် ဖူးစာDonde viven las historias. Descúbrelo ahora